28-08-07

Uitwegen uit crisissen

Het hele weekend heb ik vruchteloos gewacht. Bij de telefoon. Op een seintje vanuit het koninklijk paleis. Hebben ze het nu nog niet door? Als er één Belgisch staatsburger het vastgelopen formatieberaad kan vlot trekken ben ik het wel. Ministers van Staat? Laat me niet lachen. Ministers van Staat Het Bier Koud, ja! Een spelliefhebber hebben ze nodig. En niet de eerste de beste. Iedereen optrommelen, Hertoginnendal of elders maakt niet uit, Dragon’s Gold op tafel en op een uurtje is de nieuwe regering een feit, hete communautaire hangijzers incluis. De buitkaarten worden uiteraard vervangen door kaarten met de verzuchtingen van alle rond de tafel zittende partijen. De rest van het spel blijft intact. Ook het gebruik van de zandloper. Eén minuut onderhandelen over de buitkaarten bij de verschillende draken en geen seconde langer. Geen compromis? In de vuilnisbak ermee! Een nieuwe regering? In een klein uurtje. En ik vraag niet veel. Alleen de vermelding van deze blog in het Belgisch Staatsblad.

Maar ze gaan me niet bellen. Mijn toenemende empathie voor Bart De Wever zal daar ook niet vreemd aan zijn. Niet afgeven, Bart!

 

Nu ik mij toch aan het opjagen ben, ik heb vandaag een nieuwe en verontrustende wetmatigheid ontdekt binnen de bord- en kaartspellenwereld: De Spelregels-Paradox. Boosdoener van dienst: Phoenicia (JKLM Games). Ik heb veel sympathie voor JKLM Games. Ik heb van die uitgever een paar hele goede spellen in mijn kast staan. Kogge, City and Guilds, Kings Progress, On the Underground, Scottish Highland Whisky Race, om er maar een paar te noemen. Dus geen kwaad over die mannen. En ondertussen staat Phoenicia ook al ettelijke weken in één mijner spellenkasten te pronken. Pronken? Nee, lonken is en betere omschrijving. Altijd als ik er passeer kijkt het mij met smekende (ja, met wat eigenlijk?) dinges aan. Het roept: "Speel mij, o ja, speel mij. Ik ben zo goed. Ik ben Das Zepter von Zavandor en Outpost in een klein uurtje. Ik ben zo verslavend. Ik ben gewoon niet te doen." En elke keer begint het bij mij meer en meer te jeuken en wordt mijn verlangen en hunkeren groter. Ik heb de doos al eens geopend. Ik heb de spelonderdelen al gesorteerd en geziplockt (eat that, Dikke Van Dale!), een vast zondagochtendritueel. Ik heb aan de kaarten geroken en alles al eens een paar keer door mijn handen laten gaan. Die tactiele en andere zintuiglijke processen die wij, spelliefhebbers als we zijn, allemaal wel kennen. Ik heb uiteraard ook de spelregels bekeken. Engels en Duits. Eerst diagonaal gelezen, van voor naar achter en van achter naar voor. In een latere fase horizontaal en verticaal. Het volstond niet. Daarom in een nog latere fase ook nog eens cirkelvormig, rechthoekig, parallellepipedumiaal en parallellogramiopisch. Uiteindelijk afgewisseld met korte tussenpauzes waarbij ik mijn hoofd onder de koude waterkraan stak. En steeds als ik daarna weer opkeek en in de spiegel staarde begon ik meer en meer aan mezelf te twijfelen.

Kijk, meestal amuseer ik me wel met het lezen van spelregels. Soms, in plaats van een jeneverke, neem ik zelfs nog gezellig een regelboekje als slaapmutsje. Goede regels doen je ook zin krijgen in het spel. Opwekkers van verlangen zijn het. Kwijlvoorzieners. Niet zo bij Phoenicia. Ik heb ineens niet zo’n zin meer om het op tafel te leggen. Ik stel het steeds uit. De aanblik van de doos wekt meer en meer afschuw in mij op. Phoenicia en ik, er is een afstand.

