17-05-08

Pickjes en Packjes..

Laten we even gezellig wat bijpraten.

Glory To Rome

Het beste spel dat ik dit jaar al gespeeld heb. Is van de “San Juan” en “Race For The Galaxy” familie, maar steekt deze twee moeiteloos in zijn achterzak. Vanwege veel meer mogelijkheden en vooral veeeeel meer interactie (heerlijk om die gezichten te zien als ik mijn Forum op tafel leg, of de Catacomben, of mijn Legionair, of mijn Brug, of mijn Colloseum. En dan die combo's!). En veel meer kleur. En veel beter thematisch onderbouwd. En, vooral in vergelijking met “Race For The Galaxy” en ondanks de complexiteit, veel toegankelijker. Ik heb al verschillende sessies RFTG gespeeld en ik weet nog altijd niet waar ik eigenlijk mee bezig ben. De vonk slaat maar niet over, hoe graag ik het ook zou willen. Ik beleef er geen plezier aan. Bij GTR was de vonk – zeg maar uitslaande brand – er direct. En ook bij mijn medespelers. Reeds verschenen in 2005 en ik schaam me diep dat dit niet eerder op tafel is gekomen. Ik ga dan ook na deze bijdrage direct aan mijn tien Weesgegroetjes en Onze Vaders beginnen. Als boetedoening.

Pick & Pack

Appeltjes pakken met een grijpertje zoals in de lunaparken op de kermis. Een spel voor twee. Abstract als de pest en de vaardigheid enkele beurten vooruit te kunnen denken strekt zeer tot aanbeveling. Dus eigenlijk niets voor mij. Zwaar op mijn bips gekregen tijdens de eerste sessie, maar het spelverloop was leuk.

Diamant

Meer een belevenis dan een spel. Dat mag. Soms moet dat zelfs. Waarschijnlijk het spel dat het meeste lawaai genereert bij de deelnemers. Kreeg daardoor zo'n respons op “Spel 2007” van de Forum-Federatie dat de verkoopstand van Carl Adriaenssen op een zodanige manier werd bestormd dat de politie er moest worden bijgehaald en proces-verbaal werd opgemaakt. Toen tijdens de aangifte echter duidelijk werd dat het om plastieken diamantjes ging werd het volledige verkoopteam in voorlopige hechtenis genomen vanwege smaad aan de politie. Pas na het betalen van een aanzienlijke borgsom – sommigen maken gewag van een bedrag van 6 cijfers – werden ze weer vrijgelaten. Is een heerlijk spel voor niet-spelers. Ze gaan allemaal, maar dan ook allemaal, voor de bijl.

Die Schatzteucher

Een Knizia voor kinderen. Met de wonderbaarlijke wonderlamp, die ondertussen ook al haar nut heeft bewezen toen hier enkele dagen geleden 's avonds laat de elektriciteit uitviel. Met zo'n typisch Kniziaans scoremechanisme ook, iets dat bezwaarlijk als kindvriendelijk kan worden bestempeld. Maar toch, hij komt ermee weg. Een goed spel als u uw koters stilaan wilt voorbereiden op het echte werk.

Eketorp

Hoe meer zielen (ik afslacht) hoe meer vreugd, dachten ze bij de Vikingen al. Dat geldt ook voor dit spel. Het leeft van de confrontatie. Ik heb ook de eerste editie van dit spel in één of ander spellenrek staan. De huis-, tuin- en- keukenversie. Het lelijke eendje (en dat is een understatement: u mag er gerust eens naar komen kijken als u me niet gelooft) is een mooie zwaan geworden.

Fangfrisch

Halli Galli voor gevorderden. Zonder die vieze visgeur waar ik zo'n hekel aan heb (al heb ik bij het openen van de doos voor alle zekerheid toch maar een stiekem aan de kaarten geroken). Ambiance verzekerd. Bij voorkeur te spelen op een plaats waar veel personenverkeer is. Ofwel jaagt u iedereen weg, ofwel staat u binnen de kortste keren in de belangstelling van een nieuwsgierige meute die komt kijken hoe het komt dat u zich zo amuseert, ondanks alle kommer en kwel op deze wereld.

Gipsy King

Een Cwali die men mij altijd voor de neus mag leggen. Instinctief zal ik dan beginnen meespelen. Tactiel zeer aangenaam vanwege de grote houten balkjes. Eindelijk hebben we een smoes om nog eens met de blokken te spelen.

Handelsfürsten: Herren Der Meere

Een pareltje in een klein doosje. Komt regelmatig op tafel. Ik win dit ook meer dan normaal voor me is. Als ik aan spellen deelneem rijmt de typering van de afloop bij mij meestal op “iezen”, maar niet zo bij dit spel. Dank u, Herr Knizia!

Hick Hack In Gackelwack

Eindelijk hebben ze bij 999 Games het terechte advies van Erwin Broens opgevolgd en brengen ze dit heerlijke spelletje voor groot en klein binnenkort in een Nederlandstalige versie uit. Ze gaan er geen spijt van hebben. En wij ook niet.

