16-05-09

Wiens brood men eet..

Vrijheid van meningsuiting. Het blijft een rekbaar begrip. Ik kan erover meepraten.

De meisjes en jongens van Dema Games, een kleine Deense uitgever, zijn onlangs ook frontaal tegen de onzichtbare muur van de meningsvrijheid aangelopen. Een muur die de katholieke Opus Dei beweging in allerijl had opgetrokken. Hun spel "Opus Dei", aangekondigd als "The World’s First Atheist Card Game Ever!" was voor de dames en heren van Opus Dei een meningsuiting te ver. Gevolg: een rechtzaak.

Ironisch genoeg gingen de verkoopcijfers na deze gerechtelijke stappen aanzienlijk de hoogte in. Dat gebeurt wel meer in dit soort zaken. Wat niet mag wordt begeerd. Gek dat Opus Dei, Eva en de appel indachtig, daar niet bij heeft stilgestaan alvorens het justitieel geschut in stelling te brengen. Opus Dei, het spel, gaat dus sindsdien als zoete broodjes over de toonbank. Bij Dema Games boffen ze zelfs twee keer. Ten eerste omdat de verkoop van hun vlaggenschip volop in de lift zit en ten tweede omdat de inquisitie niet meer bestaat, anders was er al een Opus Dei-delegatie met martel- en andere tuigen in Kopenhagen afgestapt. Spelontwerpers die gelyncht worden door fanatici van een beweging die dezelfde naam draagt als hun spel, het zou wat zijn.

Ben u eerder een verzamelaar van spellen en op zoek naar een collector’s item in wording is het misschien het geschikte moment om toe te slaan.

Opus Dei, Existence After Religion, is een kaartspel. En het doet zijn naam alle eer aan want het doosje bevat 62 zogenaamde personenkaarten en 96 actiekaarten. Er wordt ook nog een soort kartonnen schildersezeltje bijgeleverd waarop tijdens het spel de actieve zonkaart wordt geplaatst. Fronst u gerust even, alles wordt straks duidelijk.

Met die kaarten en dat schildersezeltje gaan we een Guillotineachtig spelletje spelen. Twaalf personenkaarten worden in een rij opengelegd en aan het begin van die rij wordt het schildersezeltje geplaatst. Elke speler krijgt vier kaarten van de actiestapel en we zijn vertrokken voor drie ronden. Vertrokken richting eindstation "wie de meeste punten heeft verzameld wint".

Als u Guillotine al eens hebt gespeeld weet u dat er tijdens uw beurt een edele een aanzienlijk hoofd kleiner wordt gemaakt. Niet zo in Opus Dei. Hier wordt tijdens uw beurt een belangrijke historische figuur geboren, meestal filosofisch of wetenschappelijk of – jawel – compleet geschift van aard; Enkele voorbeelden? Plato , Copernicus, Descartes, Einstein, Nietzsche, Hegel, Newton. Niet van de minste dus. De weirdo’s, spijtig genoeg maar met z’n negenen in totaal – niet eens genoeg voor een leuke voetbalploeg – zijn het interessantst en leveren je helemaal geen of zelfs minpunten op. Voorbeelden? Jakob Ammann, de stichter van de Amish. Joseph Smith Jr., grondlegger van de Mormonen, die als bij wonder een aantal beschreven stenen tafelen ontdekte in de Verenigde Staten waaruit bleek dat Jezus na zijn verrijzenis met zijn apostelen naar Amerika was geëmigreerd, daarmee de indianen in één klap tot voetnoot in de Amerikaanse geschiedenis degraderend. Niemand kon deze tafelen lezen, omdat ze in een nogal vreemde en niet te ontcijferen taal waren opgesteld. Behalve één man: inderdaad. –2 punten als hij in je display ligt. Sahtiya Baba, die om het simpel te houden zichzelf maar tot God uitriep en terloops meldde dat hij de doden tot leven kon wekken, iets wat hij nooit proefondervindelijk heeft kunnen aantonen (andersom – de levenden tot dood wekken – was aanzienlijk makkelijker realiseerbaar geweest). Of L. Ron Hubbard, de stichter van Scientology, onder andere bekend door zijn historische woorden: "I’d like to start a religion. That’s where the money is." Dat soort volk wil je niet in je puntenstapel.

Je puntenstapel ontstaat door tijdens je beurt één tot twee actiekaarten uit te spelen en vervolgens de eerstliggende personenkaart in je puntenstapel, je "wereld", te leggen. Daardoor worden deze personages in je wereld geboren. Je speelt dus een beetje verloskundige. De personages leveren punten op aan het einde van het spel. De wetenschappers zijn een beetje speciaal. Hun puntenscore hangt af van het aantal wetenschappers dat je op het einde van het spel in voorraad hebt. En er zijn ook koppeltjes. Simone De Beauvoir is slechts één punt waard, maar haar waarde stijgt tot drie als ook Sartre in hetzelfde stapeltje zit. De liefde, ze stuwt je naar ongekende hoogten.

