22-10-07

LevenslEssen

 

Op 6 oktober jongstleden, een uur of zes ‘s avonds, zo herinner ik mij levendig, was ik voor de liefste der liefsten, mijn drie wolken van dochters, pompoensoep aan het maken. De tijd van het jaar, weet u wel. En terwijl ik daar stond, aan het fornuis, een beetje afwezig in het roergebied starend, vroeg ik me af of er nog wel mooiere momenten in het leven zijn dan deze, die waarop je pompoensoep staat te koken voor je dochters.

Er zijn zo van die dingen die een mens echt kunnen raken. Voor Chinese Café/Unchained Melody van Joni Mitchell bijvoorbeeld wil ik altijd wel een actieve luisterhouding aannemen. Altijd tranen. En onlangs werd ik nog vol geraakt door het bordspel "War Of The Ring" toen ik een spelletje van de bovenste plank van mijn hoogste spellenrek wou pakken maar verzuimd had er een laddertje bij te halen. En de laatste keer dat ik diep geraakt werd was op vrijdag 19 oktober. In gezelschap van een paar vrienden, in Duitsland, op weg naar huis. Op het einde van deze bijdrage hierover meer.

Mekka. Het ligt niet in Saoedi-Arabië, zoals u tot nu toe verkeerdelijk hebt aangenomen. Het ligt in Duitsland. In het Roergebied, met een hoofdletter dit keer. En het heet eigenlijk niet Mekka. Het heet Essen. Essen heeft het grootste stadhuis van Duitsland (106 meter). Otto Rehagel, de voetbalcoach die de Grieken in 2004 op een onwaarschijnlijk verdedigende manier (zó moeten je Duiveltjes spelen, René) Europees kampioen maakte, is er geboren. In 1938, vlak voor de tweede wereldoorlog. Toen Otto zes jaar was werd zijn geboortestad door de geallieerden plat gebombardeerd. Daarom zie je nogal veel nieuwbouw daar. Daaronder ook de "Messe Essen".

De gekte die zich gedurende vier dagen in oktober afspeelt in de Norbertstrasse is met geen pen, laat staan een tekstverwerker, te beschrijven. Meer dan 150.000 mensen op vier dagen. Meer dan 700 exposanten. Meer dan 500 nieuwe spellen. En die van de jaren daarvoor daar nog eens bovenop. Hadden ze wat daar opgestapeld ligt ooit op de Titanic geladen, het arme schip was al gezonken voor de motoren nog maar waren gestart. En dát zou pas een ramp geweest zijn. Niet zozeer door het zinken op zich, maar door de lading die verloren ging.

Eén keer per jaar storten spelliefhebbers uit de hele wereld zich als een roedel hongerige wolven op alles wat zich in die hallen bevindt. Als het in een doos zit en aan een doorsnee tafel kan gespeeld worden tenminste.

Ik was er ook. Het zoveelste jaar al. Twee dagen dit keer. Vermoeiend. Pijn aan de voeten. Rugklachten. Hoofdpijn. Pijn overal eigenlijk.

Heerlijk.

Ik heb spellen gekocht. Ik heb spellen bekeken. Ik heb spellen betast. Ik heb spelers in actie gezien. Ik heb schuifelaars gezien in de stand van AllGamesForYou. Het riep onwillekeurig het beeld van de draaiende massa  rond het schrijn in Mekka in mij op. Ik heb een overbevolkte Pokemon-stand van Amigo gezien. Niet met spelfanaten, wel met in het blauw gestoken hostesses die, onwaarschijnlijk knap zijnde, over elkaar heen vielen om je toch maar aan hun tafel te lokken. Ik zag een reuze ijsbeer op de stand van Kosmos. Niet echt levensbedreigend, want fake, maar toch. Ik zag twee sympathieke volwassen mannen in Schotse rokjes uitleggen hoe jouw hert het meest efficiënt en frequent van bil kan gaan. Ik zag startroopers, eerst smerig en vuil en een uurtje later proper gewassen door de hallen laveren. Ik zag elfen met vingernagels zo lang als een volwassen briefopener en puntoren waarmee je zonder problemen radio Zimbabwe kunt ontvangen. Ik zag overbevolkte springkastelen met daar tussenin het standje van Czech Games Edition, alwaar men probeerde, wanhopig schreeuwend om boven de joelende kinderstemmetjes uit te komen, spellen aan de man te brengen. Ik zag spelers in de weer met rolmetertjes om te checken of hun plasmakanon wel voldoende reikwijdte had om die vervloekte Piloakoth-eenheid weg te knallen. Ik zag Klaus Teuber, Richard Borg en Wolfgang Kramer met een gebeitelde glimlach spelfanaten va divers pluimage te woord staan. Ik maakte tot mijn groot genoegen kennis met Erwin Broens, die op de stand van Rio Grande Games "Race For The Galaxy" aan het spelen was. Ik kreeg van hem de bevestiging waarvoor ik al vreesde: de inhoud van een welbepaald keteltje pruttelt. Dit gegeven bleef me toch een beetje als een steentje in mijn schoen voor de rest van de beurs vergezellen.

Ik zag David, Pieter, Tim, Yves, Dominique. Uitwisseling van opwinding.

En ik zag meer dan me lief was mijn portefeuille.

Gekocht

Filou (2F-Spiele)

Gekocht van een spelontwerper met groen haar. Mijn moeder heeft mij altijd voorgehouden types met een afwijkende haarkleur te mijden, zeker als het een kleur is die in een doorsnee regenboog voorkomt, maar ook moeders kunnen zich vergissen. Nu maar hopen dat ik geen kat in een zak heb gekocht.

