07-07-09

Ice Age 2097

Laten we er niet omheen draaien, beste medespeler, onze aarde gaat naar de verdoemenis. Met ons erop. Zoethoudertjes als "de wetenschap vindt wel een oplossing" en "het zal zo’n vaart niet lopen" mag u gerust blijven poneren, het haalt allemaal niks uit. We gaan eraan. Ik vrees zelfs nog sneller dan verwacht.

Gelukkig zijn er spelontwerpers die ons al een klein beetje willen voorbereiden op wat komen gaat. Robert K. Gabhart is er zo eentje. Hij ligt klaarblijkelijk ’s nachts wakker van wat onmiskenbaar op ons afkomt. Hij katapulteert ons immers naar het jaar des Heren 2097 om alvast een beetje te oefenen. Over 88 jaar is het blijkbaar – en dat is een understatement – ietwat koeler dan anno 2009. Lees: we bevinden ons in een nieuwe ijstijd. Voordeel van deze klimaatwijziging: 90% van de wereldbevolking is omgekomen, er is dus weer wat plaats op deze bol. Dat lucht op. De resterende 10% doolt wat rond en raakt, zoals een degelijke doorsnee mens betaamt, regelmatig slaags met soortgenoten. De aard van het beestje. Als er iets onuitroeibaar is in het heelal is het wel onze hang naar agressie.

En daar gaan we weer, want nog meer eigen aan het beestje is de drang naar macht en het grootste zijn en het grootste hebben. Als speler sta je aan het hoofd van een clan die naar het voorgaande streeft.

Het allerbelangrijkste bij de prijsuitreiking – geen zilver of brons hier – is dat je zoveel mogelijk leden in je clan hebt zitten. Je hangars mogen dan nog uitpuilen van de pikhouwelen, schoppen, sneeuwscooters, medikits, spuiten, netten en granaten, zonder voldoende menselijk kapitaal lachen je medespelers je op het einde ongenadig uit. Eentje toch.

Arctic Scavengers, want over dit kaartspel gaat het, gebruikt het speltechnisch concept van Dominion. Dat is niet slecht bekeken want het is een leuke basis. Spelers die nu gaan beweren dat dat niet mag omdat het diefstal is kruipen best weer in hun mandje. Als in een Ferrarimotor in mijn Toyota wil steken doe ik dat gewoon. Ik heb er dan ook geen bezwaar tegen een Dominionmotor aan te treffen in de kleine doos van Arctic Avengers. Ze doen maar, als ik maar geniet. En genoten heb ik, beste medespeler.

U gaat dus net als in Dominion aan de slag met tien startkaarten. U schudt die en trekt er vijf in uw poezelige handje. Dat poezelige gaat er wel vanaf zodra u uw eerste graafbeurt op de plaatselijke vuilnisbelt achter de rug hebt.

Tijdens uw beurt kunt u vier dingen doen: trekken, graven, jagen en inhuren. Trekken doet u gewoon uit uw trekstapel, heel origineel. Graven doet u op de plaatselijke afvalhoop, jagen doet u uiteraard in de wildernis – al is het tijdens het spelen niet echt duidelijk waarop u jaagt – en inhuren doet u in de kroeg daar op het einde van de hoofdstraat. Wie je inhuurt mag je kiezen, het graven op de vuilnisbelt doet u best onder begeleiding van een schietgebedje. Al deze acties vragen handkaarten, die bestaan uit personages en hulpmiddelen. Een schop bijvoorbeeld graaft al wat makkelijker en – veel belangrijker – ook dieper. Met injectiespuiten en medikits verleidt u huurlingen en met handgeknoopte netten vangt u wel eens een vogeltje voor op de barbecue. U kunt elke actie maar één keer tijdens uw beurt doen. U mag dus één keer trekken, graven, jagen en inhuren als het aan u is. Na ronde twee trekt het spel zich echt op gang want vanaf dan wordt elke ronde besloten met een "schermutseling". Schermutselen, het lijkt een onschuldig gegeven, maar dat krijgt toch een iets andere dimensie als één uwer schermutselaars met een groot gat centraal in zijn voorhoofd tegen de grond gaat. Waarna u moet vaststellen dat een andere schermutselaar over een sluipschutter beschikt. Over dat soort spel hebben we het hier. U bent gewaarschuwd.