Zodra we de centrale lijst van 12 personages hebben "verlost" gaan we over naar de volgende ronde. De baarmoeder wordt opnieuw gevuld met 12 grote denkers en we brengen onze verlostangen weer in stelling.

Met je actiekaarten, vooral de miraculumkaarten, kun je de volgorde in de rij personages beïnvloeden. Heel erg Guillotine is dat. Maar er zijn nog twee andere soorten actiekaartjes, de aarde- en de zonkaarten. Met de aardekaarten kun je je eigen "wereld" (je verzamelde personages) of die van andere spelers positief of negatief beïnvloeden, met de zonkaarten kun je invloed uitoefenen op het hele spelgebeuren. Van deze laatste kan er slechts eentje tegelijkertijd actief zijn en deze wordt – lekker overzichtelijk – op het schilderezeltje geplaatst.

Bepaalde personages hebben een speciale eigenschap die actief wordt zodra ze door een speler tot leven worden gewekt of als ze zich in de rij  personenkaarten – de baarmoeder met de twaalfling zeg maar – bevinden. Het activeren van deze eigenschap is verplicht. Galilei bijvoorbeeld laat je toe een extra actiekaart te trekken als je hem uit de baarmoeder trekt.

Er worden drie ronden gespeeld. Dan is het game over en worden de punten geteld. Heel eenvoudig is dat: de waarde van je verzamelde personages (plus of min) optellen. Dat telgebeuren vindt ongeveer plaats na een uurtje. Nietzsche kan dit einde echter aanzienlijk vervroegen. Hij is dan ook niet van de minste.

Hou rekening met het volgende: er staat veel Engelse tekst op de kaarten (al is daar ook gewoon veel niet spelgerelateerde achtergrondinformatie over de personages bij). Het cartoonachtige en speelse van Guillotine zoek je hier tevergeefs. Het is allemaal wat minder kleurrijk en wat serieuzer. Het doosje is niet echt praktisch in gebruik, u gaat beter op zoek naar een handiger en steviger vervangmiddel.

Maar, beste medespeler, dit is beter dan Guillotine. Je hebt meer invloed, een grotere keuze aan zowel actie- als personagekaarten en als je een beetje moeite wil doen leer je heel wat bij. En er staat een Nederlandstalige versie van de spelregels op de website van Dema Games.

Ook meegenomen is dat elke speler aan tafel een "Zeitgeist" wordt genoemd. Dat klinkt goed, zoals in de vraag: "Hé Zeitgeist, mag ik de Doritos even?"

Er zitten trouwens nog een aantal uitbreidingen in de pijplijn. Benieuwd hoe dat gaat aflopen, want vrijheidsberoving van de ontwerpers behoort tot de mogelijkheden. Geeft niet, dan worden ze martelaren. En dan schakelen we Amnesty International in. 

Ik moet u laten nu. Ik moet dringend op zoek naar een paar stenen tafelen die zich ergens op Belgisch grondgebied bevinden. Ik weet nu al dat ik alleen die zal kunnen lezen. Ik hou u op de hoogte.

Dominique

 

Opus Dei: Existence After Religion (Dema Games – 2008)

Alan Schaufuss Laursen / Mark-Rees Andersen

2 tot 6 spelers vanaf 16 jaar

40 tot 80 minuten

18:44 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-09

Eenvoud siert.

Beste medespeler, u gaat me niet geloven maar ik heb onlangs met Jezus gespeeld.

Ik trok hem in de derde ronde van epoch 1 van de gedekte trekstapel omdat er niets interessants in de open display lag. Hij had een populatiewaarde van 3, een geldwaarde van 1, een strijdwaarde van – niet verwonderlijk – 0 en een ontdekkingswaarde van 1.

Heeft Jezus mij geholpen? Heeft hij de balans in mijn voordeel doen doorslaan? Niet echt, maar hij was toch een stevig steuntje in het proces van het vermijden van de laatste plaats. Dus een "dank u, Jezus, en graag tot de volgende keer" is zeker op zijn plaats.