Darjeeling (Abacus / Rio Grande Games)

Ik heb er een hele tijd op staan kijken terwijl ze het aan het spelen waren. Ik heb het me ook kort laten uitleggen. Het stond me direct aan. Meegenomen.

Palastgeflüster (Adlung Spiele)

Aan Adlung kom ik altijd moeilijk voorbij zonder een kaartspelletje mee te nemen. Hun nieuwste heet Palastgeflüster. Ik weet wat geroddel een mens kan aandoen en daarom beoefen ik deze discipline liever onder de vorm van een spelletje. Ik had het in mijn broekzak zitten toen ik Miss Canada tegenkwam. Ze was onder de indruk.

Ziegen Kriegen (Amigo)

Een gezellig kaartspelletje. Ik weet er verder niet veel over, maar het is naar het schijnt leuk en snel. Twee variabelen die mij zeer aantrekken.

League of Six (Czech Games Edition)

Op basis van de voorkennis via de wondere wereld van het internet in één van mijn plastic zakken beland. Ik heb ondertussen de regels aan een intensief onderzoek onderworpen en kan nu al bevestigen dat dit heel snel op tafel gaat komen.

Galaxy Trucker (Czech Games Edition)

Ik had dit vooraf als één van de flops aangeduid. Ik moet mijn mening herzien (Erwin?). Ik heb, als was ik een volleerd ornitholoog, de stand van Czech Games Edition vanop afstand een tijdje gadegeslagen. Ik zag het spel gespeeld worden. Ik zag dat wie het spel speelde zich uitermate goed amuseerde. Ik stelde vast dat dat voor iedereen gold, zonder uitzondering. Gekocht. Ondertussen ook de regels eens grondig bestudeerd. Ik kan niet wachten. Dit wordt pure fun.

Die Wiege der Renaissance (DDD Verlag)

Ik heb het me laten uitleggen en dat beviel me zeer. Ik heb de prachtige kaarten bewonderd en ik heb het gekocht. Het is een kaartspel en u weet ondertussen dat ik daarvan hou. Hop, de zak in ermee. En waar komt in godsnaam dit afwijkende lettertype nu ineens vandaan?

Cuba Sonderedition (Eggert Spiele)

Een Havana sigaar in een kokertje en een extra tegel, samen met de rest van het spel, in een mooie houten sigarenkist. Op vrijdag in de late namiddag waren er al een 200-tal bijbestellingen voor deze editie. Benieuwd wat daar nog van komt.

Antler Island (Fragor Games)

Heel mooi uitgevoerd, prachtige (mannelijke) herten en heel tactisch en familievriendelijk, in tegenstelling tot Hameln vorig jaar. En ik moet het Erwin Broens nageven: zijn Nederlandse vertaling van de spelregels is onberispelijk.

Tribun (Heidelberger Spieleverlag)

Kon ik niet laten liggen. Er zitten elementen van Die Saulen Der Erde in (plaatsen van je mannetjes op plaatsen waar je iets wilt bekomen, maar dan zonder het gelukselement van de "grabbelzak"). Het is ook een mooi spel, al vinden anderen het spelbord nogal aan de grauwe kant. Te spelen voor vooraf bepaalde overwinningsvoorwaarden of gewoon voor de punten. Het is een korte "Schmiel", dus hoog op mijn verlanglijstje. En niet alleen op mijn lijstje. De exit polls van Fairplay wezen dit spel uiteindelijk aan als het beste van de beurs.

Animalia Reise Edition (Hurrican)

Zeer mooi kaartspel. De luxeversie lag er ook maar was mij wat te duur. De kaarten van de reisversie zijn even mooi en even groot , alleen de scorefiches ontbreken. In de plaats daarvan vinden we scoreblaadjes. Tiens, wel een schattig woord. Scoreblaadjes.

Perry Rhodan. Die Kosmische Hanse (Kosmos)

Handelen in de ruimte voor twee. Een leuke. Voor mij een "must have". Ik have het dan ook maar meegenomen.

Giganten Der Lüfte (Queen Games)

Seyfarth. Doet bij de meesten onder ons een uit de kluiten gewassen bel rinkelen. Het eerste wat echter in mij opkwam was "stijlbreuk". Seyfarth die een dobbelspel ontwikkelt, het is vragen om meer dan gewone aandacht. Weinig van bekend voor aanvang van de beurs, maar wel in volle glorie en speelbaar aanwezig op de stand van Queen Games.

Eketorp (Queen Games)

Heruitgave en grafisch een mooie update. Het origineel, best een goed spel, had wat grafiek betreft niet echt een mooie papa en mama. De plastische chirurgie heeft echter zijn doel niet gemist.

Chang Cheng (Tenkigames)

Bouwen aan de Chinese muur en ondertussen de Mongolen proberen buiten te houden. Mooi gemaakt, blufelementen, meerderheden proberen te halen en heel tactisch. Is ook snel gespeeld. Was het laatste spel dat ik heb aangekocht.

Kingsburg (Truant Verlag)

Hier keek ik eigenlijk het meest naar uit. Ik heb me een Engels exemplaar gekocht. Een heel mooi spel, gestuurd door dobbelstenen. Maar tot op redelijke hoogte controleerbaar. Intrigerend. Heel tactisch. Can’t wait.

Rocketville (Avalon Hill)

Naar het schijnt een erg slecht spel. Zelfs zo slecht dat het goed wordt. Voor heel weinig geld meegenomen. Wil blijkbaar snel gespeeld worden want zat op de terugreis vanop de hoedenplank voortdurend in mijn nek te duwen.

China Moon (Eurogames)

Drie euro moest dit kosten. Uit medelijden meegenomen.

Ghost For Sale (What's Your Game)

Bieden op landhuizen en kastelen met, liefst zoveel mogelijk, spoken. Want veel spoken betekent veel toeristen. Bluffen, deduceren, manipuleren, het zit er allemaal in. En als dat er allemaal in zit wil ik het er ook uithalen. Meegenomen.

Al deze spellen gaan worden gespeeld. Op korte termijn. Ik ga erover mijmeren, dag- en nachtdromen en schrijven. Afspraak hier.

Bekeken en niet gekocht maar toch nog rondjes lopend in mijn overvolle hoofd

Saba (Goldsieber)

Kabong! Out of the blue lag dit spel zomaar ineens bij Goldsieber op tafel. Er was weinig over geweten. Ik heb er gefascineerd naar staan kijken. Een driedimensionaal paleisje in een spel is altijd leuk, al vraag ik me af hoe lang die bordkartonnen exemplaren meegaan. De regels zijn ondertussen online gegaan. Wordt verder opgevolgd. Nog even afwachten.

Orgeon (Hans Im Glück / Rio Grande Games)

Stond na de eerste dag op de exit polls van Fairplay bovenaan. Zakte de dagen daarna wat weg maar schijnt toch een alleraardigst spelletje te zijn. Wordt binnen de categorie van de familiespellen geplaatst. Ik heb een familie. Dus ik hou dit zeker in de gaten.

Liebe Und Intrige (Goldsieber)

Het verschrikkelijke ding dat liefde heet geconcipieerd in een bordspel. Door twee, op het eerste gezicht toch, leuke meisjes. Heel mooi gedaan. Koppelen langs alle kanten. Elke speler moet proberen als eerste zijn drie huwbare dochters aan de mannelijke kunne zien kwijt te raken. Dat belooft. Nieuwe mannen zullen zich in dit spel wel kunnen vinden. Mannen met baarden uit het verre Alaska die er een erezaak van maken nooit hun auto te wassen en vinden dat het enige recht van hun vrouw het aanrecht is zul je dit niet zo gauw op tafel zien leggen.

 Container (Valley Games)

Hal 5, stand 51. Donderdag 18 november. 15u49. In beeldig blauw en met een kroontje scheurde ze sensueel plastic zakjes open met daarin minuscule containertjes en containerscheepjes. Als je het spel kocht legde ze ook lichtjes kreunend een voorraad van deze spelonderdelen in je doos. Miss Canada die met haar handen in je doos zit. Dát zijn pas verhalen voor later bij het haardvuur.

Kris was de eerste Europeaan die het spel uit de zachte handen van Miss Canada in ontvangst mocht nemen. Hij deed daar ook de uitspraak van de dag: "Ik hoop dat ze mijn containertjes juist heeft geteld."

Ming Dynastie (Hans Im Glück)

Meerderhedenspel. Ook een late verrassing. Ontsnapt voorlopig niet aan mijn aandacht.

Agricola (Lookout Games)

Ik stond er bij en keek ernaar. Drie keer. Ik heb erop staan kijken terwijl het werd gespeeld. Ik heb het me laten uitleggen. Ik heb gezien dat er twee Engelstalige demospellen werden gespeeld. Ik heb de doos van meer dan twee kilogram in mijn begerige handen gehad. Ik heb gezien dat er veel vertraging tijdens het spelen was door de vele tekst op de kaarten. Ik zag ook de indrukwekkende kwaliteit en kwantiteit van het materiaal. Ik heb meer dan me lief is het Gevoel Van De Twijfel ondergaan, het gevoel waar elke bezoeker van Spiel minstens één keer tijdens de beurs aan onderhevig is. Ik heb het niet gekocht. Ik heb er geen spijt van. Nog niet.

Cold War : CIA vs. KGB

Alleen in het Duits beschikbaar en met heel veel tekst op de kaarten. Ondertussen heb ik vernomen dat er mogelijk ook een Nederlandstalige versie komt van PS Games. Ik wacht dus rustig af. En komt die er niet is er nog altijd de Engelstalige versie van Fantasy Flight Games. Nog even de kat uit de boom kijken.

Opmerkelijk en dus vermeldenswaard

Conquest Of The Empire. Zien liggen voor 18 euro. Stapels. Ooit gekocht voor 60 euro. Ik ben er ondertussen al weer overheen.

De Mosquito Expansion voor Hive had te lijden onder productieproblemen of werd opgehouden aan de grens. Het was niet echt duidelijk. Niet aanwezig.

Monastry: de Ragnar Brothers waren er. Monastry niet. De eerste vespers zullen was weerklinken begin 2008.

Der Goldene Kompass. Twee spellen met dezelfde titel bij Kosmos. Twee verschillende. Verwarrend. Zijn ze allebei goed of is er maar één van de twee goed of zijn ze allebei slecht? En welke van die twee brengt 999 Games nu uit?

Geen 1960: The Making Of The President, of Twilight Struggle light, te bekennen op de stand van Z-Man Games. Wel in de reguliere handel. Begrijpe wie begrijpe kan. Ik had me er zo op verheugd. Maar ooit win ik ze, die presidentsverkiezingen in Amerika. U, die tegenover me zal zitten, bent hierbij gewaarschuwd.

