03-03-08

Im Jahr Des Drachen, Im Jahr Der Ratte!

Ik heb het gevoel dat de heer Stefan Feld een goed mens is. Dat hij, net als ieder van ons, streeft naar geluk. En dat zijn levensactiviteiten als eerste doel hebben naar dat geluk, en zelfs dat van ons, toe te werken. Daartoe ontwikkelt hij spellen. Hij bezorgde mij in alle geval veel plezier met 'Revolte in Rom”, een lekkere voor twee, in 2005 uitgegeven door Queen Games. In 2006 verscheen “Um Ruhm Und Ehre”, een eerder licht piratenspel dat nogal verrassend aan de Alea-waslijn werd opgehangen. “Um Ruhm Und Ehre” ondertussen al legendarisch omwille van de vooruitstrevende inlay, was amper droog of daar werd Stefans volgende al uit de wasmachine getrokken: Notre Dame. Dat spel schoot in 2007 naar de hoogste regionen van mijn persoonlijke hitlijst (PHL). Het staat daar nu te blinken op nummer 18. En er zit nog groeimarge in. Voorwaar een grootse prestatie. Herr Stefan introduceerde daarin het ondertussen beroemde “ratten-management”-systeem. Je moest het niet alleen tegen je tegenspelers opnemen, je moest ook tegen het spel zelf aan de bak. En dat was puffen, zweten, zwoegen, vloeken. Maar ook genieten.

Van zijn jongste worp, “Im Jahr Des Drachen”, dat ik eigenaardig genoeg pas in het jaar van de Rat heb gespeeld, heb ik me een voorstelling gemaakt van hoe het moet zijn ontstaan:

Stefan zit in bad. Hij zegt een paar mantra's op, deels om te ontspannen, deels om zijn geest leeg te maken zodat er ruimte vrijkomt voor een goed spelidee. Stefan gebruikt daartoe woordjes die rijmen. Nonsenswoordjes vooral - een beetje zoals dat liedje van Ishtar dat ongetwijfeld voor ons landje naar het Eurovisie Songfestival zal gaan en het enige liedje dat mij drie zondagen geleden uit mijn emotioneel dipje kon halen na het aanschouwen van “Atonement” – maar op een bepaald moment zingt hij, zij het onbewust, “spielen, kwielen, spielen, kwielen." Iedere zichzelf respecterende linguist kan u vertellen dat kwielen in het Nederlands “kwellen” betekent. Hij zong dus – ik vertaal even – spellen, kwellen. Kwellen rijmt op spellen. Laat ik daar nu eens iets mee gaan doen, dacht Stefan Feld. Een spelidee was geboren.

k verklaar mij nader wat dat kwellen betreft. Herr Feld maakt het hier wel heel bont. De meeste spelliefhebbers onder ons kunnen wel wat hebben als het op kommer en kwel aan de speltafel aankomt, maar er zijn grenzen. Wat hier de revue passeert wens je niemand toe. Hongersnood, ziekte, droogte, exuberante belastingschalen en Mongoolse horden die zonder kloppen binnenvallen. Daarbovenop word je ook nog geconfronteerd met de ergste kwaal van allemaal: je medespelers. En dat allemaal in 1000 na Christus. Degelijke irrigatietechnieken? Niet voorhanden. Junkfood? Nergens te bespeuren. Geneeskunde voor het volk? Hahahahaha. Evenredige verdeling van de rijkdom? Droom eens verder, manneke. Een goed uitgerust leger? Wie denkt gij wel wie gij zijt: Pieter De Crem?

Samengevat: zit u in een SM-relatie en bent u daarin het voetveegje, dan is dit spel echt iets voor u.

Wie zijn wij, waar gaan wij voor en hoe gaan we dat dan wel doen?