Im Jahr Des Drachen

Depressies initiërend, maar ondanks dat toch steeds weer die SM-neiging om het te spelen. U bent me d'r eentje, Herr Feld.

In De Ban Van De Ring

Ik ben opgegeten door Shelob, de reuzenspin, door Ringgeesten naar de absolute en oneindige duisternis gelokt, gesneuveld in het beleg van Minas Tirith na een prikje van de Toveraar-Koning van Angmar himself, door de “Mond van Sauron” voorgoed het zwijgen opgelegd aan de poorten van Minas Morgul en door het Dodenleger in mijn blote kont het dal in gejaagd na een korte maar hevige confrontatie. Om maar te zeggen dat Sauron mij in 2008 keer op keer de loef heeft afgestoken. Maar mijn tijd komt. En als die gekomen is zult u het hier als eerste lezen.

Jamaica

Ik ben al meerdere malen te kap'ren gevaren, maar nog nooit met zoveel goesting als in dit spel.

Race For The Galaxy

Ik wil dit zo graag leuk vinden, maar het lukt me niet. Al die icoontjes op die o zo donkere kaarten, dat gebrek aan interactie (een ideaal spel voor bewoners van kloosters waar de zwijggelofte werd afgelegd), al dat gedoe met die (halo)werelden en welke kaart nu wat genereert en vooral wanneer.. Ik kom er maar niet doorheen. Het zal wel aan mij liggen. Er is een uibreiding aangekondigd en ik hoop dat die synoniem staat voor verbetering, maar ik vrees nog meer van hetzelfde en dus het ergste.

Die Hängenden Gärten

Ik kan me niet voorstellen dat dit me ooit de keel gaat uithangen. Het speelt immers zo elegant en lekker weg. Het raadsel van de achterkant van het spelbord is, ondanks mijn voor deze aardbol veel te hoge graad van intelligentie, nog steeds niet opgelost. Ik vang geruchten op dat dit met een uitbreiding te maken heeft. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar de spellenhorizon.

R-Eco

Afvalbehandeling. Het is niet mijn favoriete bezigheid. Maar na het spelen van R-Eco heb ik wel fluitend en goedlachs wuivend naar mijn overbuurvrouw de vuilniszakken buitengezet. Dat zegt iets. Is goed op weg mijn favoriete filler te worden. Een aanradertje.

Rattlesnake

Gemagnetiseerde eieren van ratelslangen. Er bestaan mensen die op zulke ideeën komen en ze nog uitwerken ook. U mag daar het uwe van denken maar ik raad u toch aan het eens te proberen, want dit is al enkele weken een instant hit ten huize van.

Stone Age

Ik heb de hongerstrategie uitgeprobeerd. Ik raad het u niet aan. Plaats als de kans zich voordoet altijd – altijd! - uw stamleden op de neukhut, de akker of de werktuighut. Deze gouden tip is gratis.

Ticket To Ride, Het Kaartspel

Goed, zonder meer. Ik ben ondertussen teruggekomen van mijn overtuiging dat dit moet gespeeld worden zonder het memory-element. Het moet met.

Metropolys

Gespeeld en goed bevonden. Eén van de lelijkste spelborden die ik ooit gezien heb, maar smaken verschillen. Zo zijn er zelfs mensen die mij aardig vinden. Stel je voor.

Wie Verhext!

Meerdere sessies achter de rug met vier en vijf spelers. Nog geen “Verhext-moeheid” merkbaar. Een goed teken.

Ik zie oneindige mogelijkheden tot varianten in dit spel. Wat dacht u van “Ik ben Bart De Wever en ik wil onvoorwaardelijk en onverwijld het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde splitsen!” Waarop de volgende speler: “Goed, gij moogt Bart De Wever zijn maar eerst ben ik het hulpje Yves Leterme en ik geef de Franstaligen in ruil voor de splitsing 5 goudstukken.” Heerlijk toch? En zo is nog maar eens bewezen, beste medespeler, dat het leven uitpuilt van gemiste kansen.

Utopia

Mooi, mooi, mooi zijn de drie woorden die me bij dit spel onmiddellijk te binnen schieten. Ik heb alleen wat moeite met het bont gekleurde tafereel dat zich voor onze ogen ontvouwt en daardoor de overzichtelijkheid aanzienlijk ondermijnt. Ook het gegeven dat in het eindspel de laatste speler aan beurt meer dan me lief is de overwinnaar bepaalt is zorgwekkend. Ik doe dat niet graag, zeker als ik zelf niet de overwinnaar ben.

Scriptorium

Eén van de ontdekkingen van het jaar. Een zeer aangename ervaring met meer diepgang dan je op het eerste gezicht zou denken. In afwachting van de nieuwe van Stefan Feld, die zich naar verluidt ook afspeelt binnen niet zo vriendelijke kloostermuren, een goed alternatief.

