25-02-09

Het aftrektal min de aftrekker is het verschil

Gisteravond, beste medespelers, heb ik Red November (Fantasy Flight Games) gespeeld.

Ik ga u niet vervelen met een uitvoerige speltechnische uiteenzetting – die leest u elders wel – maar ik ga u gewoon even laten aanvoelen hoe dit kleinood – u mag dat letterlijk nemen – op een doorsnee speler inwerkt.

Met z’n vijven zitten we erin. "Er" is een plaatsbepaling die je in dit geval het best kunt omschrijven als een druppelvormige blikken doos van ongeveer 20 meter lang en 5 meter breed. En het zit ons niet bepaald mee: tijdens het opsteken van een meegesmokkelde sigaret heeft een van de bemanningsleden ongewild een klein vuurtje laten ontstaan op het toilet. Blussen blijkt niet mogelijk wegens geen brandblusapparaat en net geplast. Door het wegzuigen van de zuurstof in die kleine ruimte – net naast de buitenwand gelegen – ontstaat er zoveel onderdruk dat een dichtingelement met chronische metaalmoeheid het begeeft en er een klein lek wordt geslagen.

Verplaatsen we ons op ongeveer hetzelfde tijdstip naar slaapcompartiment 5: twee bemanningsleden zitten tegen elkaar op hun Nintendo DS te spelen. Het draadloze systeem interfereert echter nogal ongelukkig met de torpedo-lanceersystemen met als gevolg een opgetrokken wenkbrouw van verbazing, gevolgd door een zweem van lichte paniek van de supervisor in de torpedokamer. Een van de nucleaire torpedo’s is op scherp komen te staan en het computersysteem heeft hem dan ook maar gelijk autonoom in de lanceerbuis geschoven. Over tien minuten gaat hij af. Geen probleem, ware het niet dat de lanceerbuis in kwestie tijdens het laatste klein onderhoud werd beschadigd waardoor er een knikje in zit. Dat betekent dat de torpedo zal ontploffen, alleen niet buiten de onderzeeër maar erin. Erin betekent samen met ons. De aanvankelijk lichte paniek slaat al snel over in totale ontreddering.

Het toilet- en Nintendogebeuren zet een aantal evenementen in gang volgens het dominoprincipe. Het gaat van kwaad naar erger. Het toilet komt helemaal onder water te staan, de brand die daar de oorzaak van was heeft zich ondertussen uitgebreid naar andere compartimenten, door de brand begint onze zuurstofvoorraad aanzienlijk te slinken, de drukregulator staat op ontploffen, de motoren geraken oververhit, kortsluitingen veroorzaken deurblokkades, enkele bemanningsleden zijn zwaar aan het drinken geslagen en tot overmaat van ramp werd aan stuurboord door een nog nuchtere matroos een inktvis opgemerkt met een omvang die na een ruwe schatting kan worden vergeleken met de optelsom van de voormalige Twin Towers.

We hebben nog ongeveer een uur als we hier levend uit willen geraken.

Blusapparaten worden aangesleurd, deuren worden bewerkt met koevoeten om ze toch maar gedeblokkeerd te krijgen, er wordt wanhopig naar gereedschapskoffers en pompen gezocht om de motoren te repareren en het stijgende water weg te krijgen.

Nog een klein probleem: we zijn met z’n vijven aan boord, samen met twee duikpakken. Ondanks de panieksfeer aan boord is het wonderbaarlijk vast te stellen hoe goed iedereen nog kan tellen. Vijf min twee is drie. Door de rook lijden we alle vijf – buiten chronische hoestbuien – ook nog eens aan serieuze desoriëntatie. We weten dus niet meer goed waar de duikpakken liggen. Met de dwingende gedachte "vijf min twee is drie" rolt iedereen over mekaar heen om toch maar een duikpak te kunnen bemachtigen. Boezemvrienden staan plots met getrokken koevoeten tegenover elkaar, er wordt met blusapparaten en waterpompen gegooid en er worden harpoenen op elkaar gericht. Tot plots een tegenwoordige van geest roept: "Die harpoenen zouden we beter gebruiken om dat beest buiten onschadelijk te maken!" Die inktvis! Die waren we helemaal vergeten!

