27-04-08

Hangeren naar meer!

 

26/04/2008. Een TTT-speldag ten huize van, waarbij TTT staat voor “TienTotTien”. Spelen, het klokje rond. Samen met de broodnodige croissants, koffiekoeken, M&M's en liters alcoholvrije drank stonden ook een respectabel aantal (nieuwe) spellen op het menu. Iemand moet het doen, nietwaar? Daarom waren wij, beste medespeler, terwijl u met uw luie krent in een stralend zonnetje een terras of wat anders zat te doen, druk bezig deze spellen aan een intensieve kwaliteitstest te onderwerpen. Wij, dat zijn mijzelf en een stelletje ongeregeld dat er niet voor terugschrikt ondergetekende – in zijn eigen huis nota bene – zwaar op zijn donder te geven. Soms verlang ik er vurig naar geleefd te hebben in het Victoriaanse tijdperk, waarin etiquette een “way of life” was. Waarbij als invité het verliezen van spelletjes met de gastheer als een vanzelfsprekendheid werd beschouwd. Pech gehad. Ik leef nu en als ik het woord etiquette in de mond neem is de eerste vraag die door mijn spellenvrienden gesteld wordt of dat lekker is en of ik het toevallig in huis heb. Ik blijf hopen, maar tegen beter weten in.

Maar toch, van zodra ze de deur uit zijn begin ik ze al te missen. Het zijn, zonder uitzondering, schatten. Met een groot spelershart en een groot hart tout court. Koesteren is een werkwoord dat mij spontaan te binnen schiet als ik aan hen denk.

We hebben een respectabel aantal agandapunten afgewerkt op 26 april: Die Hängenden Garten, Wie Verhext, Liebe Und Intrige, Palastgeflüster, Keltis, R-Eco, Shanghaien, Het Ticket To Ride Kaartspel, If Wishes Were Fishes en Koe Zoekt Boer. U begrijpt dat dit nogal veel ineens is om hier allemaal te bespreken. Daarom wil me voorlopig even beperken tot één van de lievelingen van de dag: “Die Hängenden Garten”. De andere lieveling was “Wie Verhext”, maar daarover later meer.

Die Hängenden Garten (Hans Im Glück)

Twee keer gespeeld. Aan het brein van een Taiwanees ontsproten. Din Li heet de ongetwijfeld brave man. De spelregels maken echter uitdrukkelijk melding van het feit dat het spel volledig, maar dan ook volledig “made in Germany” is. Is dit bedoeld als een grap? Is het dodelijke ernst? We zullen het nooit weten. Wat ik wel weet, en mijn medespelers unaniem met mij, is dat dit een goed spel is.

Landschapsarchitecten zijn wij. In opdracht van iemand die veel meer te zeggen heeft dan wij moeten we ontwerpen aanleveren voor de aanleg van de “Hangende Tuinen”. Ik veronderstel dat het die van Babylon zijn, maar in de regels kan ik er niets van terugvinden. Soit, we krijgen de keuze uit een aantal bouwkaarten met daarop in wisselende samenstelling terrassen, parken, arkaden en bronnen. En gewoon lege vlakken, de bouwgrond. Deze proberen we zo mooi, maar vooral zo functioneel mogelijk – lees: voor ons profijt – aan te leggen. Het moet zijn dat onze opdrachtgever nogal afwijzend staat ten aanzien van chaos want een alle kanten uitwaaierende kakafonie van bovengenoemde tuinonderdelen wordt niet geapprecieerd. En dus niet beloond. Graag veel van hetzelfde naast elkaar, is zijn of haar devies. Hoe meer hoe beter en hoe groter de potentiële beloning. Afhankelijk van het aantal spelers worden er drie of vier bouwkaarten grijpklaar open op het (overbodige) spelbord gelegd, samen met zes tegels die we ons als beloning mogen toeëigenen als we aan de bouwvoorwaarden van onze bouwheer voldoen. Startspeler zijn is leuk want dan heb je meer keuze tussen de bouwkaarten. Zit je als laatste.. ach, u weet het wel. Gelukkig wisselt de startspeler bij elke beurt. Ik heb nog even geprobeerd met de huisregel dat de startspeler, zijnde mezelf, elke ronde hetzelfde blijft, maar enkele minuten onder dwang in de gangkast deed me van gedacht veranderen.