Ondanks alle tegenslag die we op ons pad gaan tegenkomen, beginnen we onder een goed gesternte. We zijn Chinese provinvievorsten. Met spleetogen en al. En gekke hoedjes op. En, zoals alle Chinezen ons heden ten dage nog altijd bewijzen: steeds met de glimlach. We beseffen het nog niet, maar die laatste eigenschap zal ons snel vergaan. Meerbepaald vanaf ronde drie.

We hebben paleisjes en we bevolken die met onze – wat hou ik van dat woord – volgelingen. Monniken, met waaiers wapperende hofdames, vuurwerkmakers, heelmeesters, geleerden, handarbeiders, belastingontvangers en krijgers. Hofdames, geleerden en monniken leveren punten op, belastingontvangers geld, landbouwers rijst, vuurwerkmakers vuurwerk en daardoor ook punten, handarbeiders bouwen paleizen die ook weer punten opleveren en uiteraard je volgelingen huisvesten, heelmeesters behandelen zieke volgelingen en zo heeft iedereen aan het hof wel zijn eigen specifieke levenstaak. We proberen dus zoveel mogelijk punten te scoren en tegelijkertijd door het aantrekken van gespecialiseerde volgelingen de invloed van de rampen die op ons afkomen te temperen. Want als de rampen te erg huishouden verliezen we het één en ander: geld, paleisjes, volgelingen. En overwinningspunten. Kortom, alles wat ons lief is.

Gij zult thematisch goed onderbouwd zijn.

Ja hoor, maar wel uitwisselbaar. Wel goed dat het thema niet te intensief werd uitgewerkt of we gingen achteraf allemaal met een zware depressie naar huis. Het is nu al kantje boordje. Ze konden wel goed voorspellen in China, al is er onder onze volgelingen geen enkele waarzegger te bespeuren. Het onheil dat op ons afkomt is immers lang vooraf aangekondigd. We kunnen er ons dus op voorbereiden. Sta me toe hier even een bitter lachje te onderdrukken. We zien het inderdaad aankomen. Ermee omgaan, dat is een ander paar mouwen. Wat ik met inwisselbaarheid van het thema bedoel: het kan zo geënt worden op – ik zeg maar iets - een bedrijf in moeilijkheden. De paleisjes zijn de bedrijfsgebouwen, de hofdames de knappe receptionistes die de productiviteit van het mannelijk personeel aanzienlijk naar beneden halen, de vuurwerkmakers de creatieve geesten met de goede ideeën, de geleerden de nerds van de researchafdeling, de landbouwers de arbeiders en bedienden die het boeltje draaiende houden, de krijgers de verkopers, de heelmeesters de crisismanagers, de monniken de general managers die de grote lijnen uitzetten en – of het nu goed gaat of slecht – er altijd mee wegkomen en de belastingontvangers de accountants die ons helpen de belastingen te ontwijken. Het onheil dat ons overkomt kan ook die context in: ziekte is het ziekteverzuim van ons personeel, droogte de gebrekkige aanvoer van grondstoffen waardoor ons personeel technisch werkloos wordt, het binnnenvallen van de Hunnen een vijandig overnamebod en het innen van belastingen de overheid die de notionele intrest afschaft. Met dit thema kun je dus alle kanten op. Maar is dat slecht? Ik vind van niet.

Gij zult duidelijke en overzichtelijke spelregels bevatten.

Het is een Alea. En als Alea voor iets garant staat zijn het goede en degelijk gestructureerde spelregels. Daar wijken ze niet vanaf. Ook niet voor dit spel. Duidelijkheid troef dus.

Gij zult uit functioneel en kwalitatief hoogstaand materiaal bestaan.

Hoogstaand niet, functioneel wel. Ik heb al beter voorziene spellen gezien van Alea, maar de onderdelen doen wat ze moeten doen, niet meer, maar ook niet niet minder.

Gij zult uit het vuistje speelbaar zijn.