Dit is een spel waar nogal eens meewarig wordt over gedaan. Als ik geconfronteerd wordt met meewarigheid heb ik altijd weer de neiging om aan de kant van het object van die meewarigheid te gaan staan. Want hoe u het ook draait of keert, dat onderwerp verdient die meewarigheid meestal niet. Zo is het bijvoorbeeld in bepaalde kringen bon ton om De Kolonisten Van Catan meewarig te bejegenen. Dat is niet terecht. Ontleed dat spel maar eens, of beter: herontdek het. Alles wat een spel goed maakt zit erin. Alleen heeft u het veel te druk om al die nieuwe – kwalitatief mindere – spellen te ontdekken.

Heroes Of The World, uitgegeven door onze Russische vrienden van Sirius, haalt niet het niveau van het basisspel van Catan. Dat is geen schande en ook niet erg want ik heb ondervonden dat dit spel mij in hoge mate heeft doen genieten. Door zijn eenvoud. En zeg nu zelf: uw spellenvrienden doen opschrikken met de woorden "ik leg nu Jezus op tafel", bij hoeveel spellen kunt u dat?

Men neme een overzichtelijk spelbord met de hele wereld erop, een deck interessante en stevige kaarten, plastic voetvolk en ruiterij, een stoffen zak met daarin ontdekkingsfiches, een speciale dobbelsteen, een handvol wereldwonderen en een paar spelers en u bent vertrokken. Uw doel: Hero Of The World worden.

Twee epochen werken we af. We onderscheiden deze tijdperken op het spelbord, op de kaarten en op de ontdekkingen. Tijdens de eerste epoch, waarin onze goede vriend Jezus zijn opwachting maakt, spelen we op een klein centraal gedeelte van het spelbord de oudheid na. In de tweede epoch, met onder andere de weledele heren Attila De Hun, Shakespeare en George Washington schakelen we een versnelling hoger en wordt de rest van de wereld ingepalmd.

Het spel is kaartgestuurd. De bovengenoemde historische figuren laten je toe je bevolking uit te breiden, ontdekkingen te doen, oorlog te voeren of belastingen te innen. In die volgorde en dan ook nog enkel in de gebieden waarin deze figuren hun invloed kunnen uitoefenen.

De ontdekkingen triggeren een waardering. In de oudheid heeft een gebied slechts drie ontdekkingen nodig om gewaardeerd te worden, in de moderne tijd vier. Uiteraard wilt u mee profiteren van deze waarderingen, mar het liefst van al bepaalt u zelf wanneer en waar er gescoord wordt. Timing is in dit spel erg belangrijk. De ontdekkingsfiches in een gebied bepalen de te verdelen overwinningspunten. Deze worden toegewezen aan wie de hoogste bevolkingsgraad in dat gebied heeft. De tweede en derde plaats leveren ook nog troostpunten op en daarna spelen we gewoon verder. Als er vier van de vijf gebieden in de oudheid gewaardeerd zijn vloeien we naadloos over naar de moderne wereld en komen er nieuwe karakterkaarten, ontdekkingsfiches en wonderen in het spel. Acht van de negen gebieden gewaardeerd in de moderne wereld luidt het speleinde in. Wie dan het verste gevorderd is op het, voldoende brede, scorespoor wint. Our Hero!

Tussendoor kunt u nog wereldwonderen bouwen. Ze leveren onmiddellijk 3 punten op en ze hebben eigenschappen die u in de loop van het spel eenmalig extra voordelen opleveren. De Chinese Muur, de Hangende Tuinen Van Babylon, zelfs de Moai van Paasleiland zitten erin.

U kunt, zoals gezegd, ook vechten. Probeer uw agressie echter in toom te houden, ze kan u zuur opbreken. De gevechten worden eenvoudig opgelost door het gooien van een speciale zeszijdige dobbelsteen. Vier van de zes zijden zijn in het voordeel van de aanvaller, twee zijn de verdediger zeer genegen. Ik waarschuw u nog eens: pas hier mee op! U gaat uzelf en dan vooral uw ontembare grootheidswaanzin op een onplezierige manier tegenkomen.

Dit, beste medespeler, is een alleraardigst meerderhedenspel. Ik heb vastgesteld dat je hiermee niet-spelfanaten het wereldje kunt binnenlokken. Net als die heks met die appel. Zij die, in navolging van Jezus maar dan op een totaal ander vlak, aan het bekeren willen slaan weten dus wat hen te doen staat.

Toch, het spel dat het onderwerp is van mijn volgende blogbijdrage druist volledig in tegen de leer van Jezus. Vrijheid van meningsuiting weet u wel, al hebben bepaalde volgelingen van Jezus in Denemarken het daar niet zo op begrepen. Ik verwijs u voor meer details graag naar het weekend dat komt.

Dominique

 

Heroes Of The World (Sirius 2008)

Pascal Bernard

2 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

75 minuten

20:56 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |