16-12-07

Geluk en niet zo kleine hoekjes.

 

Dag 1. 

"Geluk zit in een klein hoekje”, zei mijn moeder altijd. Op 24 november jongstleden, rond drie uur in de namiddag, moest ik proefondervindelijk vaststellen dat deze uitspraak niet klopt. Ik bevond mij in ontmoetingscentrum Den Boomgaard in Broechem, samen met een kleine 700 spelfanaten, op “Spel 2007”. Organisator: Forum-Federatie Gezelschapsspellenclubs. Ik vond daar geluk, maar niet in een hoekje. Neen, het bevond zich in het midden van een grote zaal en het werd gevormd door een bonte mélange van ingrediënten die in perfecte hoeveelheden en harmonie aanwezig waren. Anders is het geen geluk. De ingrediënten waren de volgende: Wim, Lise, Kristof, Edith, Kris, Mieke en Leen; twee tegen elkaar geschoven tafels met daarop een oranje-rood pas gewassen tafellaken; de grote maar uiterst gezellige zaal waarvan eerder sprake; een perfecte zaaltemperatuur; een immense hoop speelklare bord- en kaartspellen waaruit naar believen kon gekozen worden; vriendelijke en behulpzame spellenkenners aan wie deze spellen en eventueel bijbehorend advies zonder enige schroom kon worden gevraagd; binnen een extreem korte wandelafstand een verkoopstand alwaar een massa spellen aan schandalig lage prijzen konden worden aangekocht (later meer hierover); de zekerheid van onberispelijke toiletten voor hem en voor haar binnen iets langere wandelafstand; hotdogs en broodjes en drank binnen een middellange wandelstand; een hele hoop spellenliefhebbers die zich uiterst discreet maar toch nadrukkelijk aanwezig rondom ons heen bewogen en daarbij een zacht en hypnotiserend geroezemoes voortbrachten. En tenslotte tijd.

Aan de bewuste grote tafel speelden wij Alhambra, Diamant, De Grote Dalmuti en Animalia. Aan Alhambra begonnen we met zijn zessen. Mieke en Leen, toevallige voorbijgangsters, zouden pas vanaf Diamant hun charmante opwachting maken. Alhambra kenmerkte zich door de onbeheersbaarheid die het spel met zes toch wel heeft. Maar toch, je moet er wel mee kunnen omgaan natuurlijk, en op dat vlak zat er een specialist mee aan tafel genaamd Lise. Halfweg gaf ze even de indruk de teugels uit handen te geven, maar dat was slechts schijn. Ze maakte zich gewoon op voor de genadeslag die ze vriendelijk maar kordaat zou toedienen in het eindspel. Ze maakte ons allemaal in. Allemaal. Het spel werd wel een klein beetje ontsierd door ondergetekende, die erin was geslaagd de tweede en derde waardering toch wel heel snel op mekaar te laten volgen. Ik werd daarvoor net niet gelyncht (geluk zit dan misschien toch in een klein hoekje, moeder). Mogelijk kwam dat door mijn onweerstaanbare onschuldige glimlach. Indien niet lag het misschien aan de 500 euro zwijggeld die ik onder zachte dwang aan mijn medespelers moest afgeven. Ik zal het nooit weten.

Daarna volgde het plezierigste uurtje van de dag. Met zijn zessen begonnen we aan een spelletje Diamant. Het geschreeuw, geroep, getier, gevloek, gelach, gezever dat dit teweeg bracht lokte heel wat nieuwgierigen naar onze gelukstafel. Mieke en Leen, toevallige passanten, schoven zelfs mee aan. Eigenlijk waren ze met drie want Leen bleek zwanger. Diamantje in de buik. We hebben dus met zijn negenen gespeeld. Ik heb de regels nog even nagelezen. Over zwangere vrouwen staat er niets vermeld. Ik vermoed dus dat het mocht. Jongens en meisjes en baby's toch, wat een fun. Met het maximum aantal spelers is dit een absolute topper. En aangezien één sessie vrij snel is speelden we er verschillende na elkaar. Door de aanhoudende spanning en de daarmee gepaard gaande opwinding vreesde ik er even voor dat onze namiddag ging eindigen op één of andere kraamafdeling in een Antwerps ziekenhuis, maar die vrees bleek gelukkig niet gegrond.