Seerauber

Altijd wat afgehouden, dit spelletje. Tot David het onlangs presenteerde. David en het spel hebben me aangenaam verrast. Ik moet dat afleren, die vooroordelen ten aanzien van bepaalde spellen. Daarom dit goede voornemen voor de tweede helft van 2008: elk spel een kans, zelfs Phoenicia!

I'm The Boss

Heerlijk spel, maar ik bak er nooit iets van. Bijna altijd laatste. Ik werk dan ook aan een eigen variant: “I'm The Klos”.

Batavia

De zwaan die de lelijke eend “Moderne Zeiten” moet doen vergeten. Gek, maar naar aanleiding van Batavia “Moderne Zeiten” onlangs nog eens uitgehaald en enorm veel plezier gehad. Ook met het manipuleren van de zeppelins. Ik ben Jumbo nog steeds dankbaar dat ze dit toentertijd hebben uitgegeven.

Toledo

Een “Wallace light”, zo wordt dit spel wel eens omschreven. En dat is het ook. Ik heb wat problemen met het eindspel, waarin het optimaliseren van acties en bewegingen en de tijd die dat kost nogal eens kan gaan irriteren als u tot de gejaagde medemens behoort.

Keltis

Eenvoudig, snel, spannend, mooi en frustrerend. Tiens, het gaat hier precies over mij. Maar we dwalen af. Ik vind dit prettig om te spelen. Geen strategische beslommeringen. Geen “als ik dit doe dan doe jij waarschijnlijk dat waardoor ik één van de volgende ronden zwaar in de problemen ga komen en ik weer een voorzet geef aan die bloedzuiger links van mij, verdorie het is weer kiezen tussen de pest en de cholera”-gedoe. Ontspannend. Niet meer, niet minder.

Lascaux

Mogul op zijn Phalanx'. Vraagt wat gewenning maar speelt vanaf dan lekker weg. De illustraties op de kaarten hadden wat afwisselender gemogen maar verder geen gezeur.

Liebe Und Intrige

Ik had mijn drie dochters als eerste uitgehuwelijkt maar toch ging er iemand anders met de overwinning lopen. Het is inderdaad een race, maar de punten worden niet toegekend op, maar na de meet. Hou hier rekening mee als u dit speelt. Ook weer zo'n overdreven gelamineerd spelbord en weer geen zonnebrillen in de doos. Maar hadden ze die wel in het Victoriaanse tijdperk?

Kan, omwille van de prachtige boekvorm waarin dit spel is uitgegeven, in geval van plaatsgebrek in uw spellenrek(ken) gewoon naar uw boekenkast worden versast, eventueel samen met "Du Balai". 

Shanghaeien

Weird dobbelspel voor twee waarbij je kaarten verzamelt in acht kleuren die je op het einde van het spel - hoe bestaat het - punten opleveren. Het rare zit in het feit dat je de punten krijgt van je tegenstander als je in een bepaalde kleur het meeste scoort. Het heeft wat Kniziaans maar het is een Schacht. Actiekaarten zorgen voor peper en zout en geven je wat invloed op het resultaat van uw - geef het maar toe - belachelijk slechte dobbelsteenworpen.

Owner's Choice

Voorbij voor je het goed en wel beseft en daardoor een buitenbeentje binnen het segment van de financieel getinte spellen. Snel en juist handelen, en u mag dat gerust letterlijk nemen, is de boodschap. Voortgaande op mijn eindresultaten in dit spel heb ik deze boodschap niet goed begrepen. Maar ik werk eraan.

Dominique

 

 

 

 

 

 

 

 

23:42 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Achterzijde Hängende Garten:
Het staat toch ook in de uitleg: een bord om op een 'eenvoudige manier' de eindscore te berekenen....
Heb het 2x zo gebruikt maar papier, potlood en wat rekenwerk gaat een stuk simpeler. Over een rekenmachine maar niet te spreken. Wat overblijft is idd een mooi en toegankelijk spel.
ps ik neem je tip over Glory tot Rome versus Race for the Galaxy maar mee. Bij mij liggen de spelregels ook al 2 maanden op het nachtkastje. Kom er maar niet door...
groet.

Gepost door: Eric | 19-05-08

Jammer dat je nog geen 'klik' hebt met Race for the Galaxy. De eerste paar potjes zijn gewoon wat taai, maar als San Juan je favoriete spel is, kan ik me niet voorstellen dat je R4tG niet op (korte) termijn ook leuk gaat vinden.
Naar Glory to Rome ben ik ook erg benieuwd. Ik lees alleen vaak dat het een nog hogere instap heeft dan Race en bovendien substantieel langer duurt (een uur vs 20 minuten voor Race). Wat zijn jouw ervaringen?

Gepost door: Peter Hein | 22-05-08

De commentaren zijn gesloten.