Nu heb ik er het volste vertrouwen in dat Phoenicia een heel goed spel is. Op www.bordspel.com, de uitmuntende website van Erwin Broens, vind je een hele mooie recensie. Aankopen op basis van Erwins aanbevelingen hebben mij nog nooit teleurgesteld en ook nu heb ik er een goed oog op. Maar de gedachte dat de regels "bestudeerd" moeten worden, dat ik als het ware als een gerenommeerd Egyptoloog die tot in de vroege uurtjes over eeuwenoude hiërogliefen gebogen zit mij die regels moet eigen maken, wekt weerstand in mij op.

De Spelregels-Paradox. Zodanige slechte spelregels afleveren dat het spel uiteindelijk niet gespeeld wordt. Je moet het maar doen.

 

Nu ik mij toch nog meer aan het opjagen ben.. Op www.bordspelforum.com werd enkele dagen een geleden een interessante discussie geopend met als titel: "Hoeveel spellen heb jij niet gespeeld?" Tot mijn verbijstering stelde ik vast dat ik ongeveer 30% van mijn huidige collectie nog niet heb gespeeld, dat zijn er een kleine 300. Ik zit hier nu met een met ijsblokjes gevuld washandje op mijn hoofd en onder doktersbegeleiding deze bijdrage te schrijven want ik ben er nog altijd niet van bekomen. Ik ben, nadat mijn oudste dochter me weer had bijgebracht en het obligate "Gaat het papa?" had geuit, onmiddellijk in mijn archieven gedoken ter verificatie. Ik speel ongeveer een 60-tal nieuwe spellen per jaar. Ik zal dus ongeveer 5 jaar nodig hebben om mijn schade in te halen. En dan moet ik ze nog allemaal uit mijn eigen voorraad halen. Het rood-alarm-lampje is ten huize van ondergetekende serieus beginnen flikkeren. Actie dringt zich op. Vanaf nu elke avond spelavond bij mij thuis. Concerten, theaterbezoeken, feestjes, vriendenbezoeken, familieraden, sportactiviteiten, alles wordt tot nader order afgelast. Er wordt vanaf nu alleen nog maar gespeeld. Behalve met mijn voeten. Deze blog? Valt nog te bezien. Alhoewel, hij blijft misschien uiteindelijk nog mijn enige contact met de buitenwereld.

U mag mij komen redden. Maar wilt u dan de nieuwste van Knizia eens meebrengen? Merci!

 

Dominique

 

 

 

 

 

 

 

 

22:00 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

26-08-07

Leven in de brouwerij: Goldbraü

Ik huppel vrolijk en spelend door het leven. Nochtans drink ik geen alcohol. Toch heb ik enkele dagen geleden meerdere cafés gerund, grote brouwerijen bestuurd en het bloed onder de nagels van enkele vrienden-bierkenners gehaald.

We hebben Goldbraü gespeeld.

Aan de hand van mijn, uiterst persoonlijke, tien spelgeboden een bespreking. Ik heb eerder aangekondigd dat het eerste slachtoffer van het "tien geboden-systeem" Battlelore ging zijn maar gezien die bespreking nog wat extra schaafwerk behoeft laat ik Goldbraü er even tussen. Battlelore komt eraan in de loop van deze week. Beloofd.

Goldbraü dus.

Gij zult thematisch goed onderbouwd zijn.

Wij zijn bierfanaten. Wij ademen, wij leven bier. Wij zijn biermoguls. Wij hebben onze begerige ogen laten vallen op een zestal gezellige cafés en een viertal degelijk gestructureerde en uitermate goeie kwaliteit leverende brouwerijen.