Daarna De Grote Dalmuti aangesneden. Kristof begon als Grote Dienaar en bleek later verdacht veel naar die functie terug te keren. Kristof die zich steeds weer tot slaafje laat bekeren. Moeten we ons hierover zorgen maken? De tijd zal het uitwijzen. Nu, ik moet zelf niet te hoog van de toren blazen want ik ben ook een keertje naar het peupelst van het gepeupel moeten afdalen. En voor je plezier moet je dat niet doen. Daarom maar snel over naar Animalia. Setjes verzamelen van dieren. Drie rondes. Prachtige kaarten, snel uitgelegd, snel gespeeld ook en een waardige afsluiter van de namiddag. Een namiddag die ik me nog lang zal heugen. Ik herinner me nog dat Leen dit spelletje met 25 punten won. Ik had er 24. Erger kun je niet verliezen. Alhoewel: ik herinner me een partijtje “Koude Oorlog” van enkele weken geleden tegen een ongure C.I.A.-er, Kris genaamd, waarin ik een verliespartij speelde die qua pijnlijkheid niet moest onderdoen voor een apexresectie bij de tandarts. Zonder verdoving. Na lang zeuren van hogergenoemde, niet meer uit te houden is het, publiceer ik hier de uitslag: 100-0

Ook gezien: Tim De Rycke (Sandtimer). Er zit een uitbreiding van Experiment aan te komen, een kaartspel van eigen bodem dat ik u ten zeerste aanbeveel. In de pijplijn: iets met visjes. Dit ondanks het verbod op kabeljauwvangst in de Noordzee. Wordt vervolgd.

Corné Van Moorsel (Cwali) was er ook. Hij demonstreerde zijn Gipsy King. Leuk, snel gespeeld en mooi spelmateriaal. En zigeuners, een bevolkingsgroep die mij vanwege hun eigenzinnigheid altijd heeft gefascineerd. Hou dit in de gaten. Voor zover u met mijn mening rekening houdt: een aanrader.

Het voorgaande in acht genomen zult u kunnen begrijpen dat 24 november 2007, gezien de perfectie van het toegediende spelgenot en de prachtige menselijke en materiële omkadering, voorgoed in mijn geheugen opgeslagen werd onder de rubriek “op te halen bij neiging tot depressie en aanverwante ziektebeelden”.

En dan moest de avond nog komen.

Nadat de prachtige mensen aan onze speeltafel huiswaarts waren getogen bleven Kris en ik nog een beetje rondhangen. Ondertussen waren we ook David Grietens tegen het lijf gelopen. Of hij ons, dat weet ik niet goed meer. David is de drijvende, en nog lang niet zinkende, kracht achter “Bordspelforum.com”. We trokken voor een drankje nog even naar de toog acherin de zaal. Gelach, gegier, gebrul. Ik leef. Dat dacht ik. Echt waar. We lieten ons gaan in een gruwelijk leuke fanatasie over een potentieel bordspel over de al even potentiële spiltsing van België, waarin een neeknikkpopje van Joelle Millequet (een idee dat eerder op de dag werd geuit door Wim, ere wie ere toekomt) een prominente rol zou spelen. Dit beeldje, een tegenhanger van het bekende jakniknegertje van de missies, zou na het bevoorraden ervan door de nodige harde spelvaluta, consequent en zonder enige uitzondering nee knikken. Uiteraard komt er voor onze Waalse vrienden een tegenhanger: Bart De Wever. Maar die doet iets met zijn buikje. Schudden van het lachen namelijk. 

En alsof Vrouwe Fortuna ermee gemoeid was passeerde Sven De Backer, S-Man voor de vrienden en één van de dragende krachten van “Spel”, nog even aan ons tafeltje om doodleuk mee te delen dat er nog tomatensoep met balletjes was als we er zin in hadden. Het was veel, het was warm en het was vooral lekker. Dank u, Sven. Dank u, Forum-Federatie.

En wij gingen daarna nog niet naar huis. Bijlange niet.  Naast “Den Boomgaard” bevindt zich een sporthalletje met onder hetzelfde dak een gezellige cafetaria. Daar hebben we nog lang gezeten. Nagepraat. Over de dingen des levens. Gemiste kansen. Gegrepen kansen. Schuldgevoelens. Maar ook borstgeklop. De pijn van het zijn en vooral het niet zijn. Of het net niet zijn. En een beetje weemoed. Volgens Herman Van Veen altijd goed zo even voor het slapengaan. Op de achtergrond Lou Reed met “Perfect Day”. Op de tv aan het plafond, zonder klank,  eindeloze hehalingen van de net niet gemaakte doelpunten van het zaterdagavondvoetbal. Eigenlijk wilden we niet echt naar huis. Nee, dan liever eindeloze herhalingen van net niet gewonnen partijtjes Diamant of Alhambra. Maar we moesten, al klonk het stemmetje dat ons huiswaarts riep, of in het geval van David “Rotterdam”, verre van overtuigend.