In tegenstelling tot Dominion, waar de geldstrategie u toch een meer dan aanzienlijke kans biedt op de overwinning, heb je hier de actiekaarten echt wel nodig. Maar net als in Dominion wil je je deck zo klein mogelijk houden om voldoende frequent te kunnen trekken, graven, jagen en inhuren. En vechten. Dit laatste werkwoord is erg belangrijk in Arctic Scavengers. U moet aan de agressieve bak. Vanaf ronde drie is het – u las het al eerder - elke keer raak. Heel interactief allemaal, meer dan in Dominion en bij momenten bloedstollend spannend. Want u wilt de kaart die daar boven op de "contested ressources" stapel ligt. U wilt ze persé want u hebt ze, in tegenstelling tot uw medespelers – gezien. U bent immers de "initiator". En u hebt ze écht wel dringend nodig, want ze kan mogelijk het verschil maken bij de eindtelling. Maar wat doet u dan? Gaat u een beetje zitten bluffen en ze met zo weinig mogelijk gevechtskracht proberen binnen te halen, omdat u toch ook zó broodnodig moet graven, jagen en inhuren eerder in uw beurt? Gaat u met een lage gevechtskracht, maar met een saboteur en een sluipschutter, het gevecht aan in de hoop dat die heel handige teamleden de aanvallers van uw tegenstanders wel zullen uitschakelen voor ze aan de beurt komen? Waar zit u eigenlijk in de beurtvolgorde? Is het eigenlijk wel raadzaam om als derde in de rij uw sluipschutter en saboteur nog in stelling te brengen? Een stelling die wel eens leeg zou kunnen zijn op het moment dat u aan zet bent, waardoor u uw zet kunt vergeten? Dat soort vragen komen bij u op als u dit speelt. Het zijn geen alledaagse vragen, dat geef ik grif toe, maar ze genereren hier wel gratis een behoorlijke dosis adrenaline, iets waar u in een doorsnee apotheek toch een aanzienlijke hoeveelheid euro’s voor op tafel moet leggen.

Na 14 ronden, getriggerd door het gevecht om de sterke ressourcekaarten, is het spel afgelopen. U telt dan het aantal persoonsicoontjes op al uw kaarten bij elkaar op en wie daarmee het hoogst scoort is de winnaar, Mister Overleven als het ware. U begrijpt dat er, gezien het doel van het spel, geen condoom- of andere voorbehoedsmiddelenkaarten in het spel voorkomen.

Arctic Scavengers speelt sneller dan Dominion. Met sneller bedoel ik hier niet het tijdsbestek dat u aan het spel spendeert, ik heb middels chronometrie al vastgesteld dat Dominion op dat vlak sneller door de bocht scheurt. Nee, ik bedoel de snelheid waarmee u weer aan de beurt bent. U wordt hier immers niet geconfronteerd met ellenlange reeksen van actiekaarten, ondertussen de secondenwijzer van uw keukenklok bestuderend. Uw mogelijkheden zijn beperkter. Beperkter, maar u wordt wel bij elke beurt geconfronteerd met meer dilemma’s. En dat, beste medespeler, is een zeer goede zaak. U krijgt immers het gevoel dat u snel speelt. En dat gevoel wordt nog eens versterkt door het feit dat u snelheid én plezier gelijktijdig ervaart.

Net als in Dominion wordt er nogal wat afgeschud. Hou daar rekening mee, en als u zich het spel aanschaft raad ik u ook aan de kaarten een jasje aan te doen. Ze zijn nogal gevoelig voor slijtage, vooral aan de randjes. De kaarten zijn functioneel, alleen de opdruk van de kosten voor het inhuren hadden wat groter gemogen.

Uit het voorgaande hebt u al begrepen dat de sluipschutters en de saboteurs erg leuke karakters zijn die hun naam alle eer aandoen. Helaas kunnen ze tijdens de gevechten al eens fungeren als kingmaker, waardoor u één of andere speler bevoor- of benadeelt. Klein minpuntje maar, want op het einde vlakt het lekker uit.

Er zitten ook al een aantal uitbreidingen in de pijplijn. Dat is leuk, maar het is een tweesnijdend zwaard. Gevaar voor ondersneeuwen zit erin. Zelf ben ik meer en meer aan het terugkeren naar "het goeie ouwe basisspel". Niet teveel tralalie en tralala meer voor mij. Ik heb het wel een beetje gehad met al die extra’s, al zal één mijner volgende bijdragen over mijn orgastische ervaring met een welbepaalde uitbreiding dit weer meedogenloos tegenspreken. Het zij zo.

Ik ga die uitbreidingen wel een beetje in de gaten houden, maar op dit moment is het basisspel meer dan voldoende om de warme zomerdagen door te komen. Ik moet me tenslotte dringend beginnen opwarmen voor het echte werk. In 2097.

Dominique

 

Arctic Scavengers

Driftwood Games, 2009

Robert K. Gabhart

3 tot 5 spelers vanaf 12 jaar

45 tot 60 minuten

00:07 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Op deze bespreking zat ik dus echt te wachten!!
Ik was dit spel al tegengekomen tijdens het surfen en was er zeer nieuwsgierig naar.
Bedankt dus...
Hoop dit snel eens te kunnen spelen :-) , ben nu nog meer gemotiveerd.

Gepost door: Kristof | 07-07-09

Beste Kristof, vergeet het surfen. Je moet voor dit spelletje leren snowboarden.

Gepost door: Benny | 07-07-09

Benny, ik heb dit spel ondertussen gespeeld en met snowboarden kom je er dus niet. Bikkelhard moet je hiervoor zijn, zeker als een sluipschutter op de loer ligt. Een spel dat ik zeker eens meer hoop te spelen. Het principe van dominion maar veel sneller. Dit komt vooral omdat je een deel kaarten wil inzetten om te vechten en daardoor minder akties doet.
Zeker eens proberen als je de kans krijgt!

Gepost door: Kristof | 14-07-09

De commentaren zijn gesloten.