19-07-07

Topevenementen

Ik wil het met u even hebben over het weekend van 23 en 24 juni. Van 2007 uiteraard.

In dat weekend vonden er in ons land twee topevenementen plaats. Op 23 juni George Michael in het Sportpaleis in Antwerpen. Op 24 juni de Spellendag van spelclub De Speeldoos in Aarschot. Twee totaal verschillende genres, maar in hun discipline de absolute wereldtop.

We werken ze even chronologisch af.

Topevenement één. George Michael. Sportpaleis Antwerpen. Ik zou er zelf nooit opkomen naar George te gaan kijken maar als je mee gevraagd wordt door Ils G., dan ga je. Ils, fan van het eerste uur en als het even kan tot het einde der tijden, gezegend met een enthousiasme en energie waarmee Tommeke "wat doe je nu" Boonen in één seizoen elke rit in de Ronde van Frankrijk én het tennistornooi van Wimbledon én de titel van Druivenkoningin in Overijse zou kunnen binnen halen, is zo’n beetje als Real Madrid. Als je gevraagd wordt, ga je. Punt.

Pas op, gemakkelijk was het niet. Het publiek van George bestaat voor een niet onaanzienlijk gedeelte uit mensen die de Griekse Beginselen zijn toegedaan. En als je er dan zo goed uitziet als ik heb je wat aan je mouw en je broek hangen natuurlijk. Ik werd langs alle kanten belaagd. Ils deed alle moeite van de wereld om me te ontzetten, ontzet als ik was. "Helaba, hij is wel hetero hoor!" of "Hij heeft wel drie kinderen hé!" en "Pas op, zijn oudste dochter speelt bas in een punkband!" en "Kalm hé, hij heeft pas een tattoo van Iron Maiden laten zetten!" of "Zijn slaapkamer hangt vol met posters van blote vrouwen!" en als uitsmijter "Nee, hij vindt YMCA geen goed nummer!" Met succes. Bedankt Ils!

Toen we eindelijk onze plaats hadden gevonden, schuin naast het podium, kreeg ik wat rust. Maar dat veranderde al snel toen George zijn opwachting maakte. De eerste minuten was er niets aan de hand maar toen hij in onze richting liep om ons aan te porren mee te zingen zag je hem denken: "Mmmm, wat een lekker stuk is dat daar met dat zwart T-shirt en die ongelooflijk trendy Dolce & Gabbana bril op rij 24, in de box van die met de hele dure tickets, naast die goddelijke blondine." En alsof dat nog niet genoeg was kreeg ik tijdens de pauze van iemand van de security een briefje in de hand gestopt met de vraag "to hop in into the dressing room after the show". Getekend George Michael. Dus met Ils afgesproken om na het optreden zo snel mogelijk "hop in into her car". Maar wel genoten van de show hoor. Gek genoeg was het openingsnummer, toen Michael zelfs nog niet op het podium stond en van achter de coulissen zong, het absolute hoogtepunt van de avond. Wat een versie van "Song to the Siren" van "This Mortal Coil" kregen we daar onze gehoorgangen in geduwd. Niet te doen. Kippenvel. Nog straffer dan het kippenvelmoment dat ik had toen ik voor de eerste keer "Heckmeck am Bratwurmeck" won. Belaagd maar voldaan kroop ik die nacht mijn bed in.

Een dag later. Topevenement nummer twee. Spellendag van Spelclub "De Speeldoos" van Aarschot.

Als voorgerecht: Big City (Goldsieber, 999 Games). Heerlijk spel. Besefte tijdens het spelen dat ik dit veel te weinig op tafel leg. Prachtig uitgevoerd ook, met al die plastic gebouwen. Zo mooi, hoe tijdens het spelen een echte driedimensionale stad op tafel ontstaat, met tramlijnen en al, glinsterend in het maan-, zon-, tl-licht. Speelt ook lekker snel. Geen "ik ga eens lekker lang nadenken en iedereen op de kast jagen" spel. Ik won met één punt verschil. Vergelijk het met een banddikte in de Tour De France. Schonere overwinningen zijn er niet, tenzij je recycleerbare spellen speelt natuurlijk. Maar niet alleen het spel, ook de medespelers waren zeer de moeite waard. Je mag nog het lekkerste van het lekkerste op tafel hebben liggen, wat op de stoelen eromheen zit is minstens zo belangrijk. En het voorgerecht smaakte door hen nog eens zo lekker. Bedankt Edith, Kristof, Benny en Ronny.

We konden het zo goed vinden in elkaars gezelschap dat we onmiddellijk na het voorgerecht samen de hoofdschotel indoken: Notre Dame (Alea). Ik ben er nog steeds verliefd op. Kenners, mensen die het veel beter weten dan ik, noemen het een optimalisatiespel. Het maximale rendement halen uit de zeer beperkte mogelijkheden die je op elk moment ter beschikking hebt. Planning op lange termijn kun je vergeten en wat mij betreft is dat dik oké. Dat soort spellen speel ik zo graag. De Nu-Momenten-Spellen. Notre Dame is er zo eentje. Karma Yoga op topniveau.  Notre Dame is de leer van Boeddha geconcentreerd in een klein uurtje. Benieuwd hoe de nieuwe van Alea, ook van Stefan Feld trouwens, er uit gaat zien. U ook? Voeg u dan bij de meute die zal stormlopen op het prototype in Essen 2007. Helmen, knie- en elleboogbeschermers worden door de organisatie van Spiel 2007 ten zeerste aangeraden.

Geen winst voor mij deze keer. Edith, voor wie het spel nieuw was, pakte ons als een grote Dame allemaal droogjes in. Met de glimlach. Met de zachte hand. Met die typisch vrouwelijke maar dodelijke nonchalance. Met meer punten dan wij. Ronny en ik met evenveel punten tweede, maar Ronny had meer goudstukken in zijn beursje zitten en dat scheelt bij een gelijke stand. Benny en Kristof, heel het spel worstelend met de ratten en de waardeloze kaarten die ze van ons toegestopt kregen , volgden niet zo ver achterop als vierde en vijfde. Maar ze weerden zich als Quasimodo in een wijwatervat.

Volgende halte: De Weerwolven Van Wakkerdam. Wakkerdam? Vergeet het. Het merendeel van dit spel ligt men te slapen. Gelukkig is dat een essentieel onderdeel van dit spel. Veel hangt af van de spelleiders en het moet gezegd, we werden verwend. Zowel Mathias als Wim kweten zich uitstekend van hun taak. Eén van de spelers moest tijdens de sessie die werd geleid door Wim wel worden afgevoerd naar Gasthuisberg toen hij, als "kleine meisje", van spelleider Wim de tip kreeg om stiekem door zijn wenkbrauwen te kijken om te achterhalen wie de weerwolven dan wel waren. Te bezoeken op de afdeling oftalmologie. Mag binnenkort naar huis. Met zonnebril.

Drie keer na elkaar gespeeld dit spel, zo leuk vond ik het. Twee keer was ik Cupido en evenveel keer mocht ik de meest uiteenlopende karakters aan elkaar koppelen. Twee keer werd ik al vrij snel verdacht van weerwolfmistiformische sympathieën (lees: ze denken begot dat ik er één ben). Twee keer werd ik opgehangen, zonder enige vorm van proces ("Wat vraagt gij nu? Een advocaat? Denkt gij dat wij zot zijn of wat? Niet in Wakkerdam, maateke!). De derde keer was ik een weerwolf, een echte, eindelijk, maar het kleine meisje met de verdacht mannelijk klinkende naam "Kristof", praatte me weer de boom in. Toch een heel leuke ervaring, dit spel. En die wordt nog leuker als de deelnemers zich, zoals Freddy en Wim bijvoorbeeld, helemaal inleven in hun rol. In essentie is dit spel één grote roetsjbaan psychologie. Op olympisch niveau. Vriendschappen kunnen onder druk komen te staan, huwelijken en relaties niet minder. Zorg dat er een gezellige drankgelegenheid in de buurt is. Om na afloop de frustraties samen weg te drinken. Of het vlees tussen je tanden weg te spoelen.

En dan weer een hoogtepunt: een niet in te dammen stampede van spelers die zich als een bende weerwolven op de barbecue stortten. Lekker, veel, gezellig, heerlijk, bijpraatmoment.

Tussendoor nog even, in een vlaag van zinsverbijstering, Santy Anno (Repos Productions) gespeeld. Niet goed voor mijn zelfvertrouwen, want achteraf zwaar beginnen twijfelen aan mijn mentale capaciteiten. Daar bovenop heb ik een vaag vermoeden dat ik sindsdien chronisch hartpatiënt geworden ben. Ik ga er niet verder over uitweiden. Ik word al ongemakkelijk als ik er alleen maar aan terugdenk.

Twee dagen, twee topevenementen. Volgend jaar, ergens rond dezelfde periode, herhaalt het fenomeen van De Speeldoos zich. Ik ben al ingeschreven.

23:44 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Notre dame Vorige week bij ons thuis nog eens Notre Dame gespeeld, met zijn vieren. Ronny was er ook bij.
Hij dacht dat hij gewonnen had. Tot mijn vrouw uitpakte met haar puntentotaal. We hebben hem in shock moeten afvoeren naar Gasthuisberg. Je kan hem daar nu bezoeken op de intensive care afdeling.
Benny (van Notre dame spel)

Gepost door: Benny | 09-08-07

Notre Dame Benny, Votre Dame is blijkbaar ook al niet te onderschatten. Ik zal Ronny zeker een bloemetje sturen.

Gepost door: Dominique | 09-08-07

De commentaren zijn gesloten.