Gelukkig bewaart de kapitein zijn koelbloedigheid en roept iedereen tot de orde. Zonder samenwerking gaan we er sowieso allemaal aan. Iedereen aan de slag dus. Er is geen andere weg.

Zo slagen we er uiteindelijk in met veel zwoegen en coördinatie onze duikboot 50 van de 60 minuten functioneel te houden. Toch, in die 50 minuten krijgen we te maken met drie lanceerpogingen van onze geklemde torpedo met kernkop, een amper tegen te houden oververhitting van de kernreactor, onbestuurbaarheid door een blokkering van de schroef, een nauwelijks af te remmen daling van onze zuurstofvoorraad, vier ondergelopen en vijf afgebrande compartimenten, twee blackouts door teveel wodkagebruik en een vechtpartij nadat iemand riep: "Als ge nu nog één keer het woord inktvis durft uit te spreken haal ik hem binnen en ik steek hem in uw gadverdemse r..!"

Chaos alom dus, tot iemand fijntjes opmerkt: "De duikpakken zijn verdwenen." Weer valt op hoe snel en secuur een mens, ondanks een hartritme van 240 slagen per minuut, tot tellen in staat is. Er wordt al snel duidelijk wie van de vijf bemanningsleden deel uitmaakt van de aftrekker en wie van het verschil.

Een vechtpartij.

Een display die nog 9 minuten aangeeft.

Een gigantisch oog aan een patrijspoort.

Een kort maar krachtig visioen van een bloedmooie vrouw in een miniscule bikini op een zonovergoten strand die zich naar me toe draait en fluistert: "Alles goed met je, schatje?"

Een oorverdovende knal.

Een bodem.

Een oorverdovende stilte.

U begrijpt, beste medespeler, we hebben het niet gehaald. Het uur waarvan hierboven sprake duurde ongeveer 150 minuten. Ze vlogen. En ondanks de setting die toch ietwat neigt naar een chronische depressie hebben we ons uitstekend vermaakt. Meer zelfs, lang geleden dat ik nog zo gelachen heb.

Red November krijgt van mij groen licht. Een belevenis. Al mag het woordje "leven", gezien ons schandelijk resultaat, tot de volgende sessie even opzij gezet. U leest dit goed: tot de volgende sessie. Want die komt er. Gegarandeerd.

Dominique

 

 

 

22:22 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Goeie aankoop dus Ik heb dit spel ondertussen aangeschaft, de spelregels al eens doorlopen, maar nu het nog eens kunnen spelen hé. De medespelers vinden we misschien wel op de volgende spellenavond. Hopelijk houden we het hoofd boven water!

Gepost door: Arne | 25-02-09

Brute pech En dan heb je zo'n duikpak, en dan laten je collega's die boot naar de vaantjes gaan voor je kan ontsnappen ;-)

Gepost door: David | 26-02-09

Gelukkig hé David dat de fik er goed in zat en zo het luik blokkeerde. Helemaal alleen in dat donkere water zou het toch ook niet zijn!!! Samen ten onder gaan!!!!!

Gepost door: Kristof | 26-02-09

Potdikkie, nu baal ik helemaal dat de Engelse versie op Essen niet genoeg voorradig bleek...

Waar vindt je in Nederland (Belgie) dit spel dan in de Engelse versie? Of is er zelfs al een vertaling die ik gemist heb?

Gepost door: Mike B | 27-02-09

Hoi Mike
Ik heb dit spel gewoon besteld bij een spellenspeciaalzaak voor ca. 22,5 euro. Ik heb ook naast de Engelse versie gevist in Essen.
Er is geen Nederlandse vertaling maar op de handleiding na is het spel taalonafhankelijk.

Gepost door: Kristof | 28-02-09

Kwam 'm gisteren tegen op de Ducosim beurs in Amersfoort. Bij een vriendelijke Belgische handelaar trouwens. Meteen gekocht...

Gepost door: Mike B | 02-03-09

De commentaren zijn gesloten.