Maar het kan beter; t.t.z., wij kunnen het beter. We gaan ons inkopen en dan nog het liefst én in cafés én in de brouwerijen die ze bevoorraden. Twee vliegen in één klap. We kopen aandelen aan, plaatsen onze stromannen (lees bazen) op strategische plaatsen, breiden de capaciteit (terrassen) van onze cafés uit voor meer opbrengst (liefst ten koste van de concurrenten), regelen voordelige contractjes met de bevoorradende brouwerijen en sturen de dronkelap op de etablissementen van onze collega’s af zodat hun reputatie, en daardoor ook hun omzet, daalt. Tegelijkertijd proberen we die knappe serveerster aan te werven, die met "the big boobies". Die trekt klanten aan als honing Winnie De Poeh. Meer klanten betekenen immers meer geld. Meer geld betekent meer mogelijkheden. Meer mogelijkheden betekent meer kansen op de overwinning. En daarnaar streven we uiteraard: de overwinning. De eer. De glorie. Drie keer zeven dagen gaan we in zware concurrentie met die andere zogezegde bierkenners. Na elke week worden we uitbetaald. Na drie weken staat de winnaar vast. Die met het meeste geld. Ik dus (wilt u alstublieft stoppen met lachen? Dank u.).

Thematisch goed onderbouwd? Goldbraü? Zelfs ik, nooit enige vorm van alcohol tot mij nemend, onder welke vorm dan ook, was onmiddellijk verkocht. Thematiek? Met hopen.

Gij zult duidelijke en overzichtelijke spelregels bevatten.

Tja, het had een beetje duidelijker gemogen. Er blijven een aantal vragen onbeantwoord. Mag je een aandeel dat je op hand hebt op elk moment uitspelen? Als je het zesde aandeel van een brouwerij of een biertent uitspeelt, verdwijnen dan onmiddellijk blokjes van de spelers die maar één aandeel hebben van het bord en mag je daarna jouw blokje plaatsen of verdwijnt jouw blokje onmiddellijk mee als je er eveneens maar één aandeel hebt? Bewegen de dronkelap en de knappe serveerster (over deze laatste later meer) in uurwijzerzin of mogen ze eender welke kant op? In de Engelse versie is hierover geen letter te bespeuren. De Duitse versie daarentegen is formeel: in uurwijzerzin! Een gouden tip voor alle spellen die u op tafel legt: baseer u op de originele spelregels, onder alle omstandigheden, zelfs al heeft u te maken met een oud Cantonees dialect uit Guangdong..

Gij zult uit functioneel en kwalitatief hoogstaand materiaal bestaan.

Bijna geen reden tot klagen. Mooi spelbord, degelijke functionele kaarten en fiches, houten blokjes, pionnetjes en hekjes om onze terrasjes af te bakenen. Het materiaal nodigt echt uit tot spelen. Briefjesgeld is altijd een gefrutsel, vooral in bordspellen, en Goldbraü maakt hierop geen uitzondering. De fiches van de dronkelap en de knappe serveerster zijn ook maar zozo. Schoonheid is in Duitsland blijkbaar een erg rekbaar begrip want als we onze knappe serveerster vol verwachting van een beetje naderbij aanschouwen blijkt ze niet zozeer over "big boobies" te beschikken, dan wel over een indrukwekkend brede kin, zo eentje waarmee je gerust het viaduct van Vilvoorde kunt ondersteunen. ’s Nachts tegenkomen? Hartaanval! Overdag tegenkomen? Klein omwegje! Bij valavond? Kan beide kanten uit, afhankelijk van de kwaliteit van uw ogen.

Nog een verschil tussen de Engelse en Duitse versie. Bij deze laatste worden mooie ronde bierkaarten geleverd, bij de Engelse is het vruchteloos zoeken.

Gij zult uit het vuistje speelbaar zijn.

Absoluut, eens je de regels onder de knie hebt. Het opzetten en de spelvoorbereiding kunnen op een wipje en voor je het weet ben je bezig.

Gij zult het accommodatievermogen van mijn ooglenzen niet op de proef stellen.

Geen noemenswaardige problemen hier. Misschien konden de fiches van de brouwerijen onderling wat meer van kleur verschillen, maar een kniesoor die daarop let.

Gij zult niet zonder (een beetje) geluk zijn.

Tja, er circuleren kaarten hé. En je hebt een starthand die je willekeurig krijgt toebedeeld. Je kunt kaarten kopen van de dichte trekstapel en dan weet je nooit wat het (nood)lot je (mis)gunt. Je kiest je acties (drie mogelijkheden) door één van je keuzekaarten gedekt voor je op tafel te leggen en ze daarna gelijk met je medespelers om te draaien, het "ik denk dat jij denkt dat ik denk dat jij dat gaat doen en daarom doe ik dat net niet,of misschien net toch wel omdat ik denk dat jij denkt dat ik ga bluffen en ..". Heb je als enige een bepaalde actie gekozen levert dat extra voordelen op onder de vorm van een extra actie of goedkoper aankopen. Dat zijn zaken die je niet helemaal in de hand hebt. Een afknapper voor bepaalde spelers onder ons, in mijn ogen een perfecte mix. I loved it.

Gij zult sfeer en interactie creëren.

Met hopen. "Heleba, blijf eens van mijn terras af." "Verdorie, komt die zatlap nu weer op mijn terras zitten!" "Eindelijk, daar is mijn nieuwe serveerster van Randstad. Goeie God, dat van die kin hadden ze er wel mogen bij zeggen." "Hoe, gij wipt mijn baas zomaar buiten en neemt mijn café over? Awel, ge moogt het allemaal hebben, en die met haar dikke kin erbij!"

Gij zult niet te lang duren.

Wij speelden een dikke twee uur. Deels door onderlinge discussies op allerhande terrassen over de regels, deels door nadenkers, deels door de payday-momenten, die toch wat geld- en telgegoochel inhielden en langer duurden dan voorzien. Ongeveer een uur staat er op de doos. Een ietsiepietsie overdreven. Dat haal je misschien na herhaaldelijk spelen, maar zeker niet de eerste keer.

Gij zult potentiële nieuwe spelfanaten over de streep trekken.

’t Is misschien iets te ingewikkeld voor nieuwkomers, maar toch heeft het potentieel. Het spelmateriaal nodigt uit en de sfeer aan tafel trekt zeker nieuwsgierigen aan. Wie weet zit er af en toe een bekering in.

Gij zult mij doen verlangen naar meer.

De nacht na het spelen heb ik constant terrassen vergroot en die van anderen verkleind, zatlappen weggejaagd, beursnoteringen van wereldspelers op de biermarkt gekelderd, serveersters met grote kinnen ontslagen en in de plaats eigenhandig Keira Knightley-types geselecteerd en aangeworven. Dat zegt genoeg denk ik.

Dit spel smaakt, hips (sorry), naar meer.

PH 278

 

Dominique

 

Goldbraü (Zoch / Rio Grande Games: 2004)

Franz-Benno Delonge

3-4 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

 

23:49 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-08-07

Essen 2007

Essen 2007. De doorwinterde bord- en kaartspeler behoeft geen verdere uitleg.

Sedert begin augustus ben ik aan mijn persoonlijke voorbereiding van dit evenement begonnen. U mag zich daar het volgende bij voorstellen:

Elke ochtend een bosloop van een vijftal kilometer, beladen met twee enorme plastic zakken die gevuld zijn met de zwaarste spellen uit mijn persoonlijke verzameling.

Het bezoeken van zoveel mogelijk massamanifestaties in het gezelschap van bovengenoemde plastic zakken (met inhoud) met als doel het perfectioneren van mijn wurmtechnieken.

Dagelijks een uurtje schreeuwtechnieken inoefenen, met als centrale kreten: "Hande ab!. Das ist mein spiel!", "Haben sie eine tüte bitte?" en "Küken sie da mal! Ein elefanten mit ein laufrechjen!".

Dagelijks een uur intensief trainen in het creatief vullen en maximaal benutten van vrije autoruimte.

Het in elkaar knutselen van honderden (valse) wegwijzers met "Essen: Spiel 2007" erop dewelke ik een dag voor aanvang van de beurs her en der inplant en die zonder uitzondering richting Wit-Rusland zullen wijzen.

Enkele overvallen op Fortis, KBC, het snoepwinkeltje van Lola en Pola in D. en frituur "In De Volle Frietzak" te A.

Voila. U bent gewaarschuwd. Gaat u naar Essen, u gaat het tegen mij afleggen. In alle hierboven genoemde disciplines zal ik u overtreffen. Dit neemt natuurlijk niet weg dat u nog altijd kunt gaan voor de tweede plaats.

Men vroeg mij onlangs nog naar welke spellen ik uitkijk.