Wie het al eens gespeeld heeft, heeft niet veel opfrissing nodig om opnieuw aan de slag te gaan, tenzij hij of zij zich in geen weken gewassen heeft. Maar het eerste spel vraagt wel wat uitleg en aandacht vooraf. Hou hier dus rekening mee als u dit op tafel legt.

Gij zult het accommodatievermogen van mijn ooglenzen niet op de proef stellen.

De personenfiches mochten voor mijn part wat groter, maar voor de rest geen oftalmologische bezwaren van mijn kant.

Gij zult niet zonder (een beetje) geluk zijn.

Geluk is ver te zoeken in dit spel. De miserie daarentegen ligt zo voor het oprapen. De enige randomizer is het bij elke ronde willekeurig openleggen van de actiekaarten.Voor de rest hangt het van je vermogen tot crisismanagement af.

Gij zult sfeer en interactie creëren.

Lastige tegenstanders – zijn tegenstanders dat niet altijd – blokkeren bij het kiezen van de acties is schering en inslag. Want kies je een actie die al door iemand anders gekozen is moet je betalen. Een centjes zijn, zacht uitgedrukt, een schaars goed in dit spel. Gemor, gevloek, aanroepingen van alle heiligen, tandengeknars, gebalde vuisten, ik heb het allemaal de revue zien passeren. Vergelijk het zo'n beetje met de gevoelens en de daarbij horende lichaamstaal na het bekijken van je factuur van Electrabel. Zoals reeds aangehaald: het is een dubbele strijd. Met je tegenspelers en met het spel. Een driedubbele zelfs als je daarbovenop ook nog met jezelf in de knoop ligt.

Gij zult niet te lang duren.

Im Jahr Des Drachen duurt net lang genoeg. Behalve als je voor het spel halfweg is al begint door te krijgen dat je niet meer kunt winnen. Dan wordt tijd plots geen rekbaar begrip meer maar eerder iets waarin geen beweging meer te krijgen is. Er kwamen mij tijdens het spelen visioenen tevoorschijn van “La Citta”, een spel waarin ik gelijkaardige ervaringen had (hopeloos achterop na een uurtje en dan nog een uurtje er voor spek en bonen bijzitten). En daar heb ik toch een beetje moeite mee. Maar dat kan ook aan mijn spelersacapaciteiten liggen natuurlijk.

Gij zult potentiële nieuwe spelfanaten over de streep trekken.

Vergeet het. Leg daarvoor liever iets anders op tafel. Ervaren spelers zonder scrupules – ze bestaan – maken nieuwelingen genadeloos in. En daarna verdwijnen deze nieuwelingen in de nevelen des tijds om nooit meer naar de speltafel weer te keren. Tenzij ze in een SM-relatie zitten waarin ze niet het zweepje hanteren. Dit is een spel waarnaar je via andere spellen naartoe moet groeien. En zorg er dan voor dat het parcours “Notre Dame” aandoet. Als voorspel op “Im Jahr Des Drachen” is dit uitermate geschikt.

Gij zult mij doen verlangen naar meer.

Dat dan weer wel. Ik ben gebrand om dit spel tot op het bot te fileren. Op Boardgamegeek zijn interessante discussies aan de gang over de zogenaamde privilegestrategie, waarbij je in de eerste beurt een “dubbele draak-privilege” koopt zodat je op dat moment al zeker bent van 24 punten op het einde van het spel, al dan niet gecombineerd met een aantal hofdames in je paleisjes die ook lekker aantikken (altijd leuk, zo'n hofdame, je moet jezelf niet meer wassen). Dat zou ik graag even uitzoeken. Ook de, volgens velen, vereiste om voor te liggen op het personenspoor zodat je altijd eerst aan de beurt komt voor het kiezen van de acties zorgt voor verhitte discussies, al heb ik iemand zien winnen die hier bijna het ganse spel achteraan lag. Interessant allemaal, en het vraagt gewoon om verder participerend onderzoek.

