Herontdekking van het jaar

Kaartendeck van het jaar

Als er missverkiezingen zouden worden georganiseerd voor kaartendecks maakte die van Arcana zeker deel uit van de twaalf finalisten. Heel mooie kaarten mogen hier op het handje. Zo mooi dat de eigenaar van het spel zijn tegenstanders voortdurend met argusogen zit te bekijken. Niet om te achterhalen wat hun tactische of strategische plannen zijn maar om te controleren of zij de kaartrandjes niet beschadigen of erger: de kaarten plooien.

Het spel zelf, daar ben ik nog niet helemaal uit. Het speelt lekker maar het is nogal eenvoudig van opzet. Een beetje te vergelijken met een dom blondje. Er zitten echter al uitbreidingen in de pijplijn die garant zouden staan voor meer variatie en diepgang. Een klein minpuntje is ook het soms opduikende ongemak dat u niet goed meer weet wie nu welke kaart heeft gespeeld, een niet onbelangrijk gegeven als u wil te weten komen wie de slag uiteindelijk binnenhaalt. Maar er bestaan truukjes om dat op te vangen. Al zou het op zoek gaan naar die truukjes niet standaard in een spel mogen worden bijgeleverd.

In een notendop: mooi van buiten, licht van binnen.

Tot morgen.

Dominique

Promopraatje van het jaar

Cyclades (Matagot)

Ik citeer: “Als u onze Essenversie van Cyclades koopt hebt u een collectors item in handen.”

Vrij vertaald: “Als u de door onze eigen inefficiëntie onvolledige Essenversie van Cyclades koopt hebt u een collectors item in handen, want u bent dan in het bezit van de versie met de lelijke houten onderdelen en die hebben de kopers van de latere versies lekker niet. Die beschikken immers enkel over de fraai gesculpteerde plastic onderdelen, waaronder de prachtige mythische figuren.”

Uiteraard konden de gedupeerden achteraf door het ingeven van een code op de website van Matagot de fraai gesculpteerde onderdelen gratis bekomen. Eerlijk is eerlijk. Al vraag ik me af waar de mijne, die nu toch al een tweetal maanden vanuit Frankrijk onderweg zijn, zich bevinden. Ter hoogte van het etablissement van ene René Artois waarschijnlijk.

Listen dan ook very carefully, I shall say this only once: abomilabel!

Tot morgen.

Dominique　

Beste medespeler,

Tot mijn grote vreugde kan ik u meedelen dat ik mijn lichaam, de voorbije week gereduceerd van riante kathedraal tot bescheiden dorpskerk, aan mijn ziekbed heb weten te onttrekken.

Uw ondersteunende reacties en mailtjes zijn daar zeker niet vreemd aan. Bedankt daarvoor.

Geen tijd te verliezen want er is wat achterstand in te halen.

Thematisch meest geslaagde spel van het jaar

Medespelers,

Een onverwachte virale invasie heeft de kathedraal van een lichaam van uw dienaar enkele dagen geleden helemaal gesloopt.

Ik was dan ook genoodzaakt de uitreiking van de "De Tafel Plakt!"  Awards 2009 even te onderbreken.

Aangezien ik nog niet helemaal de oude ben heb ik de timing van het verder verloop van de ceremonie moeten aanpassen. De resterende Awards worden vanaf zaterdag 6 februari aanstaande uitgereikt.

Ik vraag verschoning voor het ongemak.

Tot zaterdag.

Dominique

Cumul van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) 

Een leuk leerspel voor politici in spe. Hoe cumuleer ik zo veel mogelijk zodat ik kan blijven graaien?  

Dit spel wordt gekenmerkt door het feit dat u, als u het slim speelt, alles wat u erin verzamelt bij elke volgende beurt nog eens mag meegraaien. En opnieuw. En opnieuw. Tafeltje Dek Je voor bordspelers als het ware.

Politici uit spe zijn naar het schijnt in dit spel niet te kloppen. Hebt u er dus eentje in uw familie, spellenclub of vriendenkring, leg dit dan niet op tafel of u moet voor de tweede plaats. Of leg meerdere spellen op tafel en morrel indien nodig wat met de voorkeurstemmen. 

Tot morgen.

Dominique

Teleurstelling van het jaar

Carson City (QWG)

En ik wou het zo graag. Het heeft niet mogen zijn.

Dit speelt zich af in Het Wilde Westen. Of beter: Het Westen”, want dat Wilde mag u gerust schrappen. Akkoord, u lost af en toe een schot, maar dat valt eerder te vergelijken met het rotje dat ik vroeger op het kerkpleintje afstak om de meisjes van het zesde leerjaar aan het schrikken te krijgen, en dan vooral die twee van slagerij Peetermans. Daar had ik immers een boon voor.

Neen, tijdens Carson City kwam bij ondergetekende geen spelplezier op. Maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. Want economische spellen met onroerende goederen zullen altijd wat meer moeite moeten doen om mijn speelse soft spot te raken dan – ik noem maar iets – steelpannetjes op kartonnen gasvuurtjes. 

Als ik hunker naar wilde dingen in het Westen trek ik, voorlopig toch nog, Lawless uit de kast.

Ik heb het hier al eens neergeschreven: hét spel van onze landgenoot Xavier Georges zit er nog aan te komen. Wacht maar af, binnenkort floept het eruit. Palais Royal en Carson City zijn Xaviers eigenhandig gecreëerde opstapjes naar een gegarandeerde podiumplaats.

In 2010 misschien? 

Tot morgen.

Dominique

Vervuiler van het jaar

Gonzaga (Abacus / daVinci Games / dV Giochi)

Ik vind het een heerlijk spel, maar de grote hoeveelheid niet recycleerbare plastic ingrediënten verplichten mij, in deze ecologisch erg gevoelige tijden, een vermanend vingertje op te steken. En het feit dat deze plastic ingrediënten zowaar kleine koninkrijkjes voorstellen vormt geen excuus. Dit vervuilt en, voortgaande op recente studies, is de kans heel groot dat plastic onderdelen van dit spel uiteindelijk gaan terechtkomen in de Stille Oceaan. 100 miljoen ton plastic drijft daar nu al rond. Alstublieft.

Maar er is hoop. De kans is niet onbestaande dat u dit spel zo leuk vindt dat u het uw hele leven gaat bewaren en gebruiken. Waardoor de vervuiling zich beperkt tot uw eigen stulp.

Abomilabel voor de vervuiling, Formilabel voor het spelplezier.

Tot morgen.

Dominique

Grüblerspel van het jaar

Automobile (Treefrog / Phalanx / Mayfair Games / Filosofia Editions)

Eén verkeerde zet en je bent gezien. Daardoor, en omdat al dan niet winnen kan afhangen van één enkele dollar, wordt er over elke zet naarstig nagedacht. Zo naarstig dat een spelletje Automibile uitwaaiert naar een heleboel nevenactiviteiten. Zo houden spelers die niet aan de beurt zijn zich onledig met bijslapen, sms-verkeer, het lezen van de krant en andere geschreven media, tv-kijken, het tellen van de barstjes in het plafond en het in stilte wanhopig verlangen naar een ander spel. Of een andere, minder enerverende, activiteit. Of, ja hoor, zelfs een huwelijk. In dit laatste geval raad ik u echt wel aan professionele hulp te zoeken.

Leg Automobile dus gerust op tafel, maar enkel en alleen als u ook nog dringend een heleboel andere dingen te doen hebt. En als ik niet in de buurt ben.

Tot morgen. 

Dominique

Spellen-vrijgevigste stad van het jaar

Geel (België) 

Afgaand op het aantal schenkingen aan de spellenclub “Het Geel Pionneke” is Geel the place to be als u kleine en grote zelfstandigen en sympathisanten ertoe wil aanzetten u een spel te schenken. 

Koop in Geel een brood, haal u een krant, trakteer uzelf op 250 g gekruide salami, de kans is groot dat u ook met een spel naar keuze de zaak verlaat. U weet dus wat u te doen staat.

Tot morgen.

Dominique

Snelst groeiende spellenverzameling van het jaar

Die van Het Geel Pionneke (Geel, België)

Of ze de snelst groeiende spellenclub club tout court zijn weet ik niet, maar het aantal spellen in de aanbieding is fenomenaal. Nog fenomenaler is de snelheid waarmee de spellenvoorraad aangroeit. Indrukwekkend. Ze vieren aanstaande zaterdag hun eenjarig bestaan en de verzameling telt op dit moment, als ik goed ingelicht ben, een kleine 400 spellen. Dat betekent een gemiddelde aangroei van meer dan één spel per dag. Ga daar maar eens aanstaan.

Als u dus bij wilt blijven en graag nieuwe spellen uitprobeert is “Het Geel Pionneke” the place to be.

Of Diest uiteraard, ter gelegenheid van één der legendarische spelmarathons van “De Tafel Plakt!”

Tot morgen.

Dominique

Abrupt van het jaar

Cyclades (Matagot)

U bent vrolijk aan het spelen en plots, maar dan ook plots, is het gedaan. Vergelijk het met een stevige, gezonde bergwandeling waarbij u zich ineens realiseert dat u in een ravijn aan het vallen bent. Dat gevoel ongeveer. Meestal gaat het vaststellen van deze plotsheid gepaard met een collectief “Huh?”, behalve dan bij de winnaar.

Het weze hem gegund.

Verder kaapt dit spel ook het abomilabel weg voor “Kingmaker van het jaar.” Dat betekent dat een niet-winnaar beslist wie er wel wint. In sommige middens is dat een heel ondankbare en niet ongevaarlijke beslissing. Een beslissing die uw verdere spelersloopbaan behoorlijk kan hypothekeren. Bepaalde spelerstypes, meerbepaald de wraakzuchtige, beschouwen u vanaf dan immers als zijnde vogelvrij. Ik kan erover meespreken. 

Cyclades: twee abomilabels. En het had er al eentje voor “De meest misleidende doos van het jaar.”

En er is er nog eentje op komst. Dat tikt al behoorlijk aan. De hoofdprijs, "De meeste abomilabels van het jaar", ligt echt wel binnen handbereik.

Tot morgen.

Dominique

Brij van het jaar

Smallworld (Days Of Wonder)

Het lege spelbord alleen doet al pijn aan de ogen en tijdens het spel zelf zorgt het plaatsen van de rassen en hun eventuele attributen er gegarandeerd voor dat u uw pijngrens nog naar boven dient bij te stellen. Geef mij dan maar Vinci. Dat spelbord was ook afschuwelijk lelijk, maar wel overzichtelijk afschuwelijk lelijk.

En tot overmaat van ramp begint Days Of Wonder nu ook met allerhande uitbreidingen voor dit spel naar ons hoofd te gooien. Alsof dat ondertussen nog geen pijn genoeg doet.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

Race van het jaar

Long Shot (Z-Man Games)

Ik kan er niet omheen. Deed het belang van andere paardenracespellen (zeg maar racespellen in het algemeen) vervagen als de aanblik van de wereld tijdens een volledige zonsverduistering. Buiten Turfmaster dan. Maar Turfmaster doet het min of meer  simulatief, en dan hebben we het speltechnisch toch over een heel andere, zij het heel interessante, horde. Een horde die Long Shot gelukkig niet neemt.

Long Shot gaat puur voor het plezier. Ik heb al veel paardenracespellen gespeeld, maar ik ben er nog geen tegengekomen waarbij de spelers zo uitgesproken hun persoonlijke favoriet(en) naar de overwinning proberen te schreeuwen. Het feit dat dit ook nog eens mooi oogt op tafel is uiteraard ook lekker meegenomen.

Ook leuk: bij Long Shot gaat het vooruit. Dat mag ook, want hebt u er al eens bij stilgestaan dat bij unplugged racespellen datgene waarmee geracet wordt meer dan de helft van de tijd gewoon stilstaat? Letterlijk. En hoe belachelijk dat eigenlijk is?

Bij Long Shot heb je toch minder dat gevoel. En dat op zich, beste medespeler, is al een hele prestatie.

Formilabel.

Tot morgen. 

Dominique

Uitbreiding van het jaar

San Juan, als onderdeel van Die Schatzkiste van Alea.

Laat met grote voorsprong alle andere uitbreidingen van 2009, en alle jaren daarvoor, achter zich. Ik maak er verder geen woorden aan vuil. Speel het en u begrijpt wat ik bedoel. Ontzettend jammer dat deze niet in het Nederlands te krijgen is. 

Runner Up: het bescheiden setje actiekaarten voor Yspahan dat zich bevindt in de voor de rest voornamelijk met lucht gevulde Ystari Box. Ook niet te versmaden. U gaat het originele setje na uw eerste sessie niet meer gebruiken. Meer zelfs, ze mogen bij het oud papier. De rest van de Ystari Box mag u gerust inleveren bij de dichtstbijzijnde kringloopwinkel.

Tot morgen. 

Dominique

Meest verontrustende trend van het jaar

Miniaturisatie 

Spellendozen woorden kleiner en daardoor hun inhoud ook. Bij het aanschouwen van de miniversie van Regenwormen liep ik haast een dubbele hartverzakking op. Let op mijn woorden: binnen afzienbare tijd is het spelen van spellen enkel nog het voorecht van een select groepje happy few met een perfect zicht of zij die de dure hulpmiddelen kunnen bekostigen die hun dat zicht garanderen. 

Oké, spellen mogen kleiner zodat ze gemakkelijk meekunnen op vakantie, maar er zijn grenzen. Ik vind op vakantie gaan trouwens  één van de meest belachelijke en overbodige activiteiten die de mens uitoefent. En als u echt niet zonder kan ben ik van mening dat er op vakantie sowieso veel leukere activiteiten in te plannen zijn dan het spelen van spellen. Activiteiten die u thuis niet doet bijvoorbeeld.  

Runner Up: de bekeringsdrang van een naar mijn aanvoelen steeds groter wordende groep hardcore-gamers die kost wat kost de niet spelende medemens tot het beoefenen hunner edele hobby willen overhalen, zodat de eerstgenoemden nog meer kunnen winnen. Hou daarmee op alstublieft. Ik weet waarover ik spreek. Tot voor enkele jaren had ik ook de twijfelachtige eer tot deze groep te behoren. Ik heb ondertussen ingezien hoe belachelijk die bekeringsdrang is. Eenieder die ik in de geheimen van onze loge heb ingewijd maakt mij ondertussen meedogenloos  in. Eens een loser, altijd een loser. In mijn geval toch. Daar zal nieuw bloed in het hobbyclubje niets aan veranderen.

Tot morgen.

Dominique

Meest misleidende doos van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) en Cyclades (Matagot)

Twee abomilabels.

Wat is dat toch met die spellen voor volwassenen die vermomd als kinderspellen in de winkelrekken staan? U moet echt gaan oppassen als u begin december als Goedheilig Man naar gezelschapsspellen op zoek gaat. Voor u het weet staat u met gamers’ games op de stoep voor een driejarige. In het geval van Einauge Sei Wachsam is dit risico zeer duidelijk aanwezig.

Bij Matagot houden ze u zo mogelijk nog meer voor de gek. U leest vrolijk op de achterkant van de doos de beschrijving van dit spel in het Nederlands, tast vervolgens enthousiast in uw geldbeugel om een niet onaardig bedrag neer te tellen, waarna u thuisgekomen in diezelfde doos tevergeefs naar de Nederlandstalige handleiding op zoek gaat. Niet leuk.

Runner up: Birds On A Wire 'Gryphon Games). Kinderachtig uiterlijk, maar bij momenten een echte brainburner. En zowaar nog een leuke brainburner ook. Maar niet geschikt voor kleine kindjes.

Tot morgen.

Dominique

Duo van het jaar

De dikke en de dunne van Livingstone (Schmidt Spiele), waarbij de dikke uw telsteen is en de dunne het scorespoor. Het enige nadeel is dat déze twee veel minder op elkaar zijn ingespeeld dan het originele duo. Erger nog, ze kunnen niet samen door dezelfde deur. Zij sluiten elkaar uit. En dat is tijdens een spelletje Livingstone erg hinderlijk omdat het doel waarvoor ze zijn gemaakt eist dat ze altijd samen zijn.

En het meest irritante aan deze twee koningskinderen is het feit dat de telstenen net iets te groot zijn. Niet veel te groot, maar nét. Het is alsof je een paar schoenen moet dragen die een ietsepietsie te klein zijn. Zoiets jaagt een mens een boom in.

Gooi de telstenen dus gerust overboord (bij het telspoor raad ik u dat niet aan omdat het spelbord eraan vasthangt) en tover iets kleiner in de plaats. U vindt wel iets in uw assortiment reserveonderdelen. Indien u daar niet over beschikt – schaam u -  trekt u maar een andere speldoos open. Dozen die titels dragen als “Gouden Spellendoos” of “100 spellen voor het hele gezin” kan ik ten zeerste aanbevelen.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

Knuffel van het jaar

De vogeltjes met het opgetrokken pootje van Birds On A Wire (Gryphon Games).  

Je zou ze zo uit de fiches rukken en op je schouder zetten, de schatjes.

Ik ga hier even off topic, beste medespeler, maar ik kan het niet over mijn hart krijgen de niet spelgerelateerde knuffel van het jaar ook even te vermelden, of beter: te laten zien:

http://www.youtube.com/watch?v=szke8XulgYs

Tot morgen.

Dominique

De Knizia van het jaar

Michael Schacht

Herr Schacht is nu definitief op de lucratieve kar van het uitbraken van spellen gesprongen. Die Goldende Stadt; Valdora; Valdora Extra; Bürger, Baumeister & Co. Dat kan tellen. Tussendoor slaat hij u als een bezetene om de oren met kartonnen ingrediënten waarop de letters orlotozeot voorkomen. Puzzelt u dat maar eens lekker bij elkaar.

Maar ondanks de hoeveelheid kartonnen braaksel dat de man produceert blijkt het met de kwaliteit nogal mee te vallen. De spoeling is niet bepaald dun te noemen. Maar hij moet toch beginnen oppassen.

Want more is less.

Kijk maar naar de kredietcrisis.

Tot morgen.

Dominique

Dominion van het jaar

Thunderstone (Alderac Entertainment Group)

Na meerdere sessies durf ik u zonder schroom meedelen dat ik deze ondertussen beter begin te vinden dan Dominion. Ik zou nog een beetje voorzichtig moeten zijn – Seaside heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven – maar de vlinders in de buik fladderen toch duidelijk richting onderaardse kerker.

Thunderstone heeft ook de verdienste dat het een brug slaat tussen RPG en het betere kaart- en bordspel. En ik heb het dan niet over een vermolmde loopbrug, maar een brede vierbaans constructie waar u in absoluut veilige omstandigheden met uw rijtuig of strijdros overheen kunt.

Nog pleiters voor Thunderstone? Thematisch beter onderbouwd, zeer mooi artwork, meer keuzemogelijkheden en dus meer spanning en, ondanks de niet altijd even duidelijke spelregels, toch een soepel spelverloop.  

Ik ben dan ook blij dat er al een uitbreiding zit aan te komen, al kan ik nog wel even zonder.

Normaal gezien ben ik niet zo voor donkere, slecht verlichte en vochtige ruimten waarin lichtgevende irissen u voortdurend zitten aan te staren, wachtend tot u in een valletje trapt. Maar hiervoor maak ik graag een uitzondering.

Tot morgen.

Dominique

Snoeier van het jaar

De Gouden Snoeischaar 2009 gaat naar Reiner Knizia.

Voor zijn snoeiactiviteiten aan de hoogstam Modern Art, wat resulteerde in de laagstam genaamd Masters Gallery.  Er werd intensief gesnoeid en de belangrijkste tak, het bieden, werd zelfs volledig afgezaagd.  Maar het resultaat mag er toch zijn. Modern Art light hebben we hier en ik moet u meegeven dat het spelen daarvan een heel aangename ervaring is. Ik speel deze zelfs liever dan het origineel.

Ook Samurai werd onder handen genomen, met minder succes bij ondergetekende. Die mag u gerust in de winkel laten liggen. Overbodig met een wel heel erg grote O. U mag die hoofdletter O ook als nul lezen.

Iets geslaagder was dan weer het uitdunnen van Keltis met als resultaat het kaart- en het meebrengspel.

Hopelijk inspireert het andere ontwerpers. Ik kan zo enkele spellen opnoemen die na het uitgooien van ballast naar ongekende hoogte zouden kunnen stijgen. En als u zich even concentreert kunt u dat ook, geloof me.

Tot morgen.

Dominique