 

Vrijdag 19 oktober. Vóór ons ging de zon onder. We zaten wat voor ons uit te staren, helemaal leeg. Plots doorbrak Ronny de stilte: "Door de schemering naar huis rijden. Het heeft toch iets." Het leven in één zinnetje samengevat. Want zijn we dat niet allemaal, spellenvrienden? Door de schemering op weg naar huis? Er zijn van die schaarse momenten dat alles klopt, waarop het universum ervoor zorgt dat alles in de juiste balans ligt. Perfectie in een notendop. Dat was zo’n moment. Daar, op 19 oktober 2007 om 19u07, in een BMW, op de A67 ergens in Duitsland.

Kris, Hugo, Jan, Ronny, Kristof: bedankt! Met jullie was het dubbel zo leuk!

Dominique

 

 

 

 

23:45 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-10-07

Voor ons vertrek naar hotel Bredeney nog even snel op de foto!

DSC00127aangepast

00:08 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-10-07

Daarom!

Wij dragen allemaal, ieder op onze manier, ons eigen kruis. Na Die Ene, een dikke tweeduizend jaar geleden, zijn we allemaal mee op de kar gesprongen. En ik ken er persoonlijk een paar die wel een heel zwaar kruis dragen. Ils bijvoorbeeld, mijn persoonlijke favoriete, heeft de pech op straat altijd weer aangeklampt te worden door fans van Hooverphonic omdat ze als twee druppels water op Geike Arnaert lijkt. Een gewone namiddag winkelen is nog net te doen, maar een bezoekje aan een evenement, laat ons zeggen een concert, wordt algauw een helse marteling. Soms spelen we het spelletje mee en gaat ze gewillig met een fan op de foto. Soms wordt het haar ook een beetje teveel en wimpelt ze de, meestal mannelijke, "jij bent toch .."-roepers, vriendelijk maar kordaat af. We hebben al eens een zonnebril, snor en zwarte pruik met krullen geprobeerd, maar toen leek ze nogal erg op de "man van Melle" en dat neigde dan toch weer te ver naar het andere uiterste. Ik hou mijn hart al vast voor het optreden van The Chemical Brothers in Antwerpen, eind november. Kan ik weer lijfwacht spelen. Onbezoldigd uiteraard. Binnenkort echter gaan we naar Londen, een concertje meepikken op Wembley, dàt wordt een hele verademing. Kan ze eindelijk eens zichzelf zijn. En ik ook.

Ik persoonlijk draag wel meerdere kruisen. Het is dan ook een hele opgave mij te zijn en buiten Ils heeft daar eigenlijk niemand zaken mee. Maar ik vrees dat er sinds mijn vorige bijdrage aan deze blog een kruis naar mij op weg is dat zijn weerga niet kent.

Ik verklaar mij nader.

Ik heb het gevoel dat, ergens in Nederland, meerbepaald ten huize van de familie Broens in Leusden, al een tijdje een uit de kluiten gewassen ketel met een naar vers asfalt ruikend goedje boven een zacht vuurtje staat te pruttelen. Tevens kan ik me ook niet van de vage, maar onmiskenbaar onprettige gewaarwording ontdoen dat in dezelfde woning een aantal kussens en donsdekens van hun vederlichte inhoud werden ontdaan. Verder kan ik bijna ruiken dat het niet bij dat ene huishouden gaat blijven.

Toch: "Men versage niet!", zei mijn moeder vroeger altijd. Daarom kom ik nog even terug op mijn vorige bijdrage over mijn verwachtingen voor Essen. Meerbepaald met een verduidelijking waarom. Wel, beste vrienden, top of flop? Daarom!!

Spellen die we allemaal gaan aankopen en waar we achteraf laaiend enthousiast over gaan zijn (TOP):

Agricola (Uwe Rosenberg / Lookout Games)

Een doos met een inhoud van meer dan 2 kilo, een dikke 360 kaarten en een spel waarin je niet helemaal alleen moet starten maar gezelschap krijgt van een vriendinnetje. Alleen het thema, een boerderij runnen, brengt bij ondergetekende nu niet bepaald een zweem van opwinding teweeg. De eerste indrukken na het lezen van de regels zijn die van een niet bepaald eenvoudig spel, met veel mogelijkheden en een op het eerste gezicht hoge herspeelbaarheidswaarde. Hoog op mijn verlanglijst.

Cuba (Michael Rieneck, Stefan Stadler / Eggert-Spiele)

Mooi, mooi, mooi. Dat er nog niemand op het idee was gekomen een spel over Cuba te maken, een land dat zich zo uitermate goed leent voor eclatant grafisch vertoon in een spel, heeft mij altijd een beetje verbaasd. Maar nu is het er. En wat een wolk van een baby ligt ons daar te verleiden in zijn/haar wiegje. Jongens, jongens toch. Wat moeten we ons inhouden om onze begerige handen uit te strekken, het op de arm te nemen en vervolgens dood te knuffelen. Menig toetsenbord van menig bordspeler uitgerust met een pc met een degelijke kleurenmonitor en internetverbinding is de laatste weken bij de dealer binnengebracht na de geest te hebben gegeven ten gevolge van kwijlindruppeling tijdens het aanschouwen van de spelonderdelen op websites allerhande. Veel meer dan wat beeldmateriaal was er tot voor kort echter nog niet beschikbaar en dan wordt het toch wel een beetje gevaarlijk. En in de bord- en kaartspellenwereld hoor je de uitdrukking "een beetje gevaarlijk" meestal in dezelfde zin voorkomen als "hype". En in de zin die daarna wordt uitgesproken komt dan meestal het woordje "voorzichtig" voor of de uidrukking "de kat uit de boom kijken."

Maar er is hoop. De auteurs van deze hype zijn dezelfden als die van "Die Saulen Der Erde / De Kathedraal" en die krijgen nu eens mijn volste vertrouwen. En wat lees ik op blz. 6 van de Engelse spelregels: "Cuba is an enthralling game with different courses of action and a variety of strategic possibilities. To become familiar with the game, it is recommended that you just start playing first following the description below without regard to losses, and then deal with the strategic challenges as required." Kijk, daar val ik nu voor. Komaan, zeggen die mannen, speel er nu eerst maar eens lekker op los zonder rekening te houden met het resultaat. Geniet ervan. Het strategisch implementeren komt later wel. Een duidelijke boodschap aan allen die het spelen als een doodserieuze levensopdracht zien.

Dia De Los Muertos (Hennig Poehl / Sphinx Spieleverlag)

Ik heb de oorspronkelijke versie van dit kaartspel en ik wéét dat het goed is. En ik heb gezien dat de nieuwe versie een nogal speciale uitvoering kent. Ook een leuke voor een thema-avond als Halloween. Of op de koffie na een begrafenis (u gaat het verlies van een dierbare door heel andere en minder betraande ogen bekijken). Maar ga u er gerust zelf van overtuigen in Essen.

Duel In The Dark (Z-Man Games)

Voor twee spelers, uitermate overdadig geproduceerd en een heerlijk kat en muisspel. Het thema, de bombardementen van de geallieerden op het einde van de tweede wereldoorlog op Duitsland, is misschien een beetje "not done" voor de meer vredelievende spelers onder ons, maar het spel zelf is redelijk abstract aangezet, dus raad ik toch aan het drempeltje te nemen en vervolgens verslaafd te worden.

Eketorp (Dirk Henn / Queen Games)

Ik heb de originele huis-, tuin- en keukenversie en ik zweer het u, zonder vooraf gemarteld te zijn: dit is een goed spel. Queen Games kennende wordt dit weer een mooie uitgave (Jenseits von Theben iemand?) en dus belet niets of niemand u dit mee te grabbelen.

Giganten Der Lüfte (Andreas Seyfarth / Queen Games)

Seyfarth staat synoniem voor Puerto Rico. Voor mij persoonlijk is dit nu niet echt een issue, maar voor velen onder ons wel. Op het internet circuleren trouwens getuigenissen van spelers die mochten kennismaken met het prototype en sindsdien niet meer kunnen slapen. Niet omdat het zo’n slechte ervaring was. Nee, omdat ze wanhopig verlangen naar meer. Een duidelijke indicatie.

Im Jahr Des Drachen (Stefan Feld / Alea)

Stefan Feld heeft met zijn "Notre Dame" mijn soft spot vol geraakt. Zijn "Revolte im Rom" en "Ru(h)m und Ehre" hebben mij ook niet onberoerd gelaten en hij krijgt van mij dan ook veel meer dan het voordeel van de twijfel. Ik kom eraan, Stefan!

Festival (Shinsuke Yamagami / Japon Brand)

Dit lijkt een beetje op "Fairy Tale" en dat vind ik nu toevallig een heel goed kaartspel. De uitgever Japon Brand hou ik al een tijdje nauwlettend in de gaten. "R-Eco" zal ik dit jaar niet laten liggen in Essen en Festival lijkt hetzelfde lot beschoren. Het is een koele, berekende gok en ik ga me die niet beklagen.

Highschool Eelection (Ayumu Kitazaki / Japon Brand)

Verkiezingen op een middelbare meisjesschool? Wablieft? En er nog aan mogen deelnemen ook? Zeg maar waar en wanneer. Laat u niet vangen. Dit is, ondanks de bedrieglijke vermomming van een ordinair kaartspel , een vrij gecompliceerd tijdverdrijf. Je moet ook tegen die typische Japanse mangastijl kunnen. Maar daar kijken we toch gewoon doorheen zeker? Oppikken die handel!

League Of Six (Vladimir Suchy (Czech Games Edition)

Op basis van de talrijke, relatief lovende, voorbeschouwingen van dit spel lijkt me dit een veilige aankoop. Steeds weer moeilijke beslissingen te nemen en voortdurend op de toppen van je tenen lopen. Soms vind ik dat prettig. Alleen lijkt het spel mij nogal klein uitgevallen en ik heb nog maar pas de sterkte van mijn brilglazen laten aanpassen. En als ik dat nu weer moet laten doen wordt het wel een heel duur spel natuurlijk. Ook heb ik geruchten opgevangen over het repetitieve karakter van dit leuke hebbeding. Maar ik ga het erop wagen.

Monastery (Steve Kendall, Phil Kendall / Ragnar Brothers)

Een aanlegspel, een klooster, individueel of in team spelen, de Ragnar brothers. Vier variabelen die mijn radar tilt lieten slaan. Hou dit in de gaten. Wat mij betreft: als het er ligt, neem ik het mee.

Neuroshima Hex (Michael Oracz / Portal Publishing)

Vechten in de toekomst, tactiek, korte speelduur, kettingreacties. Dus met een vergrootglas erop. Al zou dit wel eens letterlijk genomen mogen worden. Het spel lijkt me, net als League of Six, nogal klein uitgevallen. Nu, als ik mijn brilglazen voor minstens twee spellen moet gaan laten aanpassen wordt het al aanzienlijk goedkoper natuurlijk.

Perry Rhodan: Die Kosmische Hanse (Heinrich Glumpler / Kosmos)

Geen twijfel mogelijk, dit gaat in één van de plastic zakken. Of in één van de stoffen, als ze de traditie bij Queen Games dit jaar handhaven en ik bij hen ben langs geweest voor ik aan de stand van Kosmos passeer. Dit is een leuke. Met zijn tweeën handelen in de ruimte en een hoop minder gefrutsel dan in "Ruimteschip Catan", wat ik trouwens wel een goed spel vind. Al lang doorgegeven aan mijn persoonlijk wenselfje.

