16-04-09

800, dit bovenschrift niet meegerekend.

Soms vraagt men mij wel eens: "Dominique, waarom staan er geen foto’s op je blog?", gevolgd door hét cliché: "Want een foto zegt toch meer dan 1000 woorden?"

Wel, beste spellenvrienden, die uitspraak over de 1000 woorden mag gerust bij het taalkundig huisvuil. Zo zag ik onlangs op internet een foto van een juichende man, armen in de lucht en mond wijd open als was hij in extase, waarbij ik dacht: "Zijn ploegje heeft net de beker gewonnen." Bleek het bij nader inzien te gaan over een Palestijn die door vijf Israëlische soldaten onder schot werd gehouden. Om maar te zeggen dat men mij in 1000 woorden een veel betere beschrijving van de situatie had kunnen geven. Geen foto’s op mijn blog dus. En Miss Canada dan? Op 20 oktober 2007? Ik hoor het u al opwerpen. En ik werp terug: hoe zou u zelf zijn? Uitzonderingen bevestigen de regel.

U moet trouwens eens goed letten op – ik noem maar iets – foto’s in de krant. Fixeer het beeld en kijk vervolgens enkele cm loodrecht naar beneden. En zeg me dan wat u ziet. U zal zeggen: een onderschrift. En dat onderschrift, beste medespeler, beschrijft wat er op de foto staat. Dat betekent dat: a. men totaal geen zekerheid heeft over het feit dat u de foto in kwestie wel volledig begrijpt, of b. dat men vermoedt dat u blind bent en wel een huisgenoot heeft die u het onderschrift wil voorlezen. Zo vindt u bijvoorbeeld op BoardgameGeek afbeeldingen van spelborden waaronder u leest: The Gameboard. Lach niet, voor een keer ben ik doodernstig. En heeft u trouwens de foto’s in de krant gezien over de "Earth Hour"-happening van 28 maart jongstleden, waarbij op vraag van het WWF een uur lang in alle grote wereldsteden de lichten werden gedoofd? Ik wel en wat zag ik? De Eiffeltoren in Parijs: één grote donkere vlek. De Piramiden in Egypte: zwart als de nacht. Het Operagebouw in Sydney: nergens te bekennen omwille van een alles omvattende duisternis. Las Vegas: knappe kerel die op die foto iets kan onderscheiden. Amsterdam: duidelijk onderbelicht. Brussel: bij zo’n slecht zicht gaat zelfs Manneken Pis niet aan de bak. Aan die foto’s is veel zwarte inkt verspild. Meer zeggen dan 1000 woorden? Laat me niet lachen.

U hebt aan deze redenen nog niet genoeg?

Ik hou van radio, niet van tv. Dat liedje over die video die de radioster heeft vermoord klopt als een bus. Meer zelfs, hij heeft de radioster vermoord en hem daarna vakkundig in reepjes gesneden.

Eigenlijk hou ik ook niet van geklooi op computers. Ik ga écht niet graag aan de slag met een digitale camera. Ik heb er trouwens geen. En worstelen met een doorsnee testverwerker levert mij al meer dan voldoende stress op. Ik hoop dus dat u het door de vingers ziet, dat ontbreken van visuele ondersteuning.

En tenslotte misschien wel het meest doorslaggevende argument voor deze fotoloze blog: ik ben nogal lui. Zo, het is eruit. Kijk maar verontwaardigd.

Als u foto’s van spellen wilt ontleden weet u waarschijnlijk veel beter dan ik waar u virtueel terecht kunt. Het warm water uitvinden, ik had het graag gedaan en ervoor betaald gekregen, maar daar is het nu een beetje te laat voor.

Back to basics dus. Lezen in plaats van kijken. Laten we ons daarom als voorbereiding op een spel eens lekker onderdompelen in een boek. Zonder prentjes. Als voorbereiding op het spel Der Schwarm (Kosmos) heb ik mij verdiept in het gelijknamige boek van Frank Schätzing, een dikke jaap van 704 bladzijden. Voor €10 met hardcover en leeslintje in de Standaard boekhandel. Zwemmen in zee zal - als ik het al ooit in overweging zou nemen, ik ben niet gek - voor mij nooit meer hetzelfde zijn. Of sla nog eens een Tolkien open en speel daarna "In De Ban Van de Ring, Het Bordspel". Heerlijk. U leeft helemaal mee. Of neem voor het slapengaan "De Kathedraal" van Ken Follet eens rustig door. U gaat het gelijknamige spel helemaal anders bekijken. Of dompel u eens onder in "Een Lied Van Ijs En Vuur" van George R. R. Martin". En leg daarna "Het Spel Der Tronen" op tafel. U geniet.

We kijken wel maar we zien niet. Doe bij uzelf maar even de test. Hou uw ogen enkel en alleen op deze tekst gericht en probeer dan de volgende vraag te beantwoorden: als u een polshorloge heeft met wijzerplaat, worden de uren daarop dan aangeduid met streepjes of met cijfers? Gek hé, u kijkt er elke dag naar, tientallen keren zelfs, maar u de kans is groot dat u het antwoord op de vraag schuldig moet blijven. Omdat u niet ziet, maar kijkt.

Vergeeft u mij dus, beste medespeler, ik hou het bij woorden. Ook vandaag. 800 om precies te zijn.

Dominique

 

 

 

17:18 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Aha, meneer is lui! Vandaar dat wegzappen niet lukt op deze site ;)

Gepost door: Bartjes! | 16-04-09

Iemand die zo met woorden kan schilderen als jij, heeft toch geen afbeeldingen nodig?

Gepost door: Leon | 17-04-09

Je verwacht toch niet dat iemand al die woordjes van je tekst gaat tellen ? Dat zou zijn doel ook voorbijschieten : Je fixeren op de woorden maar niet op de mooie volzinnen die je zo heerlijk neerpent.

Gepost door: Benny | 17-04-09

Anders ook maar eens het boek "Escape from Colditz" lezen. Dan geeft je een serieus ID van hoe die mensen dat deden...

Gepost door: Jos | 09-06-10

De commentaren zijn gesloten.