Men vraagt, ik draai. Hieronder staan ze, mooi alfabetisch gerangschikt.

Agricola (Lookout Games): ik weet er verder niets van, maar het is van Lookout Games, dus even checken.

Amyitis (Ystari): een titel van Ystari is altijd een kijkje waard. Trouwens, een spellenfirma die zich Ystari noemt kan, gezien mijn fascinatie voor het Tolkien-universum, in mijn ogen weinig verkeerd doen.

Beowulf The Movie Boardgame (Fantasy Flight Games): niet te verwarren met Beowulf, The Legend, dat eerder ook al door FFG werd uitgebracht (en trouwens zeer is aan te raden).

Big City (Valley Games): haalt Essen mogelijk niet maar very high op mijn wenslijst. Nieuwe uitvoering, nieuwe gebouwen. Ben benieuwd.

Cold War: CIA vs KGB (Fantasy Flight Games): een kaartspel (heb ik een zwak voor) voor twee spelers waar ik erg naar verlang.

Condottiere (Fantasy Flight Games): heruitgave. De Tarotkaarten-stijl is naar het schijnt verdwenen, da’s dus minder en het spel is ook compacter dan zijn voorganger. Maar er zijn een paar nieuwe kaarten en wat kleine regelaanpassingen die me interesseren.

Container (Valley Games): zal waarschijnlijk in Essen nog niet beschikbaar zijn maar het productieproces wordt in afwachting door ondergetekende intensief gespot.

Cuba (Eggert Spiele): naar het schijnt een "must buy", daarom zal dit spel met de nodige argwaan door ondergetekende worden benaderd. Maar benaderen zal ik het.

El Capitan (QWG): gewoon om even na te gaan wat er van Tycoon nog is overgebleven, hopelijk nog veel. 

Medievalia (Giochix.it): ik weet er begot niets van maar de kaartjes lijken me leuk.

Ming Dynastie (Hans Im Glück): gewoon omdat het een Hans Im Clück is.

Mr. Jack expansion (Hurrican): ik geniet van Mr. Jack, dus waarschijnlijk ook van de uitbreiding.

Municipium (Valley Games): waarschijnlijk niet in Essen. Doet wel regelmatig "bliep" op mijn radar.

Mykerinos Expansion (Ystari): Mykerinos is leuk, dus de uitbreiding waarschijnlijk ook.

Neurochima Hex (Portal): klein, maar fijn wargame dat zich afspeelt in de toekomst.

Patrician (Amigo / Mayfair Games): is ondertussen al verschenen en al voorbesteld bij mijn favoriete spelleverancier. Het is een Schacht, het is uitgegeven door Amigo, het is goedkoop en het past perfect binnen mijn tien spelgeboden. De keuze was snel gemaakt.

Perry Rhodan (Kosmos): sf tweepersoonsspel waar ik heel benieuwd naar ben.

Phaistos, Monument of Antiquity (Mayfair): gewoon voor de titel alleen al. Doe uw medemens eens een plezier en vraag daar eens naar in een drukbezochte spellenwinkel.

R-Eco (Z-Man Games / Kawasaki Fatcory / Japon Brand / Grimpeur Brand): vorig jaar laten liggen in Essen en dat zal me nu niet overkomen. Een hele leuke.

Race For The Galaxy (Rio Grande Games / Ystari): San Juan in space! Say no more. Of misschien moet ik toch even zeggen dat een verschijning tegen Essen zeer onzeker is.

Revolte im Rom II (Queen Games): tegenstrijdige berichten over deze. Wel of niet in Essen? Er wordt zelfs getwijfeld aan het verschijnen überhaupt. We zien wel. Ik beleef heel veel plezier aan Revolte Im Rom, dus op mijn wenslijstje.

St. Petersburg Expansion (Rio Grande Games): tja..

Ticket to Ride Switzerland (Days Of Wonder): een kaart voor twee of drie spelers, meer niet, maar gezien mijn verslaving aan deze kaart in de computerversie een gegarandeerde aankoop.

Traders of Carthage (Z-Man Games / Kawasaki Fatcory / Japon Brand): hou u maar vast want het gele gevaar komt langs alle kanten op de spellenwereld afgestormd. Ze hebben nog wat te leren op het gele continent als het op spellen ontwerpen aankomt, maar ze zijn niet een klein beetje op de goeie weg.