Tribun (Karl-Heinz Schmiel (Heidelberger Spieleverlag)

Het is een Schmiel en het zou, tegen Schmiel zijn natuur in, op een uurtje te spelen zijn. Dat alleen is al een blik waard. Schmiel die zichzelf verloochent. Romeinen hebben mij altijd kunnen boeien, vooral Paulus lijkt mij een hele toffe gast, en had ik in die tijd geleefd had ik zeker een gooi gedaan naar het tribuunschap. En ik had nog gewonnen ook. Waarom zou ik het dan nu ook eens niet proberen?

Utopia (Arnaud Urbon, Ludovic Vialla / Matagot)

Zeer mooi uitgevoerd, kaartgestuurd en binnen het uur te spelen. Ik heb het de laatste tijd voor de niet zo lange spellen die toch voldoende diepgang bieden en ik heb zo het gevoel dat dit wel aan die voorwaarden voldoet. Zal waarschijnlijk een streepje krijgen op mijn turflijst.

Zug um Zug Schweiz (Alan R. Moon / Days Of Wonder)

Ticket to Ride op het scherp van de snee. Alleen een kaart met tickets is dit, voor twee of drie spelers. De rest van het spelmateriaal haal je maar uit één van de andere Ticket to Ride-dozen, die u ongetwijfeld in uw bezit hebt. Korte routes, snel scoren, zoveel mogelijk blokkeren van je tegenstanders. Hou een emmer ijskoud water stand-by om af en toe je hoofd in te steken. En hou alle breekbare voorwerpen tijdens het spelen even buiten bereik. Of oefen uzelf in razendsnel bukken.

Spellen die we allemaal gaan aankopen en die we achteraf met het schaamrood op de wangen onder diverse schuilnamen op ebay gaan verkopen (FLOP):

1001 Karawane (Roman Mathar / Argentum Verlag)

Laat me helemaal koud, ook na het bekijken van de beelden die op het internet circuleren. Het lijkt me een zuivere abstracte en dan ben ik zeer op mijn hoede. En mijn portefeuille ook.

Akkon (Knut Happel, Christian Flore / Goldsieber)

Dit lijkt me een hele droge. Sommige mensen bezwijken daarvoor, vooral als het om bepaalde wijnsoorten gaat. Ik niet. Is al een tijdje uit en ik hoor niet echt enthousiaste geluiden hierover. Ik pas.

Amyitis (Cyril Demaegd / Ystari)

Ik vrees dat we hier wel eens te maken kunnen hebben met Caylus II. Wat ook opvalt, na het zorgvuldig bestuderen van de regels, is het beperkt aantal overwinningspunten dat je aan het einde van het spel kunt verdienen. Ik heb er liever een hele hoop na afloop, dan heb je als je verliest tenminste het gevoel dat je toch nog iets gepresteerd hebt. Ik zie me al thuiskomen en mijn allerliefste horen vragen: "Hoe was het schat?" Ik hoor me al antwoorden: "Drie punten gescoord." Uitermate slecht voor mijn imago. Ze gaat zich misschien vragen stellen. Te mijden dus, dit spel.

Balls Of Light (Angelo Porazzi / Angelo Porazzi Games)

Een zoveelste race. Met dobbelstenen. Met een gokelement. Met een hoop chaos, al hoeft dat op zich geen slecht gegeven te zijn. Ik ben geïntrigeerd maar loop niet echt warm.

Beowulf The Movie Boardgame (Reiner Knizia / Fantasy Flight Games)

Dit is een bewerking van Kingdoms dat op zijn beurt een bewerking was van Auf Heller und Pfennig. Ik hou me bij het origineel. Of bij het heerlijke Beowulf, The Legend, van dezelfde uitgever en dezelfde auteur.

Cold War : CIA vs. KGB (David Rakoto / Sebastien Gigaudaut / Fantasy Flight Games)

Ik ga dit kaartspel voor twee zeker eens van nabij bekijken in Essen. Het ziet er op het eerste gezicht prachtig uit en het thema leent zich uiteraard ook goed voor een duel voor twee. Onlangs las ik echter een sessieverslag op Boardgamegeek dat mij een beetje deed terugdeinzen. Het zo dicht mogelijk benaderen van een bepaalde kaartwaarde, zonder erover te gaan, doet mij nu niet bepaald in een uitbundige polonaise uitbarsten. Er zijn wel speciale actiekaarten en geheimagenten die een beetje kunnen "foefelen" met de regels, maar toch. Ik was eerst heel enthousiast, maar deze barometer gaat duidelijk in de richting van een lage drukgebied.

Down Under (Günter Cornett / Bambus Spieleverlag)

Een aanlegspel waarbij de speler met de langste route het spel wint. Lijkt me weinig opwindend en ik ken er zo nog een paar. Ik speur er ook een vleugje Carcassonne in aangezien je ook punten scoort of verliest door gebieden met bepaalde dieren te creëren.

Galactic Trucker (Vlaada Chvatil / Czech Games Edition)

En daar gaan we weer de ruimte in. Maar een ruimteschip samenstellen met op de achtergrond leeglopende zandlopers lijkt me nu ook niet echt het summum van spitstechnologie. Vervolgens bidden en hopen dat de goeie kaarten worden gedraaid van de gebeurtenissenstapel, wat in mijn geval nooit zal gebeuren (één van mijn andere kruisen) doet mijn nu ook niet bepaald in bruisende vreugdegezangen losbarsten. Ik beweeg mij liever in het parallel universum van Perry Rhodan.

