22-10-07

LevenslEssen

 

Op 6 oktober jongstleden, een uur of zes ‘s avonds, zo herinner ik mij levendig, was ik voor de liefste der liefsten, mijn drie wolken van dochters, pompoensoep aan het maken. De tijd van het jaar, weet u wel. En terwijl ik daar stond, aan het fornuis, een beetje afwezig in het roergebied starend, vroeg ik me af of er nog wel mooiere momenten in het leven zijn dan deze, die waarop je pompoensoep staat te koken voor je dochters.

Er zijn zo van die dingen die een mens echt kunnen raken. Voor Chinese Café/Unchained Melody van Joni Mitchell bijvoorbeeld wil ik altijd wel een actieve luisterhouding aannemen. Altijd tranen. En onlangs werd ik nog vol geraakt door het bordspel "War Of The Ring" toen ik een spelletje van de bovenste plank van mijn hoogste spellenrek wou pakken maar verzuimd had er een laddertje bij te halen. En de laatste keer dat ik diep geraakt werd was op vrijdag 19 oktober. In gezelschap van een paar vrienden, in Duitsland, op weg naar huis. Op het einde van deze bijdrage hierover meer.

Mekka. Het ligt niet in Saoedi-Arabië, zoals u tot nu toe verkeerdelijk hebt aangenomen. Het ligt in Duitsland. In het Roergebied, met een hoofdletter dit keer. En het heet eigenlijk niet Mekka. Het heet Essen. Essen heeft het grootste stadhuis van Duitsland (106 meter). Otto Rehagel, de voetbalcoach die de Grieken in 2004 op een onwaarschijnlijk verdedigende manier (zó moeten je Duiveltjes spelen, René) Europees kampioen maakte, is er geboren. In 1938, vlak voor de tweede wereldoorlog. Toen Otto zes jaar was werd zijn geboortestad door de geallieerden plat gebombardeerd. Daarom zie je nogal veel nieuwbouw daar. Daaronder ook de "Messe Essen".

De gekte die zich gedurende vier dagen in oktober afspeelt in de Norbertstrasse is met geen pen, laat staan een tekstverwerker, te beschrijven. Meer dan 150.000 mensen op vier dagen. Meer dan 700 exposanten. Meer dan 500 nieuwe spellen. En die van de jaren daarvoor daar nog eens bovenop. Hadden ze wat daar opgestapeld ligt ooit op de Titanic geladen, het arme schip was al gezonken voor de motoren nog maar waren gestart. En dát zou pas een ramp geweest zijn. Niet zozeer door het zinken op zich, maar door de lading die verloren ging.

Eén keer per jaar storten spelliefhebbers uit de hele wereld zich als een roedel hongerige wolven op alles wat zich in die hallen bevindt. Als het in een doos zit en aan een doorsnee tafel kan gespeeld worden tenminste.

Ik was er ook. Het zoveelste jaar al. Twee dagen dit keer. Vermoeiend. Pijn aan de voeten. Rugklachten. Hoofdpijn. Pijn overal eigenlijk.

Heerlijk.

Ik heb spellen gekocht. Ik heb spellen bekeken. Ik heb spellen betast. Ik heb spelers in actie gezien. Ik heb schuifelaars gezien in de stand van AllGamesForYou. Het riep onwillekeurig het beeld van de draaiende massa  rond het schrijn in Mekka in mij op. Ik heb een overbevolkte Pokemon-stand van Amigo gezien. Niet met spelfanaten, wel met in het blauw gestoken hostesses die, onwaarschijnlijk knap zijnde, over elkaar heen vielen om je toch maar aan hun tafel te lokken. Ik zag een reuze ijsbeer op de stand van Kosmos. Niet echt levensbedreigend, want fake, maar toch. Ik zag twee sympathieke volwassen mannen in Schotse rokjes uitleggen hoe jouw hert het meest efficiënt en frequent van bil kan gaan. Ik zag startroopers, eerst smerig en vuil en een uurtje later proper gewassen door de hallen laveren. Ik zag elfen met vingernagels zo lang als een volwassen briefopener en puntoren waarmee je zonder problemen radio Zimbabwe kunt ontvangen. Ik zag overbevolkte springkastelen met daar tussenin het standje van Czech Games Edition, alwaar men probeerde, wanhopig schreeuwend om boven de joelende kinderstemmetjes uit te komen, spellen aan de man te brengen. Ik zag spelers in de weer met rolmetertjes om te checken of hun plasmakanon wel voldoende reikwijdte had om die vervloekte Piloakoth-eenheid weg te knallen. Ik zag Klaus Teuber, Richard Borg en Wolfgang Kramer met een gebeitelde glimlach spelfanaten va divers pluimage te woord staan. Ik maakte tot mijn groot genoegen kennis met Erwin Broens, die op de stand van Rio Grande Games "Race For The Galaxy" aan het spelen was. Ik kreeg van hem de bevestiging waarvoor ik al vreesde: de inhoud van een welbepaald keteltje pruttelt. Dit gegeven bleef me toch een beetje als een steentje in mijn schoen voor de rest van de beurs vergezellen.

