09-07-09

Mét prik graag!

Net als u, mannelijke medespeler, heb ik vroeger verkleed als Zorro heroïsche daden verricht. Gezeten op mijn trouwe hengst Blackie heb ik menige vrouw in nood van een gewisse dood gered. Zo heb ik ooit mijn eigen moesje tijdens het ophangen der was moeten beschermen tegen een frontale aanval van een Vlaamse Gaai. Hij was geen partij voor mij en mijn scherpe degen. De connotatie van belachelijkheid die het woord fladderen oproept werd nooit treffender geïllustreerd dan toen, op dat moment. En garde!

Uren en uren heb ik geoefend in mijn geheime uitvalsbasis, garage genoemd. Een coup de droit, een contra riposte, een contre temps, een feinte, een remise, een point en ligne, een contre-attacque werden door ondergetekende tot in de perfectie beheerst en dit allemaal aan een ongelooflijke temps d’escrime. Het schermen had geen geheimen voor mij. U hebt geluk dat u mij in die era niet bent tegengekomen.

Het ouder worden echter heeft mijn souplesse, snelheid en alertheid duidelijk geen goed gedaan. Eender welke idioot met iets wat op een floret lijkt hakt me nu zonder enige moeite in de pan.

Maar ooit, beste medespeler, was ik dé man.

Nú mag ik me gelukkig prijzen dat ik ondanks mijn aftakelende lichaam – leuk hoor, stop maar met lachen, dáár nog lang niet – de edele kunst van het schermen zittend aan een keukentafel toch nog kan beoefenen. En ik waarschuw u: zelfs zittend heb ik nog geen enkele van mijn oude trucs verleerd.

Ter zake. Ik wil het met u even hebben over het spel Musketiere.

Musketiere staat al jaren in mijn spellenkast en het wordt veel te weinig gespeeld. Want het is een erg leuk kaartspelletje. En het verdient dus een tafel en spelers. De versie die in mijn kast staat is die van Hexagames. Geboortejaar 1991. Kun je nagaan.

Ik sleep het nu even opnieuw in de etalage omdat de toffe peren van Pegasus Spiele pas een nieuwe versie hebben uitgebracht. In een blikken doosje, een nieuwe hobby bij Pegasus. En het spelletje verdient zeker uw aandacht. Ik gebruik bewust de term spelletje omdat het hier niet echt om een "zware" gaat. Nee, het is een "lichte". Eentje voor de opwarming of voor de chill out-ruimte. Maar ook dit soort spellen heeft zijn bestaansreden. En in dit geval mag dat bestaan gerust worden opgemerkt.

Het spel bestaat uit 76 kaarten die zijn onderverdeeld in musketierkaarten, kardinaalkaarten edelsteenkaarten en gevangeniskaarten.

Bij aanvang van het spel krijgt elke speler 12 musketierkaarten. Die hebben een waarde tussen 0 en 10 en er staan ook 0 tot 4 degens op. Daaruit kiest elke speler 3 kaarten die hij gedekt voor zich neerlegt. Deze kaarten worden soldenkaarten genoemd. De waarde van die kaarten wordt, als u het heel slim speelt, op het einde van een ronde omgezet in zilverstukken. Zilverstukken staan in dit spel gelijk met overwinningspunten. U weet dus wat u te doen staat. De overige 9 worden speelklaar op hand gehouden. De kardinaalkaarten worden geschud en gedekt klaargelegd. De edelsteen- en gevangeniskaarten worden eveneens grijpklaar gelegd.

Vervolgens bestijgen we op elegante wijze onze hengst en rijden de wijde en gevaarlijke Franse wereld in.

Een spelbeurt is trés simple. De bovenste kardinaalkaart wordt omgedraaid. Deze heeft een waarde tussen 4 en 40. Deze kaarten verpersoonlijken de klootzakken in het spel, de persoonlijke garde van kardinaal Richelieu himself, een zeer onsympathiek sujet. Nadat elke speler de sterkte van de garde heeft bestudeerd en even heeft nagedacht hoe hij zijn medespelers een ongelooflijke loer gaat draaien kiest men een handkaart en legt men deze gelijktijdig open. Is de totaalwaarde van de opengelegde musketierkaarten gelijk of groter dan de waarde van de kardinaalkaart krijgt de speler die de hoogste musketierkaart heeft uitgespeeld een edelsteenkaart. Deze mag hij op één van zijn 3 gedekte soldenkaarten leggen. Ligt op het einde van het spel een edelsteenkaart op een soldenkaart wordt de waarde van die kaart verdubbeld. Is er een gelijkstand tussen de hoogste kaarten hakt de kaart met de meest afgebeelde degens de knoop door. Is de totaalwaarde van de uitgespeelde musketierkaarten lager dan de waarde van de kardinaalkaart krijgt de speler die de laagste musketierkaart uitspeelde een gevangeniskaart. Deze wordt ook aan een soldenkaart toegewezen. Een soldenkaart met een gevangeniskaart scoort 0 punten op het einde van het spel.

Wat is hier leuk aan? Wel, er zijn maar drie edelsteenkaarten en gevangeniskaarten in omloop. Ik gebruik bewust het woord omloop omdat die kaarten net als de renners in de "Omloop Het Volk" vanaf een bepaald moment in het spel nogal veel gaan bewegen. Want als er geen beschikbaar zijn in de algemene voorraad moet je ze gaan weghalen bij een medespeler. Edelsteenkaarten worden uiteraard met open armen, een brede grijns en een diepe buiging ontvangen, gevangeniskaarten daarentegen worden met trillende handjes en absoluut niet in dank aanvaard. Verder worden we geconfronteerd met enkele interessante dilemma’s. Die drie soldenkaarten, welke gebruik je daarvoor? Hoge om hoog te kunnen scoren op het einde, maar daardoor minder kans om edelsteenkaarten te winnen tegen de garde? Lage, met de kans op een lage score op het einde maar meer mogelijkheden om edelsteenkaarten binnen te halen? Wil je iemand een gevangeniskaart aannaaien, hoe doe je dat dan het beste? Laag uitspelen, inderdaad, maar niet laag genoeg want anders val je in je eigen put. En wat als de garde met waarde 40 zijn opwachting maakt, was dann? Of beter, wie dan?

Het spel eindigt zodra elke speler zijn 9 handkaarten heeft uitgespeeld. De waarden van de soldenkaarten worden opgeteld, al dan niet gemodifieerd door edelsteen- of gevangeniskaarten - én is ook mogelijk - waarna de winnaar de verliezers mag lek prikken. U moet zich daarvoor schrap zetten na ongeveer 30 minuten.

Pegasus brengt dit bescheiden pareltje niet voor niets opnieuw uit. Geloof me, er zitten een paar slimmeriken bij die uitgever.

Ik hou van dit spelletje. Het is eenvoudig van opzet, speelt lekker en snel weg en het herbergt een aantal subtiliteiten die pas na enkele sessies hun ware en vooral gemene aard openbaren. Er wordt wat afgebluft in dit spel. En er is één constante: op uw medespelers hoeft u niet te rekenen. Bizar in een spel waarin men elkaar echt wel nodig heeft.

Het is een harde wereld.

Dominique

 

Musketiere

Pegasus Spiele, 2009

Franz-Jozef Lamminger

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

20 tot 40 minuten

 

08:11 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.