Ik gaf een aantal woordjes geleden aan dat ik nog even zou terugkomen op de koopjes die je op “Spel” kon doen. Indien u er niet bij was hou u dan vast of sla dit stukje over want u gaat zich niet goed voelen. Wilt u toch door en hebt u er ondertussen een emmertje bijgepakt? Daar gaan we dan. Edel, Stein & Reich: 8 euro, alstublieft! Las Vegas Showdown: 12 euro, sta maar terug recht want we gaan snel door! Australia: 12 euro, ga er maar aanstaan! Nicht Die Bohne: 2,5 euro, kabamm! Oltremare: 18,80 euro., boem! Gipsy King, 18 euro en een beetje, lieve hemel! Balloncup en nog een handvol tweepersoontjes van Kosmos, waaronder mijn favoriete ontspanner "Das Riff": 6 euro, aaargh! En dan vergeet ik er nog een paar. Voor wie het nog niet moest doorhebben: Carl Adriaensen gaf ze net niet weg. Hij had beter met een mijter en lange witte baard achter zijn verkoopstand gestaan. Soms heeft een mens spijt dat hij zo snel is met nieuwe spellen kopen. Het vorige zinnetje slaat op mezelf. Het woord dat u in dat zinnetje tevergeefs zocht is "Essen".

Dag 2.

Werkendag. Maar leuk werk. De stand bemand van Bordspelforum.com, samen met Joke. Een uiterst aangename dag hebben we daar met ons tweetjes doorgebracht. Meegenomen, gedemonstreerd en gespeeld: Filou, If Wishes Were Fishes, Army Of Frogs. Joke was weg van “If Wishes Were Fishes”. Als ze een wishlist heeft staat het er ondertussen op. Veel gezinnen met kinderen gezien. En ook veel kinderen zonder gezinnen. Papa en mama ergens gedumpt waarschijnlijk. Filou werd door iedereen goed onthaald. Bordspelforum.com ook. "If Wishes Were Fishes” trok, door de paarse en vooral glibberige wormen, veel kinderknuistjes aan. Toch opvallend hoe dit spel een volwassenenspel is met kindervacht. Ik heb het er al eens over gehad in een andere bijdrage. Laat u, en vooral uw kinderen, niet vangen. Dit is mijn tweede en laatste waarschuwing. Ook “Army Of Frogs” lokte een gros nieuwsgierigen. Vooral het tactiele aspect kreeg bijval. In tegenstelling tot Hive, van dezelfde maker, vinden we hier een gelukselement terug, het trekken van de kikkers uit de zak. Daarom vind ik deze iets leuker. Mathias, grote Hive-liefhebber die gij zijt. Ik denk dat dit, ondanks het gelukselement, ook iets voor u is. Bij mij thuis te proberen. Op afspraak.

Voor het afsluiten van de dag nog even geïnformeerd bij Sven De Backer over de bezoekersaantallen. Tevredenheid alom. 1899 waren het er. In totaal. Dag 1: 677. Dag 2: 1222. Hoedje af.

Aangezien we het aan onze stand verplicht waren hebben we verder niet veel kunnen doen. Om 17u30 sloten we af. Voldaan en moe reed ik huiswaarts. Daar aangekomen nestelde ik me tussen mijn spellen. Mijmerend voor de rekken dacht ik aan iedereen die ik had ontmoet in Broechem. Ik had ze mee naar huis moeten nemen. Allemaal.

Mieke, één van de charmante voorbijgangsters waarvan eerder sprake, heeft ook een eigen blog: “Ik Koe Van You". Dit is de link: http://cowsandtrains.blogspot.com/ Men neme er snel een kijkje om nog even na te lezen hoe sympathiek ze onze bende wel vond. Terecht. En om haar andere gedachten, die ook de moeite waard zijn, in ogenschouw te nemen.

Volgend jaar vinden “Spel” en  “Het Spellenspektakel” op een verschillend tijdstip plaats. Geen België-Nederland dus in 2008.  Een goede zaak. Dan krijgen beide evenementen wat ze verdienen. Nog meer volk. Waaronder ondergetekende.

Dominique

 

 

22:24 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Je mag gerust zijn wat betreft jullie diamantopgraving. Ik heb ongeveer het volgende halfuur aan de verkoopstand 5 mensen gehad die dit spel wilden kopen.

Gepost door: Benny | 17-12-07

En ze hadden overschot van gelijk, Benny! Een heerlijk ambiancespel. Een gouden tip voor aan de feesttafel. Ik ben trouwens heel benieuwd wat dit geeft na een paar nieuwjaarsneuten.

Gepost door: Dominique | 17-12-07

Diamant is zeker de moeite. Een goeie tip voor Adriaensen voor volgend jaar. Wij spelen met veel ambiance en zij verkopen... ;-)
Ik heb het ondertussen ook al aangeschaft.

Het was inderdaad een heel geslaagde namiddag, zeker met de groep die we hadden. Bedankt aan allen!

Gepost door: Kristof | 18-12-07

Soms vraagt ne mens zich af wat dat lawaai was . En nu weet ik het !! Ik vroeg me al af wat jullie aan het spelen waren. Bedankt voor de tips!!
En zeker tot volgend jaar!

Gepost door: Fastguy | 20-12-07

Hallo, ben op zoek naar e-mail adres of GSM nr van David Grietens. Kan u mij dat bezorgen? Alvast bedankt, Stijn (stijn.verheyen@post.be)

Gepost door: Stijn | 09-04-08

De commentaren zijn gesloten.