Wings of War Deluxe Edition (Nexus): voor de, hoop ik toch, prachtige vliegtuigjes.

Dit zijn de dingen waar deze eenvoudige mens naar uitkijkt.

Ziet u in Essen een uiterst actieve knappe man met een uitermate gespierd en afgetraind lichaam, zeulend met enkele enorme plastic zakken alsof het pluimpjes zijn, dan weet u hoe me aan te spreken. Ik wil dan gerust met u even een cappuccino gaan drinken en even bijpraten, laat ons zeggen voor een halve nanoseconde, maar daarna moet ik onmiddellijk weer door. Duty calls!

Dominique

 

 

 

13:21 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-07

Mijn Tien Spelgeboden

Naar aanleiding van mijn vorige bijdrage, waarin ik melding maakte van mijn spelgebod "Gij zult niet te lang duren", vroeg iemand me enkele dagen geleden welke mijn spelgeboden dan wel mogen zijn.

Het antwoord rolde er onmiddellijk uit. Hier zijn ze:

1. Gij zult thematisch goed onderbouwd zijn.

2. Gij zult duidelijke en overzichtelijke spelregels bevatten.

3. Gij zult uit functioneel en kwalitatief hoogstaand materiaal bestaan.

4. Gij zult uit het vuistje speelbaar zijn.

5. Gij zult het accommodatievermogen van mijn ooglenzen niet op de proef stellen.

6. Gij zult niet zonder (een beetje) geluk zijn.

7. Gij zult sfeer en interactie creëren.

8. Gij zult niet te lang duren.

9. Gij zult potentiële nieuwe spelfanaten over de streep trekken.

10. Gij zult mij doen verlangen naar meer.

U ziet, naar analogie met die van Die Van Hierboven zijn het er ook tien en inhoudelijk minstens even sterk.

Vanaf mijn volgende bijdrage zal ik mij uitdrukkelijk door deze geboden laten leiden indien ik spellen onder het vergrootglas hou. Eerste slachtoffer, over een paar dagen: Battlelore.

 

Dominique

 

 

 

14:09 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-08-07

Eeuwige Roem

En dan is nu het moment aangebroken, dames en heren, spellenliefhebbers. De bekendmaking van de wereldkampioen bord- en kaartspellen 2007 (de muziek zwelt aan, de moderator houdt even in..) ..en dat is niemand minder dan Dominique C. uit D. Fotografen verdringen zich, gillende meisjes vallen flauw achter de dranghekken, het Rode Kruis heeft de handen vol, camera"s zoemen onafgebroken, ballonnen, confetti. Miljarden kijkers over de hele wereld, en uiteraard ook de voltallige bemanning van het ruimtestation MIR, zijn getuige van deze apotheose.

Of ik iets wil zeggen?

"Ik zou graag mijn ouders willen bedanken, zonder wie ik hier nooit zou hebben gestaan, mijn zus L., Ils G. uit D. en Marleen D. uit S. die mij altijd zijn blijven steunen, mijn vrienden uit de spellenclubs die mij op hen hebben laten oefenen, meerbepaald Jan V.R. uit B. die mij de Spellendoos heeft ingelokt en uiteraard ook Andreas Seyfarth voor het ontwerpen van Puerto Rico en Alea voor de productie ervan".

Oei, sorry, ik droomde even weg..

Als je meer dan gemiddeld bezig bent met bord- en kaartspellen begin je gekke dingen te doen. Zo hou ik sinds het gezegende jaar 2000 een persoonlijke lijst bij van alle spellen die ik heb gespeeld. Ik noem het mijn Persoonlijke Hitlijst, vanaf heden afgekort tot PH. Die lijst kent ook een bepaalde volgorde. Bovenaan mijn favorieten, onderaan de mindere godinnen. Een eenvoudige lijst, zo lijkt het, maar hij komt pas tot stand na enorm ingewikkelde berekeningen, rekening houdend met ontelbare variabelen. Ik som er enkele op om u een idee te geven:

