15-07-09

Frankfurter Worst - Frankfurter Saalbau: 205 - 150

Laten we het even hebben over een abstracte denkoefening van de heer Schacht, na Knizia goed op weg om vanaf dit jaar notoir spelbraker te worden. Alhoewel, deze was in opdracht van een bouwonderneming uit Frankfurt die in 2009 haar 150ste jaar van bestaan viert. De schone deugd van het uitbraken van spellen kan, mits het door de juiste auteur wordt beoefend, ook al eens meevallen. Gelukkig helt de balans bij BB&Co over naar "oké". Niet meer maar ook niet minder.

In verschillend gekleurde stadsdelen leggen wij, uit onze persoonlijke voorraad van drie, gekleurde fiches die gebouwen en parken moeten voorstellen. Op deze fiches staan ook punten die we onmiddellijk mogen innen na het neerleggen, eventueel vermeerderd met de punten van gelijkaardige gebouwen die zich al in datzelfde stadsdeel bevinden. Als toetje kun je als beurtafsluiter nog een groot project realiseren, wat je puntenaantal aanzienlijk de hoogte in jaagt.

Beste medespeler, ik moet u een vraag stellen. Hoeveel spellen bent u al tegengekomen waarin de globale hoeveelheid muntstukken een gezamenlijke waarde heeft van twaalf? Moest dit nu een solospel zijn was dat nog enigszins te doen, maar als je dat dan nog eens moet delen door vier? U, ervaren als u bent, hebt al lang begrepen dat een spelonderdeel dat de naam goudmunt draagt en dat, zegge en schrijve, uit ocharme twaalf eenheden bestaat een HEEL BELANGRIJK spelonderdeel moet zijn. U hebt gelijk. U komt relatief makkelijk aan een muntstuk door een fiche op een bouwplaats te leggen met de afbeelding van een – u raadt het nooit – muntstuk. Maar u geraakt er nog veel gemakkelijker vanaf omdat u voor het bekomen van nieuwe fiches – vooral de fiches die voor u interessant zijn – en het oprichten van grote projecten moet betalen.

U legt, u krijgt en u koopt tot de vooraard beschikbare fiches niet meer kan worden aangevuld vanuit de zwarte zak. Vervolgens mag u van één kleur van uw resterende fiches de punten bijschrijven op het uiterst handige scorespoor. Wie daarna het verst is gevorderd op dat spoor wint.

Dit spel heeft een aantal eigenschappen die in mijn spellenwoordenboek kalligrafisch staan beschreven: scoren na elke beurt, snel, overzichtelijk, elegant, eenvoudige en duidelijke regels en dus snel uitgelegd, tactisch, functioneel en goedkoop. BB&Co heeft echter ook karaktertrekken uit mijn spellenwoordenboek die geen kalligrafie verdragen en die terug te vinden zijn onder het hoofdstuk "Dat heb ik toch liever niet": abstract, voorzetjes geven aan medespelers, niet bepaald mooi, een vlakke opwindingscurve, weinig interactie.

Legt u dit in mijn bijzijn op tafel doe ik lekker mee. Of ik het uit eigen beweging nog dikwijls op tafel ga uitspreiden betwijfel ik. Er zijn immers spellen die veel beter zijn. Maar er zijn er evenveel die slechter zijn. Wat hebben we dan? Een middenmoot.

Valt u onder de gemeenschappelijkste der gemeenschappelijke noemers, zijnde Jan Modaal, dan zult u zich geen builtje vallen met de aankoop van BB&Co. Hebt u graag veel vlees aan uw spellenbot en kauwt u daar achteraf graag lang op, zoek dan andere jachtterreinen op.

Wist u trouwens dat in 2004 de Frankfurter Worst  200 jaar bestond? Jammer genoeg heeft men toen verzuimd Herr Schacht aan te zoeken voor een spelontwerp. Ik ben benieuwd welke abstracte onderbouw hij daarvoor had gecreëerd en welke naam het eindresultaat had gedragen.

Die Goldene Würst?

Misschien een idee voor een spellenprijs?

Dominique

 

Bürger, Baumeister & Co

Abacus, 2009

Michael Schacht

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

45 minuten

16:31 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.