26-08-07

Leven in de brouwerij: Goldbraü

Ik huppel vrolijk en spelend door het leven. Nochtans drink ik geen alcohol. Toch heb ik enkele dagen geleden meerdere cafés gerund, grote brouwerijen bestuurd en het bloed onder de nagels van enkele vrienden-bierkenners gehaald.

We hebben Goldbraü gespeeld.

Aan de hand van mijn, uiterst persoonlijke, tien spelgeboden een bespreking. Ik heb eerder aangekondigd dat het eerste slachtoffer van het "tien geboden-systeem" Battlelore ging zijn maar gezien die bespreking nog wat extra schaafwerk behoeft laat ik Goldbraü er even tussen. Battlelore komt eraan in de loop van deze week. Beloofd.

Goldbraü dus.

Gij zult thematisch goed onderbouwd zijn.

Wij zijn bierfanaten. Wij ademen, wij leven bier. Wij zijn biermoguls. Wij hebben onze begerige ogen laten vallen op een zestal gezellige cafés en een viertal degelijk gestructureerde en uitermate goeie kwaliteit leverende brouwerijen.

Maar het kan beter; t.t.z., wij kunnen het beter. We gaan ons inkopen en dan nog het liefst én in cafés én in de brouwerijen die ze bevoorraden. Twee vliegen in één klap. We kopen aandelen aan, plaatsen onze stromannen (lees bazen) op strategische plaatsen, breiden de capaciteit (terrassen) van onze cafés uit voor meer opbrengst (liefst ten koste van de concurrenten), regelen voordelige contractjes met de bevoorradende brouwerijen en sturen de dronkelap op de etablissementen van onze collega’s af zodat hun reputatie, en daardoor ook hun omzet, daalt. Tegelijkertijd proberen we die knappe serveerster aan te werven, die met "the big boobies". Die trekt klanten aan als honing Winnie De Poeh. Meer klanten betekenen immers meer geld. Meer geld betekent meer mogelijkheden. Meer mogelijkheden betekent meer kansen op de overwinning. En daarnaar streven we uiteraard: de overwinning. De eer. De glorie. Drie keer zeven dagen gaan we in zware concurrentie met die andere zogezegde bierkenners. Na elke week worden we uitbetaald. Na drie weken staat de winnaar vast. Die met het meeste geld. Ik dus (wilt u alstublieft stoppen met lachen? Dank u.).

Thematisch goed onderbouwd? Goldbraü? Zelfs ik, nooit enige vorm van alcohol tot mij nemend, onder welke vorm dan ook, was onmiddellijk verkocht. Thematiek? Met hopen.

Gij zult duidelijke en overzichtelijke spelregels bevatten.

Tja, het had een beetje duidelijker gemogen. Er blijven een aantal vragen onbeantwoord. Mag je een aandeel dat je op hand hebt op elk moment uitspelen? Als je het zesde aandeel van een brouwerij of een biertent uitspeelt, verdwijnen dan onmiddellijk blokjes van de spelers die maar één aandeel hebben van het bord en mag je daarna jouw blokje plaatsen of verdwijnt jouw blokje onmiddellijk mee als je er eveneens maar één aandeel hebt? Bewegen de dronkelap en de knappe serveerster (over deze laatste later meer) in uurwijzerzin of mogen ze eender welke kant op? In de Engelse versie is hierover geen letter te bespeuren. De Duitse versie daarentegen is formeel: in uurwijzerzin! Een gouden tip voor alle spellen die u op tafel legt: baseer u op de originele spelregels, onder alle omstandigheden, zelfs al heeft u te maken met een oud Cantonees dialect uit Guangdong..

Gij zult uit functioneel en kwalitatief hoogstaand materiaal bestaan.

Bijna geen reden tot klagen. Mooi spelbord, degelijke functionele kaarten en fiches, houten blokjes, pionnetjes en hekjes om onze terrasjes af te bakenen. Het materiaal nodigt echt uit tot spelen. Briefjesgeld is altijd een gefrutsel, vooral in bordspellen, en Goldbraü maakt hierop geen uitzondering. De fiches van de dronkelap en de knappe serveerster zijn ook maar zozo. Schoonheid is in Duitsland blijkbaar een erg rekbaar begrip want als we onze knappe serveerster vol verwachting van een beetje naderbij aanschouwen blijkt ze niet zozeer over "big boobies" te beschikken, dan wel over een indrukwekkend brede kin, zo eentje waarmee je gerust het viaduct van Vilvoorde kunt ondersteunen. ’s Nachts tegenkomen? Hartaanval! Overdag tegenkomen? Klein omwegje! Bij valavond? Kan beide kanten uit, afhankelijk van de kwaliteit van uw ogen.

Nog een verschil tussen de Engelse en Duitse versie. Bij deze laatste worden mooie ronde bierkaarten geleverd, bij de Engelse is het vruchteloos zoeken.

Gij zult uit het vuistje speelbaar zijn.

Absoluut, eens je de regels onder de knie hebt. Het opzetten en de spelvoorbereiding kunnen op een wipje en voor je het weet ben je bezig.

Gij zult het accommodatievermogen van mijn ooglenzen niet op de proef stellen.

Geen noemenswaardige problemen hier. Misschien konden de fiches van de brouwerijen onderling wat meer van kleur verschillen, maar een kniesoor die daarop let.

Gij zult niet zonder (een beetje) geluk zijn.

Tja, er circuleren kaarten hé. En je hebt een starthand die je willekeurig krijgt toebedeeld. Je kunt kaarten kopen van de dichte trekstapel en dan weet je nooit wat het (nood)lot je (mis)gunt. Je kiest je acties (drie mogelijkheden) door één van je keuzekaarten gedekt voor je op tafel te leggen en ze daarna gelijk met je medespelers om te draaien, het "ik denk dat jij denkt dat ik denk dat jij dat gaat doen en daarom doe ik dat net niet,of misschien net toch wel omdat ik denk dat jij denkt dat ik ga bluffen en ..". Heb je als enige een bepaalde actie gekozen levert dat extra voordelen op onder de vorm van een extra actie of goedkoper aankopen. Dat zijn zaken die je niet helemaal in de hand hebt. Een afknapper voor bepaalde spelers onder ons, in mijn ogen een perfecte mix. I loved it.

Gij zult sfeer en interactie creëren.

Met hopen. "Heleba, blijf eens van mijn terras af." "Verdorie, komt die zatlap nu weer op mijn terras zitten!" "Eindelijk, daar is mijn nieuwe serveerster van Randstad. Goeie God, dat van die kin hadden ze er wel mogen bij zeggen." "Hoe, gij wipt mijn baas zomaar buiten en neemt mijn café over? Awel, ge moogt het allemaal hebben, en die met haar dikke kin erbij!"

Gij zult niet te lang duren.

Wij speelden een dikke twee uur. Deels door onderlinge discussies op allerhande terrassen over de regels, deels door nadenkers, deels door de payday-momenten, die toch wat geld- en telgegoochel inhielden en langer duurden dan voorzien. Ongeveer een uur staat er op de doos. Een ietsiepietsie overdreven. Dat haal je misschien na herhaaldelijk spelen, maar zeker niet de eerste keer.

Gij zult potentiële nieuwe spelfanaten over de streep trekken.

’t Is misschien iets te ingewikkeld voor nieuwkomers, maar toch heeft het potentieel. Het spelmateriaal nodigt uit en de sfeer aan tafel trekt zeker nieuwsgierigen aan. Wie weet zit er af en toe een bekering in.

Gij zult mij doen verlangen naar meer.

De nacht na het spelen heb ik constant terrassen vergroot en die van anderen verkleind, zatlappen weggejaagd, beursnoteringen van wereldspelers op de biermarkt gekelderd, serveersters met grote kinnen ontslagen en in de plaats eigenhandig Keira Knightley-types geselecteerd en aangeworven. Dat zegt genoeg denk ik.

Dit spel smaakt, hips (sorry), naar meer.

PH 278

 

Dominique

 

Goldbraü (Zoch / Rio Grande Games: 2004)

Franz-Benno Delonge

3-4 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

 

23:49 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.