Gangster (Thorsten Gimmler / Amigo)

Erwin Broens heeft al een serieus schot voor mijn boeg gelost wat dit spel betreft (ik verwijs hiervoor naar zijn reactie op mijn vorige bijdrage). Maar, trots als ik ben, keer ik niet op mijn stappen terug. Nog niet. Al heeft hij mijn nieuwsgierigheid wel aanzienlijk aangewakkerd. Waarom ik waarschijnlijk niet toehap, en een aantal meningen op het internet lijken dit te bevestigen: te lang voor wat het uiteindelijk is en allen tegen de leider in de laatste ronde. Ik ga het, na Erwins opmerking, zeker eens nader bekijken in Essen en me daar uitgebreid, hopelijk door een uitermate aantrekkelijke hostess van Amigo, laten informeren. Ik hou u, en Erwin, op de hoogte.

König Von Siam (Peer Sylvester / Histogame)

Geen geluk. Dan haak ik meestal af. Ook bij deze. Geen geluk betekent meestal lange wachttijden. Normaal gezien ga ik dan even de krant lezen, het oliepeil van mijn wagen controleren of thuis even snel de gaskraan dichtdraaien. Maar tijdens een spel is dat heel onbeleefd. Dus blijf ik maar zitten. Ik vind dat een kwelling, al is er met het ouder en daardoor verdraagzamer worden enige verbetering merkbaar. Ik laat deze links liggen. Yul Brynner is trouwens ook in geen heinde en verten te bespeuren.

Lascaux (Philippe de Pallières / Phalanx Games)

Een kaartspel over grotschilderingen? Dat lijkt me zo, euh, saai. Die dingen hangen daar maar tegen de wand geschilderd te wezen. En af en toe komt er dan eens een verdwaalde speleoloog voorbij die dan uiteindelijk vast komt te zitten of iets breekt waardoor weer honderden reddingswerkers moeten worden ingezet wat ons weer bakken vol geld kost. Kijk, dat soort spel wil ik nu wel spelen, een spel over speleologen die we uiteindelijk niet gaan redden. Blijf toch uit die grotten, mensen. En uit de zee. En uit de jungle. En ga van die bergen af. En.. oei, ik liet me weer eens gaan. Sorry. Back to business. Setjes van kaarten verzamelen doen we in dit spel. Tja..

Macht & Onmacht (Andreas Steding / MoD Games)

Onmacht als onderdeel van een titel van een spel? Da’s vragen om problemen. Nu kan ik een aardig woordje meepraten als het over onmacht gaat en de frustraties die daarmee gepaard gaan. Ik ben a.h.w. een ervaringsdeskundige. Neen dus. Komt niet in huis.

Ming Dynastie (Robert F. Watson / Hans im Glück)

Het zoveelste meerderhedenspel, al doet Hans im Glück mij wel wat twijfelen. Deze uitgever brengt meestal degelijke spellen op de markt. Toch neig ik naar neen. Mannelijke intuïtie.

Moai (Adrian Dinu / Face 2 Face Games)

Paaseiland in een spel. Lijkt me prachtig. Als mijn geheugen me niet in de steek laat speelt kannibalisme in dit spel een niet al te bescheiden rol. Paaseiland is niet al te groot en toen er nog mensen woonden kwam hun ecosysteem (en daardoor hun voedselvoorziening) mede door het creëren en oprichten van de wereldberoemde beelden zodanig onder druk te staan dat ze elkaar maar begonnen op te eten. Al bij al denk ik dat je het beste als voorlaatste kon eindigen.. Ik weet niet of dat in het spel ook zo is. Ik weet ook niet of ik dit thuis verkocht krijg. Ik ben wel nieuwsgierig. Maar een aankoop? Neen.

Talisman (Robert Harris / Black Industries)

De hoeveelste editie is dit nu al? In zijn tijd was het de max en ik moet toegeven dat ik er leuke uren mee heb beleefd. Toen. Veel gelachen ook tijdens dit spel. Maar het blijft uiteindelijk dobbelen in het kwadraat. Wie mij kent weet dat ik voor een beetje geluk ben. In elk spel. Maar er zijn grenzen. En Talisman overschrijdt die in zodanige mate dat de zeszijdige dobbelsteen ten huize van ondergetekende lange tijd "spelonderdeel non grata" was. Hij mag nu terug binnen, maar onder strenge voorwaarden. Ik geef even een voorbeeld hoe het er in dit spel gewoonlijk aan toe gaat. Ik trek het, om het wat duidelijker te maken, even door naar ons dagelijkse leven. Stel het u even voor: je wordt ‘s ochtends wakker, lekker uitgeslapen. Je wilt zo snel mogelijk naar de badkamer om jezelf op te frissen. Maar eerst moet je gooien met de zeszijdige dobbelsteen! Bij één kan je zonder problemen de badkamer in en ongestoord je ding doen. Bij twee merk je dat je oudste dochter de badkamer al heeft ingenomen met de deur op slot (twee beurten overslaan). Bij drie kan je de badkamer in maar omdat je je rekeningen bij je watervoorziener niet hebt betaald is het water vannacht afgesloten en kun je je niet wassen. Dus krijg je een scha(n)depunt. Bij vier lijkt alles in orde tot tijdens het scheren plots de electriciteit uitvalt waardoor je uiteindelijk asymetrisch geschoren naar je werk moet. Je kan dit voorkomen door nog eens te gooien: bij één tot drie vind je gelukkig je ambachtelijke scheerkwast en scheermes nog, een erfstuk van je overgrootvader. Bij vier tot zes is er geen alternatief: zo naar je werk en een schadepunt. Bij vijf merk je dat je jongste bij het tanden poetsen heeft overgegeven in de wasbak waardoor je die eerst moet proper maken (één beurt overslaan). Bij zes struikel je bij het uit bed komen over een pantoffel waardoor je je rechtervoet breekt (je kunt   het ziekenhuis pas verlaten als je bij één van je volgende beurten een zes gooit). Zo gaat het er de hele tijd aan toe in Talisman.