Bouwkaarten dus. Je kiest ze, legt ze voor je op tafel en zorgt ervoor dat je een mooie hangende tuin samenstelt. Alsof we er in het dagelijkse leven nog niet genoeg mee worden geconfronteerd gelden ook hier de nodige voorschriften: één kaart per beurt en geen enkel tuinonderdeel op de kaarten mag contact maken met het tafelblad. Overbouwen van tuinonderdelen mag gelukkig wel. Anders kon je gewoon geen kant op. Nieuwe kaarten worden dus, rekening houdend met de bouwvoorschriften – hoe zal ik het zeggen: Tetrisiaans – aangelegd. Drie, vier, vijf en zes aangrenzende dezelfde soort tuinonderdelen leveren je, als je er één van je vijf tempels opzet, wat lekkers op. Je mag dan kiezen uit een aantal openliggende tegels (zes) die worden uitgestald op het, weeral, eigenlijk overnodige spelbord. Deze tegels tonen de Koningin, de Koning, De Tijger, de Tuin, het Standbeeld, de Kelk en de Toren. Er zijn ook vijf personentegels, die slechts één keer in het spel voorkomen en in combinatie met een setje tegels van de bijbehorende soort extra punten opleveren. Zo hebben we de dierentemmer die het graag met de tijgers doet, de tuinier die zich onweerstaanbaar voelt aangetrokken door planten (de tuin), de beeldhouwer die van standbeelden houdt omdat ze niet tegenspreken, de priester die nogal hunkert naar de inhoud van kelken allerhande en de wachter die een fallusachtige hang heeft naar torens. De tegels zijn in wisselende hoeveelheden in het spel aanwezig, aangegeven op de tegel zelf. Ook de punten die ze op het einde van het spel (kunnen) opleveren staat erop vermeld. Hoe meer van dezelfde soort, hoe meer punten.

Hoe meer dezelfde tuinonderdelen aangrenzend in je tuingebied, hoe meer keuze je hebt uit het tegelaanbod. Bij drie kun je kiezen tussen twee tegels, bij vier tussen vier tegels en bij vijf tussen het hele zootje (zes tegels). Maak je een setje van zes of meer mag je zelfs eerst een tegel blind van de trekstapel nemen vooraleer je er eentje van de openliggende kiest. Een aangenaam, maar niet zaligmakend – heb ik aan den lijve ondervonden – voordeel.

De verzamelde tegels, en die alleen, leveren aan het einde van het spel (als de bouwkaarten op zijn) punten op. Zoals al aangehaald: hoe meer tegels van een bepaalde soort, hoe meer punten. Personentegels zijn sowieso drie punten waard, maar in combinatie met een setje van hun lievelingsattributen (zie hierboven) kan hun puntenwaarde plots als een raket de hoogte in schieten. De torenwachter is een speciale. Hij levert zelf geen punten op, maar hij geeft je wel voor elke toren in je voorraad drie punten, bovenop de setwaarde van je torens. Interessant.

Unanimiteit. Het komt zelden voor aan de speltafel. Iedereen heeft wel zijn eigen, meestal afwijkende, mening. Zo ben ik ooit bijna gelyncht omdat ik me in een onbewaakt moment liet ontvallen dat ik Caylus maar "zozo" vond. Ze gebruikten wel een gewoon huis-, tuin- en keukentouwtje, maar toch. Opvallend was dat het oordeel van iedereen aan tafel deze keer gelijklopend was. Een goed, aangenaam spelend, ontspannend, puzzelachtig spel. Je kunt elkaar ook lekker dwarszitten. Al blijft de focus op de eigen tuin wel primair. Ook opvallend: het gevoel dat dit spel zich uitstekend leent voor één of meer uitbreidingen.

Twee keer gespeeld, dit kleinood. Eerste sessie: David (echt zijn spel) 42, Tineke 39, Kristof, 31, Dominique 27. Tweede sessie: Dominique 55, Mathias 54, Kristof 51. En ik vermoed dat dit spel met z'n tweeën ook een hele leuke is.

Dit spel zadelde ons ook op met het mysterie van de dag: waarvoor dient de achterkant van het, eigenlijk overbodige (derde keer), spelbord? Er staan namelijk vlakken met getallen op. Is het de voorbode van een ophanden zijnde uitbreiding, iets waar dit spel zich trouwens uitermate goed toe leent? Is het een productiefout die de helft van het personeelsbestand van de drukker zonder vooropzeg op straat heeft doen belanden, met als gevolg een deuk in het idioom van de “Deutsche Gründlichkeit”? Is het een levensbeschouwelijke hint van de ontwerper (je weet immers nooit met die Aziaten)? Je ne sais pas. Ik wacht, samen met u, in spanning af.

Dominique

 

Die Hängenden Garten (Hans Im Glück, 2008)

Din Li

45 minuten

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

 

 

 

21:07 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ik vermoed dat 'de kelk en de Toren' op één en dezelfde tegel staat afgebeeld. Anders zit jij
met een groot rekenprobleem.

Gepost door: Benny | 28-04-08

Neen hoor. De kelk en de toren zijn aparte tegels. De combinaties zijn als volgt: kelk-priester; toren-torenwachter; tijger-dierentemmer; standbeeld-beeldhouwer; tuinman-tuin. De koning- en koningintegels hebben geen link naar personentegels omdat ze zelf uiteraard al personages zijn, al zijn er 4 van elk. Er zijn dus 7 soorten "serietegels" waarmee je setjes kunt maken (44 tegels in totaal, afhankelijk van de soort in verschillende aantallen) en 5 personentegels die aan 5 van de 7 soorten zijn gelinkt. Samen 49 tegels.
En de eindtelling is, gelukkig, een fluitje van een cent.

Gepost door: Dominique | 28-04-08

De commentaren zijn gesloten.