19-01-09

De "De Tafel Plakt!" Awards 2008: deel 9

Schurk van het jaar

Iedereen verwacht nu dat ik de naam Wu-Feng neerschrijf. Dat heb ik inderdaad net gedaan maar hij gaat niet met de prijs lopen. De schurk van het jaar is de Heer Necron uit "Der Hexer Von Salem" (Kosmos). Niet omdat het zo’n angstaanjagende slechterik is, nee. Wel omdat het een kl… ettertje is. Een etter die het bloed voortdurend onder spelersnagels weghaalt. Ik ben er al meermaals razend kwaad op geweest. Echt kwaad. En dan die grijns die hij je voortdurend van op zijn loopspoortje toestuurt. Zo van: "Doe maar rustig voort hoor, stelletje knoeiers. Ik ga dadelijk letterlijk het hoekje om en bekijk het dan maar. Toedeloe!"

Der Hexer Von Salem is een coöperatieve die onterecht een beetje werd weggedrukt door kleppers als Pandemic, Ghost Stories, Battlestar Gallactica en de lilliputter Red November. Ik durf zelfs nog een beetje verder gaan: qua moeilijkheidsgraad en frustratiegenerator kan geen van de genoemde concurrenten – al maak ik voorbehoud bij Battlestar Galactica omwille van nog niet gespeeld – wedijveren met dit loodgietergedoe. Gek eigenlijk, gezien de overzichtelijkheid van dit spel en de relatieve eenvoud waarmee alles speltechnisch in elkaar past. Men behoudt ten allen tijde een goed overzicht. Dat is mooi. Maar ook erg confronterend wanneer dat overzicht een vrij duidelijk beeld schept van de afgrond waarnaar u en uw medespelers ontegensprekelijk op weg zijn, bij spelaanvang met de gezapige snelheid van een schattig lief boemeltreintje, naar het eindspel toe met de snelheid van een op hol geslagen TGV.

Ook leuk: u mag – moet – voortdurend overleggen met uw medestanders om zelfs maar een kleine kans te maken op de overwinning Toch er is één onderwerp dat nooit, maar dan ook nooit, mag aangesneden worden. "Dat waarover niet gesproken mag worden" lijkt in eerste instantie een beetje onnozel, maar na het spelen besef je dat dit weer een gemene streek is van de Heer Necron om voor zichzelf een beetje – niet dat hij het nodig heeft hoor – tijdwinst te kopen. Tijdwinst voor hem betekent immers tijdverlies voor u. En voldoende tijdverlies voor u betekent uiteindelijk eindwinst voor hem. En voor hem alleen. Ik weet waarover ik schrijf. Ik heb ervaring. En anderen met mij.

Hebt u een hoge frustratietolerantiedrempel? Leg dit dan eens op tafel. En laat me achteraf even weten op welke psychiatrische afdeling ik u mag komen bezoeken.

Tot morgen!

Dominique

17:14 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik heb dit spel inmiddels twee maal met twee personen gespeeld en beide malen verloren. De addder is volgens mij dat je verleid wordt om je op korte termijn doelen te richten (kleine schurkjes verslaan) waardoor je tijd te kort komt om de echte doelen te verwezenlijken (vooral gaten dichten). Donderdag hoop ik het met drie spelers te gaan proberen, ik ben heel benieuwd hoe het dan gaat lopen.

Gepost door: dagmar | 19-01-09

gespeeld ... en gewonnen ! Ik heb het spel meegebracht uit Essen, heb de spelregels vertaald (zie BGG) en één maal gespeeld. En geloof het of niet? We zijn toen gewonnen met z'n tweeën ofwel maken we ergens een cruciale fout. Het was zeker spannend, maar uiteindelijk toch een eerder eenvoudige winst, dat is me bij Ghost stories nog niet overkomen.

Gepost door: Arne | 19-01-09

Arne,

Ik gok op de cruciale fout! :-)

Gepost door: Dominique | 19-01-09

Schurk van het jaar Hey Dominique, ik dacht dat je eindelijk jezelf eens een aword ging geven, maar je bent toch maar weer eens bescheiden gebleven. Zo kennen we je :-)

Gepost door: David | 19-01-09

De commentaren zijn gesloten.