Ik zag David, Pieter, Tim, Yves, Dominique. Uitwisseling van opwinding.

En ik zag meer dan me lief was mijn portefeuille.

Gekocht

Filou (2F-Spiele)

Gekocht van een spelontwerper met groen haar. Mijn moeder heeft mij altijd voorgehouden types met een afwijkende haarkleur te mijden, zeker als het een kleur is die in een doorsnee regenboog voorkomt, maar ook moeders kunnen zich vergissen. Nu maar hopen dat ik geen kat in een zak heb gekocht.

Darjeeling (Abacus / Rio Grande Games)

Ik heb er een hele tijd op staan kijken terwijl ze het aan het spelen waren. Ik heb het me ook kort laten uitleggen. Het stond me direct aan. Meegenomen.

Palastgeflüster (Adlung Spiele)

Aan Adlung kom ik altijd moeilijk voorbij zonder een kaartspelletje mee te nemen. Hun nieuwste heet Palastgeflüster. Ik weet wat geroddel een mens kan aandoen en daarom beoefen ik deze discipline liever onder de vorm van een spelletje. Ik had het in mijn broekzak zitten toen ik Miss Canada tegenkwam. Ze was onder de indruk.

Ziegen Kriegen (Amigo)

Een gezellig kaartspelletje. Ik weet er verder niet veel over, maar het is naar het schijnt leuk en snel. Twee variabelen die mij zeer aantrekken.

League of Six (Czech Games Edition)

Op basis van de voorkennis via de wondere wereld van het internet in één van mijn plastic zakken beland. Ik heb ondertussen de regels aan een intensief onderzoek onderworpen en kan nu al bevestigen dat dit heel snel op tafel gaat komen.

Galaxy Trucker (Czech Games Edition)

Ik had dit vooraf als één van de flops aangeduid. Ik moet mijn mening herzien (Erwin?). Ik heb, als was ik een volleerd ornitholoog, de stand van Czech Games Edition vanop afstand een tijdje gadegeslagen. Ik zag het spel gespeeld worden. Ik zag dat wie het spel speelde zich uitermate goed amuseerde. Ik stelde vast dat dat voor iedereen gold, zonder uitzondering. Gekocht. Ondertussen ook de regels eens grondig bestudeerd. Ik kan niet wachten. Dit wordt pure fun.

Die Wiege der Renaissance (DDD Verlag)

Ik heb het me laten uitleggen en dat beviel me zeer. Ik heb de prachtige kaarten bewonderd en ik heb het gekocht. Het is een kaartspel en u weet ondertussen dat ik daarvan hou. Hop, de zak in ermee. En waar komt in godsnaam dit afwijkende lettertype nu ineens vandaan?

Cuba Sonderedition (Eggert Spiele)

Een Havana sigaar in een kokertje en een extra tegel, samen met de rest van het spel, in een mooie houten sigarenkist. Op vrijdag in de late namiddag waren er al een 200-tal bijbestellingen voor deze editie. Benieuwd wat daar nog van komt.

Antler Island (Fragor Games)

Heel mooi uitgevoerd, prachtige (mannelijke) herten en heel tactisch en familievriendelijk, in tegenstelling tot Hameln vorig jaar. En ik moet het Erwin Broens nageven: zijn Nederlandse vertaling van de spelregels is onberispelijk.

Tribun (Heidelberger Spieleverlag)

Kon ik niet laten liggen. Er zitten elementen van Die Saulen Der Erde in (plaatsen van je mannetjes op plaatsen waar je iets wilt bekomen, maar dan zonder het gelukselement van de "grabbelzak"). Het is ook een mooi spel, al vinden anderen het spelbord nogal aan de grauwe kant. Te spelen voor vooraf bepaalde overwinningsvoorwaarden of gewoon voor de punten. Het is een korte "Schmiel", dus hoog op mijn verlanglijstje. En niet alleen op mijn lijstje. De exit polls van Fairplay wezen dit spel uiteindelijk aan als het beste van de beurs.

Animalia Reise Edition (Hurrican)

Zeer mooi kaartspel. De luxeversie lag er ook maar was mij wat te duur. De kaarten van de reisversie zijn even mooi en even groot , alleen de scorefiches ontbreken. In de plaats daarvan vinden we scoreblaadjes. Tiens, wel een schattig woord. Scoreblaadjes.