Het worden drukke dagen. Essen komt eraan, "Spel" van de Forumfederatie wenkt in november, Geike en ik verhuizen in december, er moeten nog een heleboel ongespeelde spellen worden aangesneden en ik ben nu al bezig met mijn jaaroverzicht 2007. Dit laatste wordt, zoals het er nu naar uitziet, een bijdrage waarvoor u gerust enkele uren mag uittrekken. Maar met een kop warme chocomelk, met slagroom, en de sneeuw die buiten neerdwarrelt wordt dat toch reuze gezellig. Of niet soms?

P.S.: die nieuwe van Hooverphonic, die is echt wel goed. Toch een compliment voor Geike dat ze zo erg op Ils lijkt.

Dominique

 

22:40 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-10-07

Monsieur Soleil

Ik weet het, gissingen zijn de kinderen van de onwetendheid, maar ik wil toch even een zeer persoonlijke voorspelling doen naar de inhoudelijke kwaliteit van een aantal spellen die in Essen 2007 gaan verschijnen. Na Essen zal blijken of Monsieur Soleil gelijk heeft gehad, waarna u mij een staande ovatie mag geven, of ongelijk, waarna u mij met pek en veren het Sint Jansveld in Diest mag opsturen (sleutel van mijn appartement toch maar meegeven alstublieft).

Ik ga, tegen mijn natuur in, een erg ongenuanceerde kwotering gebruiken voor de spellen in kwestie: Top of Flop. Allebei met een hoofdletter. Geen "het zou wel eens kunnen dat…"-gedoe. Rekent u mij er achteraf gerust op af. Makkelijk afwasbare pek graag.

Hier gaan we:

Spellen die we allemaal gaan aankopen en waar we achteraf laaiend enthousiast over gaan zijn (TOP):

Agricola (Uwe Rosenberg / Lookout Games)

Cuba (Michael Rieneck, Stefan Stadler / Eggert-Spiele)

Dia De Los Muertos (Hennig Poehl / Sphinx Spieleverlag)

Duel In The Dark (Friedemann de Pedro / Z-man Games - Pilot Games)

Eketorp (Dirk Henn / Queen Games)

Giganten Der Lüfte (Andreas Seyfarth / Queen Games)

Im Jahr Des Drachen (Stefan Feld / Alea)

Festival (Shinsuke Yamagami / Japon Brand)

Highschool Eelection (Ayumu Kitazaki / Japon Brand)

League Of Six (Vladimir Suchy (Czech Games Edition)

Monastry (Steve Kendall, Phil Kendall, Gary Dicken / Ragnar Brothers)

Neuroshima Hex (Michael Oracz / Portal Publishing)

Perry Rhodan: Die Kosmische Hanse (Heinrich Glumpler / Kosmos)

Tribun (Karl-Heinz Schmiel (Heidelberger Spieleverlag)

Utopia (Arnaud Urbon, Ludovic Vialla / Matagot)

Zug um Zug Schweiz (Alan R. Moon / Days Of Wonder)

Spellen die we allemaal gaan aankopen en die we achteraf met het schaamrood op de wangen onder diverse schuilnamen op ebay gaan verkopen (FLOP):

1001 Karawane (Roman Mathar / Argentum Verlag)

Akkon (Knut Happel, Christian Flore / Goldsieber)

Amyitis (Cyril Demaegd / Ystari)

Balls Of Light (Angelo Porazzi / Angelo Porazzi Games)

Beowulf The Movie Boardgame (Reiner Knizia / Fantasy Flight Games)

Cold War : CIA vs. KGB (David Rakoto / Sebastien Gigaudaut / Fantasy Flight Games)

Down Under (Günter Cornett / Bambus Spieleverlag)

Galactic Trucker (Vlaada Chvatil / Czech Games Edition)

Gangster (Thorsten Gimmler / Amigo)

König Von Siam (Peer Sylvester / Histogame)

Lascaux (Philippe de Pallières / Phalanx Games)

Macht & Onmacht (Andreas Steding / MoD Games)

Ming Dynastie (Robert F. Watson / Hans im Glück)

Moai (Adrian Dinu / Face 2 Face Games)

Talisman (Robert Harris / Black Industries)

Enkel deze spellen kon ik in mijn kristallen bol klaar en duidelijk waarnemen. Nu moet ik er wel even bij zeggen dat mijn kristallen bol niet onfeilbaar is, getuige daarvan het feit dat ik in de verste verte niet had zien aankomen dat Maarten (http://debordspeler.web-log.nl/) Notre Dame en Roma maar "zozo" vindt, met als gevolg een uppercut van jewelste bij ondergetekende waar ik nog steeds niet volledig van ben bekomen. Al kan ik ondertussen weer zelfstandig drinken, weliswaar uit een ergonomisch bekertje dat ik heb moeten huren van mijn ziekenfonds. Het leven van een bord- en kaartspeler is zwaar. Maar iemand moet het doen, nietwaar?

Dominique

 

 

 

 

 

18:57 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |