21-07-08

Agricola The Gathering!

De Helaasheid Der Dingen. Het is een boek van Dimitri Verhulst. Men fluistert mij voortdurend in dat het een fantastisch goed boek is. Als de inhoud even overtuigend is als de titel dringt een leessessie zich inderdaad op. De Helaasheid. Wat een mooi woord. Draagt niet alles en iedereen op deze aardbol één of andere helaasheid in zich? Denk bijvoorbeeld maar eens aan de helaasheid van Yves Leterme. Of de helaasheid van België tout court. Of de helaasheid van de demarrage van Menchov, of was het de helaasheid van die gladde eerste bocht na de demarrage? Om het nog niet over de helaasheid van het weer te hebben, op deze 21ste juli.

En de helaasheid van Agricola.

Ja, Agricola, ook ik kan er niet omheen.

Indien u de laatste weken en maanden veel tijd hebt doorgebracht op de planeet Yplok of in de Amerikaanse luchtmachtbasis op Quantanamo Bay bestaat de mogelijkheid dat u bij het horen van de naam “Agricola” volledig uit de lucht valt. Het is u vergeven. Misschien is het wel een weldaad. Want ik vraag me nog altijd af of dit spel een zegen dan wel een vloek is voor de spellenwereld.

Ik heb het spel al dikwijls gespeeld, zowel de Duitstalige, Engelstalige als Nederlandstalige versie en zowel solo als met twee, drie, vier en vijf spelers en – ik steek het niet onder stoelen of banken – ervan genoten. Maar ik heb toch ook enkele bedenkingen. Mag het? Als tegengewicht voor de overwegend euforische virtuele berichtgeving? Dank u.

De helaasheid van Agricola.

O, heerlijk, zoveel kaarten in die doos

Meer dan 350! Dat geeft variatie en een hoge graad van herspeelbaarheid. Geen mens, ook ik niet, die daar aan twijfelt. Waar ik wel aan twijfel is of het hier bij gaat blijven. We hebben via de doos al de beschikking over het I-deck, het E-deck, Het K-deck en het massaal bestormde Z-deck, waarvoor naar het schijnt anders zeer rustige spelliefhebbers al op de vuist zijn gegaan. Er blijven dus nog 22 letters van het alfabet beschikbaar voor deckjes allerhande. Kassa, kassa. Agricola The Gathering. Het zit erin. Volgens mij gaat er in Essen al een eerste setje verschijnen. En we gaan er allemaal inl(k)open. Allemaal.

Ongelooflijk, zoveel kaarten en toch zo uitgebalanceerd

Wel, beste medespelers, vergeet het. Als een deck van meer dan 300 kaarten met verschillende eigenschappen wordt aangeboord om iedere speler 14 kaarten bij spelaanvang te geven die dan nog voor de rest van het spel, een doorgeefkaartje tenagelaten, je enige handkaarten zullen blijven, dan kàn er af en toe wel eens sprake zijn van een zekere balans, maar dikwijls ook niet. En zeker al niet in een spel met vijf spelers. Er zijn kaarten die veel beter zijn dan andere en heb je die op hand ben je in het voordeel. Zo simpel is het. Een lekker “starthandje” met een paar handige combo's is al een grote stap naar de overwinning. Ik citeer in deze context even de commentaar van een speler op Boardgamegeek ter illustratie: “I feel a good player with bad cards can beat a bad player with good cards, which is the way it should be.” Mooi gezegd en dat kan allemaal wel zijn, maar een goede speler met slechte handkaarten wint niet van een goede speler met goede handkaarten. No way, Jose!

Toch leuk dat je voortdurend rekening moet houden met het voeden van je familieleden

“Neen, dat zie ik niet graag.” Ik kan niet meer op de naam van de hier geciteerde kabouter uit “Met Langteen en Schommelbuik voorwaarts” komen, maar hij zei het voortdurend. Moest hij Agricola met zijn kaboutervriendjes spelen zou hij het waarschijnlijk ook zeggen als hij druk doende was met zijn voedselvoorziening. Je moet er altijd voor zorgen dat je een goede voedselgenerator hebt. Altijd. En liefst zo snel mogelijk. Geen weg omheen. Ik vergelijk de oogsttijd in Agricola dan ook graag met de gebeurtenissen in “Im Jahr Des Drachen”. Die gebeurtenissen waar met ware doodsverachting naartoe wordt geworsteld. In Agricola gebeurt dat ook, alleen is de gebeurtenis steeds dezelfde: hongersnood. En de straf die je in Agricola voor acuut voedseltekort kunt oplopen is zowaar nog dodelijker. Drie punten per ontbrekende voedselfiche. Je zal het maar aan je boerenbroek hebben. En als je op actievelden moet gaan spelen om aan voedsel te geraken verlies je opbouwmogelijkheden. En dat wreekt zich dan weer bij de uitbouw van je agrarisch bedrijf en dus ook de eindtelling. Men heeft daar een uitdrukking voor in het Nederlands: een neerwaartse spiraal.