Perry Rhodan. Die Kosmische Hanse (Kosmos)

Handelen in de ruimte voor twee. Een leuke. Voor mij een "must have". Ik have het dan ook maar meegenomen.

Giganten Der Lüfte (Queen Games)

Seyfarth. Doet bij de meesten onder ons een uit de kluiten gewassen bel rinkelen. Het eerste wat echter in mij opkwam was "stijlbreuk". Seyfarth die een dobbelspel ontwikkelt, het is vragen om meer dan gewone aandacht. Weinig van bekend voor aanvang van de beurs, maar wel in volle glorie en speelbaar aanwezig op de stand van Queen Games.

Eketorp (Queen Games)

Heruitgave en grafisch een mooie update. Het origineel, best een goed spel, had wat grafiek betreft niet echt een mooie papa en mama. De plastische chirurgie heeft echter zijn doel niet gemist.

Chang Cheng (Tenkigames)

Bouwen aan de Chinese muur en ondertussen de Mongolen proberen buiten te houden. Mooi gemaakt, blufelementen, meerderheden proberen te halen en heel tactisch. Is ook snel gespeeld. Was het laatste spel dat ik heb aangekocht.

Kingsburg (Truant Verlag)

Hier keek ik eigenlijk het meest naar uit. Ik heb me een Engels exemplaar gekocht. Een heel mooi spel, gestuurd door dobbelstenen. Maar tot op redelijke hoogte controleerbaar. Intrigerend. Heel tactisch. Can’t wait.

Rocketville (Avalon Hill)

Naar het schijnt een erg slecht spel. Zelfs zo slecht dat het goed wordt. Voor heel weinig geld meegenomen. Wil blijkbaar snel gespeeld worden want zat op de terugreis vanop de hoedenplank voortdurend in mijn nek te duwen.

China Moon (Eurogames)

Drie euro moest dit kosten. Uit medelijden meegenomen.

Ghost For Sale (What's Your Game)

Bieden op landhuizen en kastelen met, liefst zoveel mogelijk, spoken. Want veel spoken betekent veel toeristen. Bluffen, deduceren, manipuleren, het zit er allemaal in. En als dat er allemaal in zit wil ik het er ook uithalen. Meegenomen.

Al deze spellen gaan worden gespeeld. Op korte termijn. Ik ga erover mijmeren, dag- en nachtdromen en schrijven. Afspraak hier.

Bekeken en niet gekocht maar toch nog rondjes lopend in mijn overvolle hoofd

Saba (Goldsieber)

Kabong! Out of the blue lag dit spel zomaar ineens bij Goldsieber op tafel. Er was weinig over geweten. Ik heb er gefascineerd naar staan kijken. Een driedimensionaal paleisje in een spel is altijd leuk, al vraag ik me af hoe lang die bordkartonnen exemplaren meegaan. De regels zijn ondertussen online gegaan. Wordt verder opgevolgd. Nog even afwachten.

Orgeon (Hans Im Glück / Rio Grande Games)

Stond na de eerste dag op de exit polls van Fairplay bovenaan. Zakte de dagen daarna wat weg maar schijnt toch een alleraardigst spelletje te zijn. Wordt binnen de categorie van de familiespellen geplaatst. Ik heb een familie. Dus ik hou dit zeker in de gaten.

Liebe Und Intrige (Goldsieber)

Het verschrikkelijke ding dat liefde heet geconcipieerd in een bordspel. Door twee, op het eerste gezicht toch, leuke meisjes. Heel mooi gedaan. Koppelen langs alle kanten. Elke speler moet proberen als eerste zijn drie huwbare dochters aan de mannelijke kunne zien kwijt te raken. Dat belooft. Nieuwe mannen zullen zich in dit spel wel kunnen vinden. Mannen met baarden uit het verre Alaska die er een erezaak van maken nooit hun auto te wassen en vinden dat het enige recht van hun vrouw het aanrecht is zul je dit niet zo gauw op tafel zien leggen.

 Container (Valley Games)

Hal 5, stand 51. Donderdag 18 november. 15u49. In beeldig blauw en met een kroontje scheurde ze sensueel plastic zakjes open met daarin minuscule containertjes en containerscheepjes. Als je het spel kocht legde ze ook lichtjes kreunend een voorraad van deze spelonderdelen in je doos. Miss Canada die met haar handen in je doos zit. Dát zijn pas verhalen voor later bij het haardvuur.

Kris was de eerste Europeaan die het spel uit de zachte handen van Miss Canada in ontvangst mocht nemen. Hij deed daar ook de uitspraak van de dag: "Ik hoop dat ze mijn containertjes juist heeft geteld."

