30-01-09

De "De Tafel Plakt" Awards 2008: deel 20

Opwindendste spelmoment van het jaar

Er vallen er twee in de prijzen: onze eerste overwinning met Pandemic (juni 2008) en onze eerste nederlaag met "Der Hexer Von Salem" (december 2008).

Niet toevallig twee coöperatieve schatjes.

Nooit zo genoten van een overwinning als die op Pandemic. Iedereen aan tafel gooide spontaan en schreeuwend de armen de hoogte in. De hysterische taferelen na Obama’s verkiezingsoverwinning kwamen nog niet tot aan de enkels van de ontlading die Pandemic bij ons teweegbracht. Nog nooit meegemaakt aan een speltafel. En ik draai toch al een tijdje mee. Een spel dat zoiets klaarspeelt verdient alle lof en bewondering. Het exploot werd geleverd na meerdere sessies, we konden gewoon niet stoppen tot de scalp aan onze gordel hing. En de liefde voor het spel is gebleven. Pandemic, wij houden van u!

"Der Hexer Von Salem" is een ander paar mouwen. Zeer frustrerend dit spel. De eerste keer relatief gemakkelijk gewonnen maar achteraf vastgesteld dat we een belangrijke regel aangaande het zaaien van monsters verkeerd hadden toegepast. Hadden we regelconfom gespeeld waren we eraan gegaan. Sindsdien heeft "Der Hexer" ons menig poepie laten ruiken. De Heer Necron is ten huize van het meest verwenste heerschap aller tijden geworden. Eet mijn jongste haar patatjes niet op gaat het van: "Ik zeg het tegen Meneer Necron hoor!". In december 2008 speelden we een sessie die naar ons aanvoelen eindelijk de goeie kant opging. Alles onder controle, poortjes gesloten, artefacten in de aanslag en nog ver van de waanzin verwijderd. Tot het tijdens het eindspel zwaar begon mis te gaan. Ik bespaar u de details – het is te pijnlijk om ze hier nog eens te moeten neerschrijven – maar het kwam erop neer dat de heer Necron het hoekje om ging. U zult opwerpen dat "het hoekje omgaan", zeker als het de heer Necron betreft, toch een na te streven doelstelling is. U vergist zich schromelijk. Gaat de Heer Necron het hoekje om – meerbepaald zijn hoekje – voordat de "big guys" zijn onthuld verliest u het spel. Samen met uw spelgenoten. Een domper. Gek genoeg was de rit naar de domper zeer spannend, interessant, afwisselend, onvoorspelbaar en vooral: opwindend. Opwinding en verliezen, u ziet ze zelden samen in een zin. Het is een beetje als water en vuur verzoenen. Of Joden en Palestijnen. Knappe kerel die dat klaarspeelt.

Deze knappe kerels blijven proberen. Ik heb het gevoel dat we na het kleinkrijgen van Necron wel gewapend zullen zijn voor een verzoeningsmissie tussen Joden en Palestijnen. Eentje die kans op slagen heeft zelfs. Ik hou u op de hoogte.

Tot morgen!

Dominique

18:15 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

verkeerd of niet Dominique,

ik heb op BGG een eigen vertaling geplaatst van der hexer, ik heb naar die regels gespeeld met 2 personen en we hebben makkelijk gewonnen. Kan jij eens checken of ik iets fout vertaald heb en dus belachelijk vals gespeeld heb om het karton te verslaan? Merci.

Gepost door: Arne | 31-01-09

Arne,

Wij hebben ook volgens jouw - overigens prima vertaalde - regels gespeeld. Waarvoor dank trouwens. Wat wij verkeerd deden is dat wij met z'n vieren slechts 1 monsterkaart trokken van de trekstapel, terwijl het er twee moesten zijn. Daardoor kwamen de monsters in een gezapig tempo en was de kans dat je dezelfde trok eerder klein zodat ze niet werden geactiveerd. Misschien hebben jullie gewoon heel goed gespeeld en perfect samengewerkt of een beetje geluk gehad, iets waaraan wij momenteel een chronisch gebrek lijken te hebben.

"Het karton verslaan?" Ik hoop dat Necron dát niet heeft gehoord..

Gepost door: Dominique | 31-01-09

De commentaren zijn gesloten.