Niet te verwonderen dus dat de grote investeringen, die voor iedereen beschikbaar zijn vanaf het begin van het spel, zich hoofdzakelijk focussen op het makkelijker genereren van voedsel.

De terreur van de minpunten

Letterlijk bedoeld hoor, die minpunten. Ik heb het gevoel dat je eerder aan het spelen bent om geen minpunten te krijgen dan om pluspunten binnen te halen. Minpunten voor tekort aan voedsel, minpunten voor onbebouwde velden, minpunten voor onvoldoende vee, minpunten voor dit, minpunten voor dat. Om depressief van te worden.

Het duurt wel even voor de speeltijd begint

Ik hou zielsveel van kaartspellen. Doos open, kaarten eruit, even schudden, uitdelen en je bent vertrokken. Heerlijk. Agricola is echter een bord- en een monster van een kaartspel in één en vraagt wel wat voorbereidend werk. Kan ook moeilijk anders met 2,2 kg aan spelmateriaal. Borden op tafel, kaarten uitsorteren en uitdelen, al dat houten materiaal dat een plaatsje moet vinden, al die zakjes die leeg moeten, enz. En na het spelen volgen we weer de omgekeerde weg. Pfff.

Het leesclubje

Steeds weer hetzelfde scenario in Agricola: de kaarten zijn uitgedeeld en er onstaat onmiddellijk een doodse stilte die gerust enkele minuten kan aanhouden. Dat komt omdat iedereen zijn kaartjes aan het lezen is. Want dat is heel belangrijk voor je strategie. Wat staat erop, wanneer in het spel speel ik ze best uit? Zit er misschien een combo in? Misschien best even sorteren zodat ze alvast in de juiste volgorde van uitspelen zitten Héhé. En dat is nog niet alles. Daarna moeten we nog de kaarten van de tien grote investeringen gaan lezen die voor iedereen beschikbaar zijn in de loop van het spel. Wat een gedoe. Je zult maar de pech hebben dat je een snelle lezer bent. Dan kan je nog enkele minuten doelloos naar de barstjes in het plafond zitten staren. Ik voel me dan als was ik op een toets stillezen in het vierde leerjaar. Of in een leesclubje.

Het gebrek aan opwinding

Ik betwijfel of u met de inleiding “Vanavond gaan we allemaal een boerderij uitbouwen, akkers omploegen, graan zaaien en groente kweken, varkens en koeien en schapen houden, brood bakken en stallen en hekken neerpoten. Gelukkig krijgen we hulp van ambachtslui, zoals bijvoorbeeld de pottenbakker en de tuinder.” de broodnodige spanning kunt genereren die een spellenavond zo Sinterklaasachtig verwachtingsvol maakt. En u vooraf uitdossen in een klassieke boerenkiel zal daar niet veel aan verhelpen.

Dus geen hiephiephoera-momenten voor en tijdens Agricola, behalve als je de kaart van de minnaar in de hand hebt. Gezinsuitbreiding zonder de nood aan een extra kamer, de gluiperd. Daar kan je al eens een leuke opmerking over maken, maar verder? Het thema, het runnen en uitbreiden van een boerderij, is zo droog als een mestkever met een darmobstructie. Ik probeer tijdens het spelen dan wat te kruiden met warkens-, schapen- of koeiengeluiden – ja, ik ben me d'r eentje - maar dat wordt door mijn medespelers meestal niet geapprecieerd. Iedereen speelt dus wat voor zich uit. Interactie, buiten het voorzichtige knorknor-geluid van één of andere medespeler, is dan ook zo goed als afwezig.

Het sneeuwbaleffect: de hereboer wordt rijker, de keuterboer trappelt in het beste geval ter plaatse

Zo gaat het in dit soort opbouwspellen. De rijke wordt rijker, de arme blijft in het beste geval even arm. En op het toestoppen van een paar voedselbonnen door de hereboer moet al helemaal niet worden gerekend.

Het Eagle Games-spelbord-syndroom

Het formaat van de horrorborden van Eagles Games blijft hier wel achterwege, maar de oppervlakte die al de bordjes van Agricola samen innemen is toch ook niet te onderschatten. Daarbij moeten we ook nog onze kaarten op tafel uitspelen. En dan liggen de veestapels en de grondstoffen en de actiekaarten en de overzichtskaarten en de bedelaarskaarten nog niet op tafel (niet dat u deze laatste veel nodig zult hebben, Iedereen is als de dood ervoor). En met vijf spelers komt u zelfs nog grondstoffen tekort, al is daar een elegante multiplicatoroplossing voor gezocht. Het is, bovenop het gepuzzel in onze boerderij, toch ook een passen en meten op onze speltafel, zelfs als die van een aanzienlijke grootte is. Twee keer puzzelen voor de prijs van één, zullen de optimisten onder ons zeggen. Dat is waar, maar de campingtafel kunt u vergeten.

Maar ondanks deze, excusez le mot, “minpunten”, blijft Agricola stevig overeind. Hoedje af trouwens voor de vertalers van de Nederlandstalige editie voor het tot een goed einde brengen van dit ongetwijfeld slopende monnikenwerk. Heel goed gedaan.

Dus Agricola is een goed spel? Natuurlijk. Een heel goed spel zelfs. Niemand die zich hier een buil aan zal vallen, tenzij je het op je hoofd krijgt. Dat laatste raad ik, gezien de 2,2 kg aan doosinhoud, niet aan. Daarom is wat nu volgt misschien het belangrijkste speladvies van de dag: best op de onderste plank van het spellenrek! En als je ook daar nog een laddertje nodig hebt toch maar even naar de dokter.

Dominique


 


 


 


 


 

 

23:16 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Mij hadden ze indertijd "JOS" moeten noemen.
Bij dit spel ben ik dus al telkens "geJOST" geweest. Ik ben nog niet boven de 16 punten geraakt. Waaraan het ligt: slechte kaartjes?,... ik weet het niet (behalve de laatste keer). De goede kaartjes zijn dus een zege in dit spel, zonder ben je geJOST. En dan vooral kaartjes die je een goede voedsel engine geven. Zonder voedsel, inderdaad, geJOST.
Maar ik blijf proberen, wie weet als de dieren terug kunnen spreken...

Gepost door: Kristof | 22-07-08

Jos Tja, Kristof, dat is de onomkoombare helaasheid van Jos. Maar geen nood. Zoals je weet zitten we in dezelfde, zwaar slagzij makende, schuit. Misschien hadden we beter moeten irrigeren. En anders: pompend tenonder!

Gepost door: Dominique | 22-07-08

"En we gaan er allemaal inl(k)open. Allemaal."

Nee.

Gepost door: Maarten | 22-07-08

Helaas Helaas lees ik nu al jouw fraaie proza.
Helaas was ik reeds eerder verslaafd geraakt.
Helaas haal ik vandaag toch eindelijk mijn 2 kilo's.

Gelukkig telt een gewaarschuwd boer voor twee.

Gepost door: Leon | 22-07-08

Wederom een geweldig stuk. Zeer herkenbaar. ook na 'pas' 3 keer spelen. Wel leuk dat de beesten ook echt beesten zijn. Kun je ondertussen wel leuk op je erfje mee spelen.
het allermooiste vind ik overigens dat je steeds het gevoel hebt precies 1 stap te kort te komen voor datgene wat je wilt.

Gepost door: Rober | 23-07-08

We lopen er niet in Dat het niet uigebalanceerd is daar ben ik van overtuigd. Als je sterke kaarten krijgt, heb je sowieso een groot voordeel van bij de start.
Maar als ze zouden gaan beginnen met het uitbreiden van decks, gaan we er niet allemaal inlopen. Ik ben ene fan van Catan, maar heb lang niet alle uitbreidingen, sommigen spreken me gewoon niet aan en die koop ik dan ook niet, zo simpel is het.

Gepost door: Glenn | 28-07-08

Ik heb het gevonden : de kabouter waarover sprake is ("Nee, ik zie het niet graag"),
is niemand minder dan de illustere ....(tromgeroffel)..... KNAAGTAND.

Gepost door: Benny | 28-07-08

Konijnentandjes Benny,

Mijn redder in nood! Knaagtand, dat was 'm inderdaad. Als ik het me goed herinner had hij twee grote konijnentandjes. En als ik me niet vergis gebruikte hij ook regelmatig de uitdrukking "Ja, dat zie ik graag!" als de situatie hem wél beviel. Heerlijk, zo weggekatapulteerd worden naar je (strip)verleden..
Bedankt!

Gepost door: Dominique | 29-07-08

Dit zijn inderdaad de vele minpunten van Agricola. Prima beschreven. Ik ben het eens met allemaal, behalve de 'gebrek aan opwinding', maar dat is misschien omdat ik boerenzoon ben. Maar net zoals je in Agricola met minpunten toch nog kunt winnen, zo is Agricola toch nog een leuk spel, ondanks de minpunten. (Het in- en uitpakken gaat aanmerkelijk sneller als je een speciale opbergdoos koopt. Agricola is echte een 'money pit'!)

Gepost door: Herman Roozen | 18-08-08

Heel mooi geschreven over Agricola! Bedankt!

Gepost door: gokken online | 21-03-11

fabulous article!very fruitfull gathering.

Gepost door: mezuzah | 03-04-12

De commentaren zijn gesloten.