Ming Dynastie (Hans Im Glück)

Meerderhedenspel. Ook een late verrassing. Ontsnapt voorlopig niet aan mijn aandacht.

Agricola (Lookout Games)

Ik stond er bij en keek ernaar. Drie keer. Ik heb erop staan kijken terwijl het werd gespeeld. Ik heb het me laten uitleggen. Ik heb gezien dat er twee Engelstalige demospellen werden gespeeld. Ik heb de doos van meer dan twee kilogram in mijn begerige handen gehad. Ik heb gezien dat er veel vertraging tijdens het spelen was door de vele tekst op de kaarten. Ik zag ook de indrukwekkende kwaliteit en kwantiteit van het materiaal. Ik heb meer dan me lief is het Gevoel Van De Twijfel ondergaan, het gevoel waar elke bezoeker van Spiel minstens één keer tijdens de beurs aan onderhevig is. Ik heb het niet gekocht. Ik heb er geen spijt van. Nog niet.

Cold War : CIA vs. KGB

Alleen in het Duits beschikbaar en met heel veel tekst op de kaarten. Ondertussen heb ik vernomen dat er mogelijk ook een Nederlandstalige versie komt van PS Games. Ik wacht dus rustig af. En komt die er niet is er nog altijd de Engelstalige versie van Fantasy Flight Games. Nog even de kat uit de boom kijken.

Opmerkelijk en dus vermeldenswaard

Conquest Of The Empire. Zien liggen voor 18 euro. Stapels. Ooit gekocht voor 60 euro. Ik ben er ondertussen al weer overheen.

De Mosquito Expansion voor Hive had te lijden onder productieproblemen of werd opgehouden aan de grens. Het was niet echt duidelijk. Niet aanwezig.

Monastry: de Ragnar Brothers waren er. Monastry niet. De eerste vespers zullen was weerklinken begin 2008.

Der Goldene Kompass. Twee spellen met dezelfde titel bij Kosmos. Twee verschillende. Verwarrend. Zijn ze allebei goed of is er maar één van de twee goed of zijn ze allebei slecht? En welke van die twee brengt 999 Games nu uit?

Geen 1960: The Making Of The President, of Twilight Struggle light, te bekennen op de stand van Z-Man Games. Wel in de reguliere handel. Begrijpe wie begrijpe kan. Ik had me er zo op verheugd. Maar ooit win ik ze, die presidentsverkiezingen in Amerika. U, die tegenover me zal zitten, bent hierbij gewaarschuwd.

 

Vrijdag 19 oktober. Vóór ons ging de zon onder. We zaten wat voor ons uit te staren, helemaal leeg. Plots doorbrak Ronny de stilte: "Door de schemering naar huis rijden. Het heeft toch iets." Het leven in één zinnetje samengevat. Want zijn we dat niet allemaal, spellenvrienden? Door de schemering op weg naar huis? Er zijn van die schaarse momenten dat alles klopt, waarop het universum ervoor zorgt dat alles in de juiste balans ligt. Perfectie in een notendop. Dat was zo’n moment. Daar, op 19 oktober 2007 om 19u07, in een BMW, op de A67 ergens in Duitsland.

Kris, Hugo, Jan, Ronny, Kristof: bedankt! Met jullie was het dubbel zo leuk!

Dominique

 

 

 

 

23:45 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Heb sinds enkele weken uw blog ontdekt.
Schitterend.

Ik kan u toch Amyitis aanraden (nee, ik heb geen ystari aandelen). Is helemaal verschillend van Caylus, buiten het feit dat ge uw kop breekt van het nadenken en dat het een subliem spel is.

Gepost door: Reine | 24-10-07

Reine,

Bedankt voor het compliment. Dat motiveert om ermee door te gaan.

Amyitis wil ik zeker proberen. Je hebt mijn nieuwsgierigheid gewekt, al moet ik toegeven dat "kopbreken" nu niet bepaald één van mijn specialiteiten is. Ik hou je op de hoogte!

Gepost door: Dominique | 24-10-07

Toffe blog.
Auch, heb even mijn pijngrens moeten herleggen, toen ik de prijs van Conquest of the Empire in Essen las. Had dezelfde prijs als jij betaald, een dikke maand voor Essen.

Gepost door: ziph4 | 03-11-07

Ik weet hoe het voelt, Ziph4. Al moet het bij jou nog des te harder zijn aangekomen vanwege de korte tijdspanne tussen je aankoop en de mentale tik van Essen. Maar ik ben ervan overtuigd dat ergens in het universum één of andere compensatie op ons ligt te wachten.

Gepost door: Dominique | 04-11-07

De commentaren zijn gesloten.