Dat zal ik dan ook, in uw belang maar vooral het mijne, met plezier op mij nemen.

Dominique

 

Im Jahr Des Drachen (Alea, 2007)

Stefan Feld

2 tot 5 spelers vanaf 12 jaar

75 - 100 minuten

00:40 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Gaston Hey Dominique,
long time no hear ... 'k Moet mijn blog nog eens updaten. Het ski-verlof is intussen al lang geleden en ik heb wel heel uitzonderlijk nieuws te melden. Leen is op 29/02 bevallen van een flinke jongen : Gaston. En dat ventje mag - vanaf hij kan natuurlijk - 'meter' tegen mij zeggen. (ikke heel fier).
Maar we hebben er dus een spelerke bij, 'k dacht dat je dat wel graag zou weten.
Doe de groeten aan de bende ... en euhm ... wanneer spelen we nog 'ns??? ;)

bye,
Mieke

Gepost door: Mieke | 06-03-08

Wel Mieke,

Wens Leen een dikke proficiat, ook namens de bende, die dit bericht waarschijnlijk ook wel zal lezen. Goed dat Gaston er is ondertussen. Hij kan nu stilaan klaargestoomd worden voor het grotere spelerswerk! Maar ik heb een beetje zitten rekenen.. Dat manneke gaat pas over 32 jaar 8 jaar oud zijn en ik weet niet of ik dan nog over voldoende bekwaamheid ga beschikken om een aanzienlijke bijdrage te leveren aan zijn spelontwikkeling. Misschien ben ik dan enkel nog capabel om bij de open haard roemrijke verhalen te vertellen over mijn eigen, erg turbulente, spelersgeschiedenis. Voorlezen uit mijn memoires als het ware.

In alle geval, als je nog eens een spelavond of iets dergelijks organiseert in het Antwerpse of omgeving, ik ben altijd in!

Groeten, en ik was het bijna vergeten: proficiat met je meterschap!

En nu onmiddellijk je blog updaten!

Dominique

Gepost door: Dominique | 06-03-08

Weeral een schitterend geschreven review. Ik heb ondertussen Notre Dame aangeschaft en word op regelmatige basis genadeloos ingemaakt door mijn 6 jaar oude dochter. Im jahr des drachen hadden we mee uit Essen. Voorlopig nog te zwaar voor de dochter, maar mijn 9 jarige zoon is er wel mee weg en lacht mij uit als al mijn paleizen tegen het eind van het spel 1 na 1 van tafel worden geveegd. Waar kan ik terecht voor psychologische bijstand?

Gepost door: Reinoud | 06-03-08

Psychologische bijstand Reinoud,

Een Centrum Voor Algemeen Welzijswerk lijkt me uitermate geschikt. Ik hou wel een beetje mijn hart vast want ik lees dat je dochter en zoon nog maar 6 en 9 zijn. Ik weet niet of je het beseft maar die neurale hersenbanen zijn nog in volle ontwikkeling. Die twee worden dus nóg slimmer waardoor je kansen, als ik het even logisch beredeneer en het op een x-y grafiek uitteken, een neerwaartse trend gaan vertonen.
Het moet dan ook van mijn hart: sterkte!

Gepost door: Dominique | 06-03-08

Goed om te lezen dat dit spel voor masochisten je ook zo goed is bevallen. Notre Dame wordt er bij terugblik nog een heel vriendelijk spel van!

Peter Hein

Gepost door: Peter Hein | 06-03-08

De nagel op de kop, Pieter Hein. Als je ze naast elkaar legt is "Notre Dame" The Beauty, "Im Jahr Des Drachen" The Beast.

Gepost door: Dominique | 07-03-08

En juist is juist: hierbij schrijf ik voor straf je naam zoals hij moet geschreven worden: Peter Hein. Mea Culpa. Sorry voor de vergissing.

Gepost door: Dominique | 07-03-08

De commentaren zijn gesloten.