Aantal keren gespeeld

Spelduur

Aantal spelers

Fun-factor

Fun-factor op basis van het aantal spelers

Prijs

Thematiek

Esthetiek

Spelmechanisme

Functionaliteit (tijdens het spelen zelf en het opbergen van de spelonderdelen in de doos)

Kwaliteit en duurzaamheid van het spelmateriaal

Kwantiteit van het spelmateriaal (pas op: trop kan ook teveel zijn)

Meeneembaarheid

Frequentie van opduiken tijdens dromen en nachtmerries

Herspeelbaarheid

Graad van spijt of genotsgevoel na aankoop

Graad van spijt of opluchting na verkoop

Speelbaarheid onder diverse vormen van kunstlicht

Aanwezigheid of afwezigheid van geluk en in welke mate

Stapelbaarheid

Score van het spel op de Keira Knightley-test (mate van aantrekkingskracht van het spel indien Keira, in dezelfde ruimte aan een andere tafel gezeten, lonkend gedrag ten aanzien van ondergetekende zou tentoon spreiden)

Impact van het spel op vriendschappen en relaties, zowel positief als negatief

 

U ziet, er komt wat gecijfer en denkwerk bij kijken. Trekt u zich daar vooral niets van aan. Dat is tenslotte mijn probleem.

Vanaf nu ga ik in mijn schrijfsels aangeven, of u dat nu wilt of niet, op welke plaats de spellen die in deze blog de revue passeren in mijn persoonlijke hitlijst staan. Ik zal nu al even een tip van de sluier oplichten. Ik maak hiervoor even een link naar de Ronde van Frankrijk, u allen welbekend. Ik wil u wel even attent maken op het feit dat deze bijdrage is geschreven zonder enig gebruik van stimulerende middelen, onder welke vorm dan ook. Tenzij een verdwaalde Bifi-worst. Maar dat mag. Ik heb het de UCI gevraagd.

Gele trui (PH 1):

San Juan of Puerto Rico, Het Kaartspel. Moest dit spel een vrouw zijn, ik vroeg haar onmiddellijk ten huwelijk. Altijd anders, leuk spelsysteem met de dubbele functie van de kaarten en het kiezen van de rollen. Makkelijk mee te nemen. Snel gespeeld en er volgt altijd een revanche. Is het spel dat ik het meest heb gespeeld. Mag je me ’s nachts voor wakker komen maken.

Bolletjestrui (snelste stijger, verschenen in 2007):

Notre Dame (PH 22). Heeft in een mum van tijd mijn hart veroverd. Moest dit spel een vrouw zijn, ik wachtte nog even af, maar een verloving zit er zeker in.

Groene trui (snelste spurter in 2007):

Die Saulen Der Erde of De Kathedraal (PH 14). Verschenen in 2006 maar is in 2007 in mijn PH als een komeet omhoog geschoten. Dit jaar al twee keer kunnen winnen met slechts één schamel puntje verschil. Dank u, lieve toverfee. Is momenteel serieus in de running om op www.bordspelforum.com verkozen te worden tot het beste spel van 2006-2007 (nu al). U kunt de stemming nog altijd beïnvloeden. Even langsgaan daar en uw stem uitbrengen. En zeg erbij dat ik u gestuurd heb.

Witte trui (beste jongere):

Age of Empires III, The Age of Discovery (PH 52). Boven de doopvont gehouden in juni 2007 en nu al doorgestoten naar plaats 52. Ge moet het maar doen. En dat voor een spel dat een klein beetje zondigt tegen één van mijn "spelgeboden": Gij zult niet te lang duren.

Rode Lantaarn (laatste in de stand):

Zwergenzocken (PH 392). Pas op, kan nog stijgen. Heeft alleen op dit moment de pech een lage speelfrequentie te hebben.

Voila, u bent al een beetje mee. Als u vanaf nu achter een spel de vermelding "PH zoveel" ziet staan hebt u al een idee welke kant het met het spel uitgaat. U doet ermee wat u wilt. Ik blijf ondertussen rekenen, herberekenen, steekpenningen van uitgevers aanvaarden en, uiteraard, spelen.

Dominique

 

15:34 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |